αντιστρέφοντας την εικόνα της πραγματικότητας


Κλειδωμένες πόρτες και καταστολή Ποιος κάνει τελικά κουμάντο στη σχολή;
May 8, 2017, 8:37 pm
Filed under: Uncategorized

Για άλλη μια φορά η διοίκηση του ΠΘ είχε μια τρομερή ιδέα! Αποφάσισε ότι για την «ασφάλεια» του Πανεπιστημίου, οι εξωτερικές πόρτες  του Πολυτεχνείου θα κλειδώνουν καθημερινά από τις  11:30 το βράδυ. Όσοι και όσες  μέχρι σήμερα παρέμεναν μέχρι ότι ώρα ήθελαν στη σχολή για να διαβάσουν, να αράξουν ή να διασκεδάσουν, τώρα αναγκαστικά πρέπει να  πάνε σπίτια τους.

Μια τέτοια απόφαση, όσο ακραία κι αν είναι, δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει, καθώς αποτελεί επόμενο των αυταρχικών αποφάσεων των τελευταίο χρόνων. Άλλωστε τα ρολά στο Θόλο και οι κλειδωμένες αίθουσες σε όλα τα Τμήματα μας απέκλειαν έτσι κι αλλιώς από τους περισσότερους χώρους των σχολών μας.

Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι λίγο καιρό πριν, με αφορμή κάποια γεγονότα σε πάρτυ στο Θόλο, αποφασίστηκε από τη Σύγκλητο να απαγορευτούν εντελώς τα πάρτυ στο Πανεπιστήμιο. Καλέστηκε μάλιστα εισαγγελική παρέμβαση για την προστασία του, στο όνομα του πανεπιστημιακού ασύλου και της δημοκρατικής λειτουργίας. Κατήγγειλαν ακόμα το συγκεκριμένο πάρτυ για παράνομη οικονομική δραστηριότητα, καθώς ήταν από αυτά τα πάρτυ που γίνονται για οικονομική ενίσχυση κοινωνικών χώρων και όχι από αυτά με τους χορηγούς και τους μπράβους.

Το ότι το Πανεπιστήμιο δεν θέλει τα πάρτυ το ξέρουμε από τότε που ο χώρος του κυλικείου της Αρχιτεκτονικής έκλεισε ακριβώς γι’ αυτό το λόγο. Δεν τα θέλει όπως δεν θέλει και οποιαδήποτε άλλη πολιτική, πολιτιστική και κοινωνική δραστηριότητα και κάνει οτιδήποτε περνά από το χέρι του για να τις σταματήσει. Ο σημερινός φοιτητής πρέπει να έρχεται στη σχολή μόνο για το μάθημα του, σύμφωνα με το γνωστό μοντέλο σπίτι-δουλειά, δουλειά-σπίτι. Με τόσες εργασίες και προόδους άλλωστε πού να βρει χρόνο για οτιδήποτε άλλο;

Για να μην δίνουμε όμως όλα τα εύσημα στο ΠΘ,  ο αυταρχισμός και η πειθάρχηση δεν είναι κάποια καινοτομία του δικού μας Πανεπιστημίου. Παραδείγματα όπως το lock-out στην Νομική Αθήνας, που απαγορεύει τις πολιτικές εκδηλώσεις μέσα στη σχολή, και η πρόσφατη εισβολή των ΜΑΤ στο ΠΑΜΑΚ έπειτα από εντολή του πρύτανη, για να ελέγχουν τα πάσο όσων μπαίνουν στον χώρο, αποδεικνύουν με τον πιο σκληρό τρόπο ότι βιώνουμε μια από τις χειρότερες περιόδους ανελευθερίας μέσα και έξω από το πανεπιστήμιο. Η καταστολή και η παρέμβαση της αστυνομίας άλλωστε είναι δεδομένη κατάσταση σε πανεπιστήμια του εξωτερικού που το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο είναι σε πιο ώριμο στάδιο.

Δεν είναι τυχαία όλα αυτά, αν πάρουμε υπόψη μας την εικόνα που θέλουν για το πανεπιστήμιο, ένα ίδρυμα ανταγωνιστικό, για λίγους, ανοιχτό για τις εταιρίες και το ιδιωτικό κέδρος και κλειστό για τους αγώνες, τις αναζητήσεις και τις ανάγκες των πληττόμενων φοιτητών. Θέλουν ένα πανεπιστήμιο αποστειρωμένο και μίζερο και θέλουν εμάς τους φοιτητές πειθαρχημένους και υπάκουους σε ότι μας επιβάλλεται από τη σχολή, τους καθηγητές και σε λίγα χρόνια από τα αφεντικά μας. Προσπαθούν να μας κάνουν να ξεχάσουμε τι σημαίνει πανεπιστήμιο ζωντανό και πλούσιο σε πολιτικές και πολιτιστικές δραστηριότητες.

Εμείς όμως θυμόμαστε τις αίθουσες να μην κλειδώνουν, τις πολιτιστικές δραστηριότητες να γίνονται ελεύθερα.

Θυμόμαστε ότι το άσυλο δεν το διασφαλίζει πότε η κοσμητεία ή ο εισαγγελέας αλλά μόνο οι φοιτητές μέσα από τις συλλογικές αποφάσεις και τους αγώνες τους.

Και ξέρουμε πως ο μόνος λόγος που οι πόρτες κλειδώνουν είναι γιατί φοβούνται πως όταν οι φοιτητές κοινωνικοποιούνται, ριζοσπαστικοποιούνται και οργανώνονται, τότε μπορούν να γίνουν επικίνδυνοι! Επικίνδυνοι γι’ αυτούς, το πανεπιστήμιο, το κράτος, τις εταιρίες τους, και ικανοί να φέρουν τον κόσμο ανάποδα!

Ήρθε η ώρα λοιπόν να αποφασίσουμε αν τα υπόλοιπα φοιτητικά μας χρόνια θα τα περάσουμε σε «ήσυχες και καθαρές σχολές», πίσω από κλειδωμένες πόρτες, ή ακόμα χειρότερα κλεισμένοι στο σπίτι μας, ή αν θέλουμε σχολές που να αποτελούν ζωντανά κύτταρα μόρφωσης (ενάντια στις στείρες πληροφορίες), που να είναι κέντρα ριζοσπαστικοποίησης και ελεύθερης διακίνησης ιδεών, κέντρα αγώνα και αλληλεγγύης. Αν θέλουμε για στη ζωή μας, τη μόρφωση και τη διασκέδαση μας κουμάντο να κάνουν τα ΜΑΤ και οι εταιρίες ή εμείς οι ίδιοι, μέσα από συλλογικές, αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες.

Από την μεριά μας δηλώνουμε ότι τον πρώτο και κυριότερο λόγο μέσα στις σχολές τον έχουν οι φοιτητές και οι φοιτήτριες που ζουν και αναπνέουν καθημερινά μέσα στους χώρους του, που πάλεψαν και παλεύουν τόσα χρόνια για να διαφυλάξουν  το άσυλο και τις κοινωνικές δράσεις μέσα σε αυτό. Για το λόγο αυτό απαιτούμε να σταματήσουν να κλειδώνουν το βράδυ οι πόρτες και δεσμευόμαστε να μην επιτρέψουμε να συνεχιστεί κάτι τέτοιο.

ΕΑΑΚ ΒΟΛΟΥ

Advertisements

Leave a Comment so far
Leave a comment



Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s



%d bloggers like this: