αντιστρέφοντας την εικόνα της πραγματικότητας


ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2017, ε και ?
May 16, 2017, 10:59 am
Filed under: ΚΕΙΜΕΝΑ

βανδαλουπΜια ακόμα ακαδημαϊκή χρονιά κοντεύει στο τέλος της. Ρίχνοντας μια ματιά προς τα πίσω διαπιστώνουμε ότι οι φετινές φοιτητικές εκλογές βρίσκουν την νεολαία απογοητευμένη και ανέτοιμη να απαντήσει στα προβλήματα της καθημερινότητας της. Κυβέρνηση και ΕΕ συνεχίζουν με σκληρά μέτρα ενάντια στο λαό και τη νεολαία. Ήδη έχουν περάσει 7 χρόνια από το πρώτο μνημόνιο και τώρα μέσω της περιβόητης «αξιολόγησης» και της «διαπραγμάτευσης», κυβέρνηση και ΕΕ κανονίζουν την επιβολή του 4ου μνημονίου που θα φέρει ακόμα πιο αντιδραστικά μέτρα. Αυτό που σχεδιάζουν είναι μισθοί των 400 ευρώ (στην καλύτερη περίπτωση), ξεπούλημα κάθε δημόσιου αγαθού (ρεύμα, νερό), σχολεία και πανεπιστήμια διαλυμένα και παράλληλα καταστολή και τόνους χημικά σε όποια φωνή αντίστασης. Και όλα αυτά για να κερδοφορίσει το μεγάλο κεφάλαιο στις δικές μας πλάτες. Δεν μιλάμε πλέον για ένα μαύρο και δυσοίωνο μέλλον, αλλά για ένα βίαιο παρόν.  Είμαστε μια γενιά που οι από πάνω την αποκαλούν χαμένη γενιά, μια γενιά που την καλούν να θυσιαστεί στο βωμό του κέρδους των λίγων.

ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΟΤΑΧΤΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ
ΤΟΝ ΣΑΠΙΟ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥΣ ΘΑ ΤΟΝ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ!

Στις φετινές φοιτητικές εκλογές λοιπόν καλούμε τη νεολαία στα πανεπιστήμια να πάρει θέση στο εξής ερώτημα: θα συνεχίσει να βιώνει υποταγμένη την εργασιακή περιπλάνηση, την επισφάλεια, τη διάλυση των σπουδών της, την καθημερινότητα της κατάθλιψης ή θα δείξει ανυπακοή, θα αγωνιστεί συλλογικά όπως έκανε πολλές φορές τα προηγούμενα χρόνια για να επιβάλει στο σήμερα τις ανάγκες της σε παιδεία, εργασία και ελευθερίες;  Γιατί υπάρχουν φωνές πανελλαδικά που δείχνουν ότι ο αγώνας δε σταμάτησε με την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τώρα είναι που θα γίνει πιο δυνατός ενάντια στην πιο βάρβαρη και αντιλαϊκή κυβέρνηση των τελευταίων χρόνων.

ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΣΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ
ΠΑΙΔΕΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ, ΟΧΙ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

Το όραμα κυβέρνησης και ΕΕ για την παιδεία, είναι ένα πανεπιστήμιο για λίγους κι εκλεκτούς, που θα παράγει φθηνούς και υποταγμένους εργαζόμενους. Αυτό το επιτυγχάνει μέσω ενός πανεπιστημίου πλήρως εναρμονισμένου με τις ανάγκες των επιχειρήσεων που συμμετέχουν σε αυτό και κερδοφορούν στις πλάτες των φοιτητών. Προσπαθούν μέσα σε αυτό να καταπνίξουν την όποια φωνή αντίστασης και συλλογικής έκφρασης ή πολιτικοποίησης μέσω της τρομερής εντατικοποίησης της καθημερινότητας του φοιτητή ή μέσω της καταστολής των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων κι ελευθεριών.

ΘΕΛΟΥΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΙΤ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ.
ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ-ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Η τελευταία σύνοδος πρυτάνεων προτείνει στο υπουργείο να γίνει μείωση 50% των εισακτέων στα πανεπιστήμια. Δεν είναι τυχαίο, είναι η λύση που προτείνουν για να μειωθούν ακόμα περισσότερο οι δημόσιες δαπάνες για την παιδεία. Γιατί μείωση των εισακτέων σημαίνει μείωση του διδακτικού και διοικητικού προσωπικού. Για εμάς όμως αυτό σημαίνει ένταση των ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση. Σημαίνει ότι θα έχουν πρόσβαση στο πανεπιστήμιο μόνο όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα να το κάνουν (φροντιστήρια, ιδιαίτερα κλπ) και μόνο όσοι έχουν την δυνατότητα να μείνουν σε άλλη πόλη. Γιατί πέρα από αυτό, έχουν σχεδόν μηδενιστεί και οι παροχές στη φοιτητική μέριμνα των φοιτητών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ΠΘ όπου στο Βόλο λειτουργεί εστία για 30 μόνο (!) πρωτοετείς φοιτητές (ανάμεσα στις χιλιάδες), και παράλληλα η σίτιση δεν είναι δωρεάν για όλους, αλλά μόνο για φοιτητές με εξαιρετικά χαμηλό εισόδημα. Ως ΕΑΑΚ Παλεύουμε για δωρεάν σίτιση και στέγαση για όλους γι’ αυτό και συμμετέχουμε φέτος στην ανοιχτή συνέλευση για τη σίτιση που έχει στηθεί στις σχολές του Βόλου. Σε όλα αυτά καλούμε τη νεολαία να στείλει μήνυμα καταδίκης και μέσα από συλλογικούς αγώνες, με όπλο τις γενικές μας συνελεύσεις να απαιτήσουμε ένα πανεπιστήμιο στο οποίο θα έχουν ελεύθερη πρόσβαση όλοι και κυρίως τα πιο πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας.

ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ; ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΜΑΣ!

Παράλληλα με όλα αυτά, το ίδιο το κόστος σπουδών είναι δυσβάσταχτο, ειδικά στη σχολή μας όπου μας αναγκάζουν να αγοράζουμε οι ίδιοι τα υλικά για τις μακέτες και τις παρουσιάσεις μας. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΜΑΣ, ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΑ ΕΞΟΔΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΜΑΣ. Όσες φορές και να έχουμε πιέσει για τη διάθεση δωρεάν υλικών στους φοιτητές παίρνουμε την ίδια απάντηση: Το τμήμα δεν έχει λεφτά. Γιατί όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων, όπως και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, επιλέγουν (σύμφωνα πάντα με τις επιταγές της ΕΕ) να διαθέτουν χρήματα σε πολεμικούς εξοπλισμούς, σε δυνάμεις καταστολής, στο χρέος και στις τράπεζες και όχι για την κάλυψη των βασικών αναγκών της κοινωνίας: την παιδεία, την υγεία, την ασφάλιση και την εργασία. Παρόλα αυτά, το τμήμα λεφτά έχει, το θέμα είναι …πού αυτά πηγαίνουν;; Και σίγουρα δεν πηγαίνουν στην κάλυψη των αναγκών των φοιτητών. Πηγαίνουν σε χτίσιμο αιθουσών, πηγαίνουν σε επαγγελματικά ταξίδια καθηγητών, στη χρηματοδότηση επιχειρηματικών συνεδρίων, κλπ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το χτίσιμο της (άχρηστης) αίθουσας στη μέση του κυλικείου (που έγινε με μόνο στόχο τη διακοπή της κοινωνικής δραστηριότητας των φοιτητών) κόστισε 11.000ευρώ, ποσό που θα μπορούσε να διατεθεί για να εξασφαλιστεί υλικοτεχνική υποδομή που θα κάλυπτε τις ανάγκες του κάθε φοιτητή στη σχολή τουλάχιστον για ένα χρόνο…

Ήρθε η ώρα λοιπόν να θέσουμε τις ανάγκες μας μπροστά! Παλεύουμε ενάντια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που φέρνει όλο και πιο αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις στην παιδεία μας. Αυτό δεν το κάνει φέρνοντας έναν συνολικό νόμο γιατί ξέρει ότι τότε θα έχει να αντιμετωπίσει σύσσωμο το μαχητικό φοιτητικό κίνημα. Σιγά σιγά, ίδρυμα το ίδρυμα, προσπαθεί να τα περάσει όλα.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥ ΑΣΥΛΟΥ! ΣΠΕΡΝΕΤΕ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΘΑ ΘΕΡΙΣΕΤΕ ΟΡΓΗ!

Παραδείγματα όπως το lock-out στην Νομική Αθήνας και η πρόσφατη εισβολή των ΜΑΤ στο ΠΑΜΑΚ έπειτα από εντολή του πρύτανη, αποδεικνύουν με τον πιο σκληρό τρόπο ότι βιώνουμε μια από τις χειρότερες περιόδους ανελευθερίας μέσα και έξω από το πανεπιστήμιο. Η καταστολή και η παρέμβαση της αστυνομίας άλλωστε είναι δεδομένη κατάσταση σε πανεπιστήμια του εξωτερικού που το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο είναι σε πιο ώριμο στάδιο. Δεν είναι τυχαία όλα αυτά, αν πάρουμε υπόψη μας την εικόνα που θέλουν για το πανεπιστήμιο, ένα ίδρυμα ανταγωνιστικό, για λίγους, ανοιχτό για τις εταιρίες και το ιδιωτικό κέδρος και κλειστό για τους αγώνες, τις αναζητήσεις και τις ανάγκες των πληττόμενων φοιτητών. Θέλουν ένα πανεπιστήμιο αποστειρωμένο και μίζερο και θέλουν εμάς τους φοιτητές πειθαρχημένους και υπάκουους σε ότι μας επιβάλλεται από τη σχολή, τους καθηγητές και σε λίγα χρόνια από τα αφεντικά μας. Προσπαθούν να μας κάνουν να ξεχάσουμε τι σημαίνει πανεπιστήμιο ζωντανό και πλούσιο σε πολιτικές και πολιτιστικές δραστηριότητες (πχ κλείδωμα της πόρτας του πολυτεχνείου, απαγόρευση αφισοκολλήσεων). Εμείς θυμόμαστε όμως ότι το άσυλο δεν το διασφαλίζει πότε η κοσμητεία ή ο εισαγγελέας αλλά μόνο οι φοιτητές μέσα από τις συλλογικές αποφάσεις και τους αγώνες τους. Και ξέρουμε πως ο μόνος λόγος που οι πόρτες κλειδώνουν είναι γιατί φοβούνται πως όταν οι φοιτητές κοινωνικοποιούνται, ριζοσπαστικοποιούνται και οργανώνονται, τότε μπορούν να γίνουν επικίνδυνοι! Επικίνδυνοι γι’ αυτούς, το πανεπιστήμιο, το κράτος, τις εταιρίες τους, και ικανοί να φέρουν τον κόσμο ανάποδα!

ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ Η ΓΕΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΣΦΑΛΕΙΑΣ! ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

Το σημαντικότερο όλων όμως είναι ότι η νεολαία σήμερα με τις νέες συνθήκες που επικρατούν νιώθει το εργασιακό της μέλλον όλο και πιο αβέβαιο. Παίρνουμε το πτυχίο μας και μετά τι; Θα μπορέσουμε να βρούμε δουλειά; Ή θα στέλνουμε για χρόνια βιογραφικά από τα παιδικά μας δωμάτια και θα δουλεύουμε περιστασιακά με εξαιρετικά χαμηλούς μισθούς; Θα μπορέσουμε να ζήσουμε στη χώρα μας ή θα αναγκαστούμε να μεταναστεύσουμε για ένα καλύτερο μέλλον;

Σε αυτά τα ερωτήματα λοιπόν, καλούμε τη νεολαία να δώσει την εξής απάντηση: ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΠΟΥΔΑΣΟΥΜΕ, ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΟΡΟΥΣ! Δε θα γίνουμε η γενιά της φτώχιας και της μετανάστευσης. Η φοιτητιώσα νεολαία να στείλει μήνυμα καταδίκης στα όλο και πιο αντιεργατικά νομοσχέδια της κυβέρνησης που προάγουν τη μείωση των μισθών και των συντάξεων, τα προγράμματα ανακύκλωσης της ανεργίας, την κατάργηση του δικαιώματος στην απεργία. Στηρίζουμε το ανεξάρτητο ταξικό εργατικό κίνημα που παλεύει ενάντια στην κυβέρνηση και την εργοδοσία κόντρα στη σαπίλα του επίσημου γραφειοκρατικού συνδικαλισμού που βάζει πλάτες στα νομοσχέδια και τις επιλογές της κυβέρνησης. Στηρίζουμε συλλογικότητες στην ανεργία και την επισφάλεια όπως η Attack και η Λάντζα, στηρίζουμε τις εργατικές λέσχες όπως η Λέσχη Εργαζομένων και Νεολαίας Βόλου. Ως camera obscura και ως ΕΑΑΚ γενικότερα θέλουμε να συγκροτήσουμε ένα φοιτητικό κίνημα εργατικής κατεύθυνσης μέσα στις σχολές. Ο φοιτητής δεν είναι μόνο φοιτητής είναι και ο μελλοντικός εργαζόμενος, αλλά και ο τωρινός εργαζόμενος καθώς δεν είναι λίγοι οι φοιτητές που εργάζονται για να μπορέσουν να καλύψουν τα έξοδα σπουδών τους. Παλεύουμε για συλλόγους-σωματεία που θα υπερασπίζονται τα δικαιώματα των εργαζόμενων φοιτητών μέσα από συλλογικές διεκδικήσεις. Παλεύουμε από τώρα για να μπορέσουμε να δουλέψουμε με όλα τα εργασιακά και επαγγελματικά μας δικαιώματα να κατοχυρώνονται από το πτυχίο μας, όχι από σεμινάρια, μεταπτυχιακά ή διδακτορικά. ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ!

ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΜΩΣ ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΣΧΟΛΗ ΜΑΣ;

Αγωνιστικό Φοιτητικό Ρεύμα: Προέρχεται από τη διάσπαση της ΠΑΣΠ στο Βόλο. Εκφράζει τον κυβερνητικό συνδικαλισμό στις σχολές καθώς έχει άμεση οργανωτική σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ και γι’ αυτό πρέπει να μαυριστεί. Ανέκαθεν μεθόδευε την εκτόνωση του κινήματος και τη συνδιαλλαγή με το καθηγητικό μπλοκ και τους πρυτάνεις (μην ξεχνάμε και τον ρόλο που έπαιξε στο γεγονός της σεξιστικής επίθεσης του Ν.Γκιτσάκη σε συμφοιτήτρια μας όπου έκανε τα πάντα για να το βάλει κάτω από το χαλί). Είναι μία δύναμη διαχείρισης και ευθύνεται για την απονέκρωση των συλλόγων και του πρωτοπόρου φοιτητικού κινήματος συγκρουσιακής, διεκδικητικής και ανατρεπτικής κατεύθυνσης. Παρεμβαίνει στο φοιτητικό κόσμο με παρόμοιο μηχανισμό με τη ΔΑΠ (κεράσματα, μαγαζιά μπουκάλια). Προσπαθεί να δείξει ένα δήθεν φιλολαϊκό και ευαίσθητο προσωπείο μέσω εθελοντικών δράσεων και διοργανώνει εκδηλώσεις που στόχο έχουν την προπαγάνδα υπέρ των νέων νόμων για την εκπαίδευση. Ως πρώτη δύναμη στο Βόλο εδώ και αρκετό καιρό, φέρει στις πλάτες της την επέλαση της επιχειρηματικοποίησης του πανεπιστήμιου Θεσσαλίας καθώς και την προσπάθεια εμπέδωσης εντός αυτού του «μνημονιακού κεκτημένου». Στη σχολή μας συγκεκριμένα δεν εμφανίζεται, παρά μόνο στις εκλογές. Ψήφος στην ΑΦΡ σημαίνει ψήφος στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, σημαίνει αποδοχή του μνημονίου και της διάλυσης των σπουδών μας. Καλούμε φοιτητές και φοιτήτριες να μαυρίσουν και να καταδικάσουν φέτος στις εκλογές την κυβερνητική παράταξη.

ΠΚΣ/ΜΑΣ/ΚΝΕ: Ο εγγυητής της σταθερότητας μέσα στα πανεπιστήμια. Υποστηρίζει ότι δεν μπορούν να γίνουν αγώνες που να αποσταθεροποιήσουν την αστική κυριαρχία στο σήμερα και να καταφέρουν νίκες και ανατροπές. Το μόνο που κάνει είναι η διοργάνωση δράσεων διαμαρτυρίας και όχι συνολικό ανατρεπτικό, πολιτικό αγώνα. Επίσης προσπαθεί να αποτρέψει αποφάσεις από μαζικές γενικές συνελεύσεις και εναντιώνεται σε αυτές όπως και στις ριζοσπαστικές μορφές πάλης όπως οι καταλήψεις. Υποστηρίζει τον γραφειοκρατικό τρόπο λειτουργίας των συλλόγων και τη λήψη όλων των αποφάσεων μέσα από ΔΣ. Επί τις ουσίας ενισχύει τις λογικές ανάθεσης και μοιρολατρίας και ενισχύει αντί να αποκρούει τις κυβερνητικές επιδιώξεις. Στρέφεται ενάντια στην αντικαπιταλιστική αριστερά, και λογικό αφού είναι ο μόνος εκφραστής της συλλογικής δράσης και της αντικυβερνητικής πάλης μέσα στα πανεπιστήμια. Πριν το Πάσχα επιτέθηκε με τραμπούκικο και ασφαλίτικο τρόπο στην ΕΑΑΚ στην Αθήνα, μιλώντας σεξιστικά σε αγωνίστριες-μέλη της ΕΑΑΚ, κλέβοντας πορτοφόλια και στρατεύοντας μέλη του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ για ξύλο.

ΑΡΕΝ: Μία δύναμη που πλέον έχει συρρικνωθεί στις περισσότερες σχολές πανελλαδικά. Αδυνατούν να εκφράσουν ένα ριζοσπαστικό ρεύμα αμφισβήτησης μέσα στις σχολή μας και προσπαθούν να εκφράσουν ένα πιο συμβιβαστικό ρεύμα με την έννοια του όσο λιγότερα ζητάμε, τόσο πιο εύκολα θα τα πετύχουμε. Παρόλο που υιοθετούν ένα πιο ριζοσπαστικό τρόπο σκέψης από παλαιότερα, δεν έχουν ενιαίο σχέδιο για το φοιτητικό κίνημα.

ΓΙΑΤΙ ΛΟΙΠΟΝ CAMERA OBSCURA; ΓΙΑΤΙ ΕΑΑΚ;

Ως σχήμα της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής κίνησης, της αντικαπιταλιστικής αριστεράς μέσα στα πανεπιστήμια παλεύουμε να αντιστρέψουμε το κλίμα της νηνεμίας και της απάθειας που κυριαρχεί στους φοιτητικούς συλλόγους. Παλεύουμε να σπάσουμε το κλίμα της ανάθεσης και της αναμονής και να ανοίξουμε την πολιτική κουβέντα μέσα στο σύλλογο. Γιατί στόχος μας είναι ένα φοιτητικό κίνημα στο οποίο ο κόσμος των σχολών θα είναι αυτός που θα κάνει πολιτική, όχι οι από πάνω. Ο κόσμος των σχολών είναι αυτός που μέσα από τις γενικές συνελεύσεις και τις συλλογικές διαδικασίες των συλλόγων θα βγάζει γραμμή για το ποιό θα είναι εν τέλει το μέλλον των σχολών και των ζωών μας.

Ερχόμαστε σε σύγκρουση με το καθηγητικό κατεστημένο στις σχολές μας παρεμβαίνοντας στις ΓΣΤ (συνελεύσεις των καθηγητών) σαν μέλη του μαχόμενου και ανατρεπτικού φοιτητικού κινήματος για να συμβάλλουμε στην επιβολή των αποφάσεων των Γενικών Συνελεύσεων του συλλόγου μας. Για την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής στην εκπαίδευση και το μπλοκάρισμα στην πράξη της μεταρρύθμισης στην σχολή μας και γενικά ενάντια σε κάθε εκφραστή της. Σε καμιά περίπτωση δεν αναγνωρίζουμε ούτε νομιμοποιούμε τους πλαστούς συσχετισμούς των αυταρχικών αυτών οργάνων του επιχειρηματικού πανεπιστημίου ούτε θα μπούμε ποτέ σε παζάρεμα των αιτημάτων μας.

Ανοίξαμε φέτος στις σχολές του ΠΘ τη μάχη ενάντια στο σεξισμό και την πατριαρχία απαιτώντας να απολυθεί ο Ν. Γκιτσάκης από το τμήμα της χωροταξίας, όντας υπεύθυνος για τον σεξιστικό ξυλοδαρμό φοιτήτριας του τμήματος. Στοχοποιήσαμε την κοσμητεία και το καθηγητικό κατεστημένο του ΠΘ για κάλυψη του γεγονότος. Δώσαμε αυτή τη μάχη ενιαία με την πάλη για να κατοχυρώσουμε το άσυλο στο δημόσιο πανεπιστημιακό χώρο πηγαίνοντας κόντρα στην κοσμητεία και τη διοίκηση του ΠΘ που αφήνουν το χώρο μας ελεύθερο για τέτοιους ανθρώπους και παράλληλα τον κλείνουν για τους φοιτητές και τις ανάγκες τους. Στηρίξαμε τον αντιεργοδοτικό αγώνα μαζί με την Attack στην ανεργία και την επισφάλεια (π.χ αγώνας ενάντια στα Mikel), και συμβάλλαμε στη συγκρότηση ενός ανεξάρτητου από την αστική πολιτική κέντρου αγώνα του εργατικού κινήματος (πχ διοργάνωση ανεξάρτητων απεργιακών συγκεντρώσεων).

ΓΙΑ ΤΙ ΠΑΛΕΥΕΙ Η ΕΑΑΚ;

Κατάργηση όλων των αντιεκπαιδευτικών νόμων.
Απεμπλοκή της εκπαίδευσης από τις επιταγές της Μπολόνια. Καμία αξιολόγηση.
Αποδέσμευση από την ιμπεριαλιστική συμμαχία του κεφαλαίου και την ΕΕ.
Ενιαία δημόσια και δωρεάν πανεπιστημιακή εκπαίδευση για όλους. Ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο.
Δωρεάν σίτιση-στέγαση-μεταφορές για όλους.
Πλήρη εργασιακά και μορφωτικά δικαιώματα στο πτυχίο.
Κατάργηση ελαστικών σχέσεων εργασίας, προγραμμάτων voucher, πεντάμηνων κλπ, απαγόρευση απολύσεων.
Κρατική χρηματοδότηση για τις ανάγκες των πανεπιστημίων. Διαγραφή του χρέους τώρα.
Ελεύθερη πρόσβαση στο πανεπιστήμιο χωρίς ταξικούς ή εξεταστικούς φραγμούς.
Άσυλο στο πανεπιστήμιο. Πανεπιστήμιο ανοιχτό για τις ανάγκες των φοιτητών και της κοινωνίας.
Πλήρη δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες στις σχολές. Κατάργηση δυνάμεων ΜΑΤ-ΔΙΑΣ-ΔΕΛΤΑ-ΟΠΚΕ.
Να σταματήσει ο πόλεμος! Δεν πολεμάμε για την ολιγαρχία.
Άσυλο και δικαιώματα σε πρόσφυγες και μετανάστες.

Για τη σχολή μας:
Όχι στην προσωπική ανέλιξη καθηγητών εις βάρος του τμήματος και της λειτουργίας του
Επαναπρόσληψη των απολυμένων εργαζομένων σε διοίκηση και εργαστήριο ξύλου. Άμεση επαναλειτουργία των εργαστηρίων ξύλου και λέιζερ.
Πρόσληψη καθηγητών για τις ανάγκες του προγράμματος σπουδών.
Δωρεάν υλικοτεχνική υποδομή για όλους τους φοιτητές.
Καμιά σκέψη για διαγωνισμούς, προνόμια και κλίμα ανταγωνισμού μεταξύ των φοιτητών.
Κατάργηση του αυταρχικού καθεστώτος στις διπλωματικές.
Ανθρώπινοι ρυθμοί σπουδών.
Κατάργηση διδάκτρων στο μεταπτυχιακό.
Πρόγραμμα σπουδών προσαρμοσμένο στις ανάγκες των σύγχρονων πόλεων της κρίσης.
Φοιτητικός και κοινωνικός έλεγχος της λειτουργίας της σχολής. Τέλος στον αυταρχισμό της ΓΣΤ
Καμία εμπλοκή των επιχειρήσεων στην εκπαιδευτική διαδικασία. Πλήρη δικαιώματα στην πρακτική άσκηση.

Ως συλλογικότητα επιλέγουμε να βάζουμε τις ανάγκες μας μπροστά και να μην τις διαπραγματευόμαστε. Και αυτές είναι οι ανάγκες των πιο πληττόμενων φοιτητών των σχολών μας, των φοιτητών που εργάζονται, που δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα στην καθημερινότητά τους, που εξοργίζονται από όλες αυτές τις δυσκολίες και θέλουν να αλλάξουν την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων. Όλο αυτό το κομμάτι της πληττόμενης πλειοψηφίας καλούμε να επιλέξει το δύσκολο δρόμο: το δρόμο του αγώνα, του ξεσηκωμού, όπου δε θα αποφασίζουν άλλοι, αλλά εμείς για εμάς.

Εμείς στη σαπίλα του καπιταλισμού που καταστρέφει την παιδεία μας, τη μόρφωσή μας και τις ζωές μας, δεν καθόμαστε με σταυρωμένα τα χέρια. Στρεφόμαστε ενάντια στον ατομικό δρόμο που θρέφει και τονώνει η εποχή της κρίσης και απαντάμε: με συλλογικούς, νεολαιίστικους αγώνες ενάντια στη σύγχρονη χούντα κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου. Ενάντια στην ξενοφοβία και το ρατσισμό, βρισκόμαστε σθεναρά στο πλευρό των προσφύγων και των μεταναστών. Για ένα αντιπολεμικό κίνημα ενάντια στο ΝΑΤΟ, και τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς! Έχουμε στόχο την ανασυγκρότηση ενός πανελλαδικού νεολαιίστικου κινήματος, που σε συντονισμό με τους εργατικούς αγώνες θα ανατρέψει τη βαρβαρότητα της κρίσης και θα διεκδικήσει με κάθε κόστος την απελευθερωτική παιδεία των αναγκών μας, τα εργατικά μας δικαιώματα και την ελευθερία μας! Θα παλέψουμε ενάντια στα συμφέροντα που μας πολεμάνε και σε κάθε λογική διαπραγμάτευσης και συμβιβασμού με αυτά. Να πάρουμε τον πλήρη έλεγχο από πρυτάνεις και συμβούλια διοίκησης, να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας και την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας μέχρι την τελική νίκη!

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ!

24 ΜΑΙΟΥ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ-ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ CAMERA OBSCURA EAAK



Ο ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
November 9, 2015, 12:02 am
Filed under: ΚΕΙΜΕΝΑ

12193570_538852609599234_1605920289362598978_n

Ο ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ !

Το τρίτο μνημόνιο είναι γεγονός. Με κάθε νέα μέρα που ξημερώνει, η βουλή θεσπίζει και από έναν αντιλαϊκό νόμο. Βιώνουμε μία επίθεση από το μέτωπο κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ στην παιδεία, την εργασία και τα δημοκρατικά μας δικαιώματα. Οι επιπτώσεις του 3ου και πιο βάρβαρου μνημονίου είναι οι ακόμα χαμηλότεροι μισθοί και συντάξεις. Είναι το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Είναι το γεγονός ότι μπορούν οι τράπεζες να πάρουν τα σπίτια των λαϊκών οικογενειών και να τους πετάξουν στο δρόμο.

Το 3ο μνημόνιο, έχει επιπτώσεις και στην παιδεία. Τα πανεπιστήμια δεν έχουν κρατική χρηματοδότηση (καθώς πληρώνεται το χρέος, οι πόλεμοι, οι εξοπλισμοί…) με αποτέλεσμα να χρηματοδοτούνται από επιχειρήσεις. Στα μεταπτυχιακά (προσεχώς και στα προπτυχιακά) υπάρχουν δίδακτρα. Η σίτιση και οι στέγαση –βιοτικές μας ανάγκες- δεν είναι δωρεάν. Η παιδεία που θέλει το σύστημα είναι μια παιδεία για λίγους κι εκλεκτούς, που μόνο όσοι έχουν χρήματα μπορούν να την αποκτήσουν. Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που προωθείται από το Υπ. Παιδείας σε ευθυγράμμιση με τις επιταγές της Ε.Ε. τσακίζει κάθε φοιτητικό δικαίωμα που θεωρείτο κεκτημένο, προσπαθώντας να μετατρέψει τα πανεπιστημιακά ιδρύματα σε επιχειρηματικά κέντρα, όπου επιχειρήσεις θα έχουν τη δυνατότητα να ρυθμίζουν σύμφωνα με τις ανάγκες τους το πρόγραμμα σπουδών και την παραγόμενη έρευνα. Με τον τρόπο αυτό, επιδιώκεται από το κεφάλαιο η χρησιμοποίηση τόσο του πανεπιστημιακού εξοπλισμού όσο κυρίως της απλήρωτης – φθηνής εργασίας από φοιτητές – εργαζόμενους σύμφωνα με τις εκάστοτε επιδιώξεις της αγοράς. Για να επιτευχθεί στο σύνολό της το παραπάνω σχέδιο, καθεστωτικές παρατάξεις, πρυτανεία, κυβέρνηση επιθυμούν να μετατρέψουν τις σχολές σε αποστειρωμένους πολιτικά χώρους όπου δε θα χωράνε κινηματικές αντιστάσεις και αγώνες. Εξ’ ου και τα πειθαρχικά μέτρα που προτείνουν οι οργανισμοί του ΟΟΣΑ : καταπάτηση ασύλου, διαγραφές, διώξεις φοιτητών, καθηγητική αυθαιρεσία.

Ενάντια σε όλα αυτά λοιπόν, πρέπει το φοιτητικό κίνημα να βγει μπροστά και σε συντονισμό με τις μαθητικές κινητοποιήσεις και το εργατικό κίνημα, και να παλέψει.

Ξεκινάμε λοιπόν τον αγώνα μας με την πανεργατική απεργία στις 12 Νοέμβρη. Δεν είμαστε μόνο φοιτητές. Είμαστε οι μελλοντικοί εργαζόμενοι, ή οι μελλοντικοί άνεργοι. Με το σύγχρονο επιχειρηματικό πανεπιστήμιο το κεφάλαιο θέλει να διαμορφώσει τους μελλοντικούς εργαζόμενους ώστε να είναι εντατικοποιημένοι, ανταγωνιστικοί και πειθήνιοι. Εμείς όμως θα παλέψουμε από τώρα για το δικαίωμά μας στην εργασία. Δε θέλουμε να δουλεύουμε σε προγράμματα voucher με μισθούς πείνας και το φόβο της απόλυσης. Θέλουμε λιγότερη δουλειά και δουλειά για όλους. Ο αγώνας μας είναι αντικυβερνητικός και είναι και αντιεργοδοτικός. Να καταδικάσουμε λοιπόν τις ξεπουλημένες ηγεσίες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Στην πραγματικότητα καλούν απεργίες-τουφεκιές, ενώ στηρίζουν την κυβέρνηση και την εργοδοσία (χαρακτηριστικά η ΓΣΕΕ είπε «ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα). Θέλουμε να προτάξουμε ένα άλλο εργατικό κίνημα, ανεξάρτητο από την αστική πολιτική, που θα παλέψει για τα συμφέροντα εργαζομένων-νέων-ανέργων. Κλιμακώνουμε τον αγώνα μας με καταλήψεις και κινητοποιήσεις μέχρι τις 17 Νοέμβρη. Είναι πιο επίκαιρος από ποτέ ένας αγώνας για μόρφωση, δουλειά και ελευθερίες, ενάντια σε κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ. Κρατάμε τα συνθήματα του Πολυτεχνείου το ’73 «Έξω οι ΗΠΑ», «Έξω το ΝΑΤΟ» και συνεχίζουμε λέγοντας ΕΞΩ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ, ΚΑΤΩ Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ και ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ. Να ξεσηκωθεί εδώ και τώρα αντιπολεμικός, αντιφασιστικός, αντιιμπεριαλιστικός αγώνας.

Η φοιτητιώσα νεολαία έχει χρέος και δυνατότητα να βγει μαχητικά στο προσκήνιο στο πλευρό κάθε πληττόμενου κομματιού της κοινωνίας, με όπλο την αμεσοδημοκρατική δομή της Γενικής Συνέλευσης. Η Γενική Συνέλευση αποτελεί το μόνο όργανο του φοιτητικού συλλόγου το οποίο λειτουργεί ως κύτταρο συλλογικής παραγωγής πολιτικής και λήψεως αποφάσεων. Η Γενική Συνέλευση αποτελεί πάγιο επιταχυντή των κινηματικών διεργασιών και η απόφασή της αποκρυσταλλώνει το κλίμα και τις συζητήσεις εντός του πανεπιστημίου. Σήμερα, είναι πιο αναγκαίο από ποτέ η νεολαία να δώσει το αγωνιστικό της παρόν ενάντια σε όλους αυτούς που υποβαθμίζουν τη ζωή της και την οδηγούν στην εξαθλίωση. Μόνο με ενεργούς μαχητικούς φοιτητικούς συλλόγους που θα συνεδριάζουν μέσω των Γενικών τους Συνελεύσεων, οι οποίες θα αποτελούν όργανα λαϊκής πολιτικής και επιβολής των αναγκών μας, και που θα συντονίζονται τόσο με τους υπόλοιπους φοιτητικούς συλλόγους, όσο και με τους εργαζομένους, είναι δυνατή η ανατροπή της αντιλαϊκής επίθεσης στο πανεπιστήμιο, στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές.

Οι αγώνες, λοιπόν, της φοιτητιώσας νεολαίας για να μπορέσουν να κλιμακωθούν και να πετύχουν πραγματικές νίκες στο σήμερα, χρειάζεται να συνδεθούν με τους αγώνες των υπόλοιπων πληττόμενων κομματιών της κοινωνίας και να έρθουν σε άμεση σύγκρουση με την Ε.Ε. και την κυβέρνηση που εφαρμόζουν εις βάρος μας τις κυρίαρχες πολιτικές τους. Για να μην εφαρμοστεί το 3ο μνημόνιο σε κανένα κοινωνικό χώρο και να μην υλοποιηθεί καμία πτυχή του, είναι αναγκαίο να δημιουργήσουμε ένα παλλαϊκό ποτάμι, το οποίο μέσα από τους κοινωνικούς αγώνες και με βραχίονα το εργατικό και φοιτητικό κίνημα θα δημιουργήσει πανκοινωνική εξέγερση που θα ανατρέψει κυβέρνηση­ΕΕ­ΔΝΤ και την πολιτική τους. Να παλέψει για τη διαγραφή του χρέους και να διεκδικήσει λεφτά για την παιδεία και την υγεία. Να παλέψει για πλήρη δικαιώματα για όλους, καθώς και για καθολική κοινωνική ασφάλιση. Να παλέψει για άμεση έξοδο της χώρας από Ε.Ε. και ΝΑΤΟ, την παράλυση των μηχανισμών επιβολής ασφάλειας του κράτους και το τσάκισμα των μηχανισμών καταστολής, το άνοιγμα των συνόρων και την ελεύθερη διακίνηση των μεταναστών­προσφύγων. Να παλέψει για ανατροπή κάθε πτυχής της αστικής εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και της επιχειρηματικής ανασυγκρότησης της εκπαίδευσης και ολόκληρης της κοινωνίας, για να έχουμε ένα πραγματικά δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο, που θα καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες του λαού και δε θα παράγει γνώση και ερευνά για τα κέρδη τους.

Για κάθε απελπισμένο νεολαίο για κάθε σκληρά εκμεταλλευόμενο εργαζόμενο, για κάθε άνεργο η ελπίδα βρίσκεται στο αγώνα. Από την μάχη για δημοκρατία των φοιτητών ενάντια στη χούντα, ύστερα στους μεγαλειώδεις αγώνες των εργαζόμενων για δικαιώματα, μέχρι και τους αγώνες των φοιτητών από τις καταλήψεις του Μάη­Ιούνη, και την εξέγερση του Δεκέμβρη ως τις μεγαλειώδεις απεργίες του 2012. Και σήμερα στις εξεγέρσεις των αφροαμερικανών στο Φέργκιουσον ενάντια στη κρατική καταστολή, από την οργισμένη νεολαία στη Παλαιστίνη, τους εξεγερμένους φοιτητές της Χιλής που θέλουν δωρεάν παιδεία, μέχρι τις εξεγερμένες γειτονίες της Τουρκιάς και τους μαχητές του Κομπανί.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Φ.Σ. ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ
ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 10/11 ΣΤΙΣ 14:00 ΣΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΚΗ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 12/11
ΣΤΙΣ 10:00 ΣΤΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ

Camera obscura EAAK



Μια μέρα στις κάλπες, μια ζωή στους δρόμους
September 19, 2015, 12:15 am
Filed under: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ, ΚΕΙΜΕΝΑ

Μετά από το αναβάπτισμα όλων των λέξεων, στις 5 Ιουλίου το λαϊκό ΟΧΙ αποκοιμήθηκε στην μνημονιακή αγκαλιά  του ΝΑΙ, φέρνοντας η κυβέρνηση από τα «αριστερά» ένα επιπλέον 3ο μνημόνιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια πολύ κρίσιμη φάση των διαπραγματεύσεων με τους «εταίρους» του, κάλεσε τον κόσμο , που τόσο καιρό τον είχε οδηγήσει σε μια λογική της ανάθεσης, να πάρει μέρος απαντώντας σε ένα επίπλαστο ερώτημα. Ξέροντας πολύ καλά ο λαός τι θα έφερνε ένα ακόμα ΝΑΙ την επόμενη ημέρα, αψήφησε την αστική-μιντιακή τρομοκρατία αντιτάσσοντας ένα ηχηρό ΟΧΙ παρά τις απειλές είτε από τους εργοδότες που απειλούσαν τους εργαζόμενους με απολύσεις (βλ. Μπόμπολα και όχι μόνο) είτε από τις τράπεζες (βλ.capital control)κοκ. Έτσι φάνηκε ότι αυτό το τρανταχτό ΟΧΙ στην λιτότητα αποτέλεσε ένα λαϊκό ξέσπασμα με έντονο το ταξικό στοιχείο. Παρόλα αυτά ο προεκλογικά αντιμνημονιακός λόγος του ΣΥΡΙΖΑ μεταλλάχθηκε σε λόγο-εγγύηση της μνημονιακής πραγματικότητας συνεχίζοντας να μη συγκρούεται με τα συμφέροντα του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου.

Το χρονικό διάστημα μετά το δημοψήφισμα, είδαμε τη συμφωνία της κυβέρνησης με τους δανειστές, που ψηφίστηκε στη Βουλή από σύσσωμο το μνημονιακό μπλοκ. (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Ποτάμι και το μεγαλύτερο κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ)

Ο ΣΥΡΙΖΑ προκηρύσσει εκλογές για να πάρει εκ νέου λαϊκή εντολή και νομιμοποίηση της εφαρμογής των μνημονίων, κάτι που ήταν ήδη βέβαια προδιαγεγραμμένο για οποιαδήποτε κυβέρνηση επιχειρούσε να διαχειριστεί την κρίση και τα μνημόνια εγκλωβισμένη στο κοινοβουλευτικό αδιέδοξο. Ο σύριζα προσπαθεί μ αυτόν τον τρόπο να θέσει τον λαό ως συνένοχο στην εφαρμογή των μνημονίων και της λιτότητας ως μονόδρομο

Οι μνημονιακές πολιτικές δυνάμεις (ΣΥΡΙΖΑ,ΝΔ,ΠΑΣΟΚ,ΠΟΤΑΜΙ,ΑΝΕΛ) συνεχίζουν και σε αυτή την προεκλογική περίοδο την ρητορία του ευρωμονόδρομου, την συνεχιση των πολιτικών που εντάσσονται στην ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ και την μόνη λύση για αποφυγή της «καταστροφής», την εφαρμογή του μνημονίου, την συνέχιση της λιτότητας, προασπίζοντας τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, των τραπεζών και γενικότερα του κεφαλαίου. Στην πραγματικότητα, η ανεργία όλο και αυξάνεται, η κοινωνική ασφάλιση και τα εργασιακά δικαιώματα εκμηδενίζονται, λαΪκές και εργατικές κατακτήσεις αιώνων καταργούνται, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα καταπατούνται στο όνομα του αναπτυξιακού προγράμματος που προτάσσει αυτή η πολιτική.

Το ΚΚΕ που ακόμα και στο δημοψήφισμα καλούσε το λαό στην αποχή, αρνούμενο να βγει από τα στενά κομματικά όρια του συνεχίζει να μεταθέτει κάθε αγώνα στο απροσδιόριστο μέλλον της «λαϊκής εξουσίας» μένοντας μακριά από ένα μαχητικό-ανατρεπτικό σχέδιο  στο σήμερα.

Η ΛΑΕ επιδιώκει να εγκολπώσει το κομμάτι του λαού που στήριξε τις προγραμματικές διακηρύξεις του ΣΥΡΙΖΑ, προτάσσοντας αντιμνημονιακό χαρακτήρα. Ωστόσο,  ούτε τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες του ΣΥΡΙΖΑ έχει αποβάλει, ούτε ξεφεύγει από το στείρο δίλημμα μνημόνιο-αντιμνημόνιο. Καθόλου τυχαίο  δεν είναι η χρονική στιγμή που οι βουλευτές της Αριστερής Πλατφόρμας επέλεξαν να αποχωρίσουν από το ΣΥΡΙΖΑ. Όταν η συστημική ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να μην προχωρήσει σε ψήφο εμπιστοσύνης και συνέδριο αλλά να προκηρύξει εκλογές τότε μόνον το Αριστερό Ρεύμα αποφάσισε να αποχωρήσει. Το πρόγραμμα που βάζει η ΛΑΕ δεν έχει εμποτιστεί από την εμπειρία του προηγούμενου διαστήματος, παραμένοντας πίσω από τη συγκυρία και τα επίδικα που μπαίνουν και από τον ίδιο το λαό.

Η Χ.Α όντας μακρύ χέρι του συστήματος, απαντά κάθε φορά στις ανάγκες του αστικού μπλοκ αλλάζοντας προσωπεία. Έπαιζε το ρόλο του αντισυστημικού-αντιμνημονιακού κόμματος προ δημοψηφίσματος, ενώ τώρα τροποποιεί τη στάση της θέλοντας να υπερασπιστεί ότι ο μόνος δρόμος που μπορεί να ακολουθήσει η χώρα είναι της λιτότητας εντός ΕΕ.  Δύο χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσα, οι χρυσαυγίτες κυκλοφορούν ελεύθεροι, κάνουν προεκλογικές συγκεντρώσεις και διαδίδουν το ρατσισμό και το φασισμό. Είναι χρέος του λαού πέρα από τους αγώνες τους στο δρόμο με τη συμμετοχή στα αντιφασιστικά κινήματα, να τους μαυρίσει και στις εκλογές.

Η συνεχή απογοήτευση της κοινωνίας αντικατοπτρίζεται στις εκλογές με την άνοδο του ποσοστού της αποχής και την αποστασιοποίηση από τα κοινά. Η εκλογική αποτύπωση αυτού του φαινομένου οδηγεί σε ενίσχυση του αστικού μπλοκ εξουσίας.

Για μας η απάντηση που πρέπει να δώσει η νεολαία μέσα από αυτές τις εκλογές πρέπει να έχει κατεύθυνση ΕΝΑΝΤΙΑ στον κοινοβουλευτικό μονόδρομο, Τώρα περισσότερο από ποτέ ο καθένας μας και ειδικότερα η νεολαία πρέπει να πάρει ξεκάθαρη θέση για αυτά που της εφαρμόζονται από τα πάνω χωρίς αυτήν για αυτήν, πρέπει να έχει ορίζοντα αντι-ιμπεριαλιστικό, αντιφασιστικό, αντιμνημονιακό στηρίζοντας την αντικαπιταλιστική και ριζοσπαστική αριστερά. Δεν πρέπει να μείνει όμως εκεί, ο αγώνας για το αύριο και τις διεκδικήσεις δίνεται καθημερινά μέσα στους κοινωνικούς μας χώρους με διαδικασίες από τα κάτω, και όχι μόνο από μια εκλογική διαδικασία.

ΕΑΑΚ Βόλου



Για την έκθεση στο κυλικείο της Αρχιτεκτονικής
May 21, 2015, 2:45 pm
Filed under: ΚΕΙΜΕΝΑ

παπ

ανεργια εργαστηριαμεταναστεςμηχανικοιπτυχιουχοι



Δεν υποχωρούμε – Δεν τρομοκρατούμαστε
October 27, 2014, 11:19 am
Filed under: ΚΕΙΜΕΝΑ

Εδώ και δύο βδομάδες δεκάδες φοιτητικοί σύλλογοι σε όλη την Ελλάδα πεπεισμένοι ότι τίποτα δε θα αλλάξει «από τα πάνω» έχουν προχωρήσει σε μαζικές γενικές συνελεύσεις καταδικάζοντας τις πολιτικές της κυβέρνησης- ΕΕ- ΔΝΤ οι οποίες έρχονται να ολοκληρώσουν την πλήρη επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου μέσα από την νομιμοποίηση της πρακτικής των διαγραφών, την ψήφιση των οργανισμών ιδρυμάτων και την περαιτέρω απαξίωση κάθε κοινωνικής μέριμνας (Σίτιση- στέγαση- μεταφορές). Συγκεκριμένα, σε πολλούς φοιτητικούς συλλόγους σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα και Βόλο υπερψηφίστηκαν τα αγωνιστικά πλαίσια πάλης και οι φοιτητές υλοποίησαν δράσεις για το άμμεσο μπλοκάρισμα των διαγραφών φοιτητών, τη σύσταση οργανισμών και την εμπορευματοποίηση της σίτισης.

Στην Αθήνα προχώρησαν με αποφάσεις γενικών συνελεύσεων σε καταλήψεις κοσμητείας και πρυτανείας, σε κοινή-συντονισμένη πορεία ενάντια στη φύλαξη του ΕΚΠΑ από security και σε πολλές άλλες δράσεις τόσο για ενδοπανεπιστημιακά ζητήματα όσο και για εξωπανεπιστημιακά. Στη Θεσσαλονίκη οι σύλλογοι που είχαν πάρει αγωνιστικές αποφάσεις προχώρησαν σε από κοινού κατάληψη του κτιρίου διοίκησης, προσπάθησαν να σπάσουν τη σύγκλητο του ΑΠΘ αλλά απαγορεύθηκε η είσοδος και η παρουσία τους όταν μέλη της συγκλήτου τους κλείδωσαν απ έξω και τους απείλησαν με την παρουσία μπράβων!!Στη συνέχεια προχώρησαν σε κατάληψη της πρυτανείας η οποία απειλήθηκε με επέμβαση των ΜΑΤ. Στη Πάτρα επίσης, φοιτητικοί σύλλογοι προχώρησαν σε αγωνιστικές αποφάσεις γενικών συνελεύσεων,ενάντια στην αντιδραστική αναδιάρθρωση της Παιδείας αλλά και γενικότερα στην εξοντωτική πολιτική που έχει επιβάλλει για τους εργαζόμενους και τη νεολαία η κυβέρνηση και η Ε.Ε. τέλος, και στην πόλη μας έχουμε ήδη από την προηγουμένη βδομάδα 7 συλλόγους με αποφάσεις που στοχοποιούν τις εργολαβίες στη σίτιση, την καθαριότητα και προέβησαν σε κατάληψη σχολών- πρυτανείας- λέσχης και μία αρκετά μαζική πορεία την οποία ακολούθησε συντονισμός προς την κατεύθυνση εμβάθυνση του πολιτικού περιεχομένου και των διεκδικήσεων, και συντονισμό με άλλες πόλεις.

Όμως, φαίνεται ότι οι κινητοποιήσεις των συλλόγων και η απόφασή τους να έρθουν σε σύγκρουση με βασικούς πυλώνες του επιχειρηματικού πανεπιστημίου και με όσους υποβαθμίζουν τις ζωές μας, δεν άρεσε και πολύ στην κυβέρνηση και τους φίλους της. Συγκεκριμένα, τόσο η στάση του Φορτσάκη, πρύτανη στο ΕΚΠΑ όσο και η στάση του Μήτκα στο ΑΠΘ να παρατάξουν τις δυνάμεις των ΜΑΤ απέναντι σε φοιτητές και εργαζόμενους του πανεπιστημίου δείχνουν τo πόσο αποφασισμένοι είναι να επιβάλλουν το δόγμα «ησυχία, τάξη και ασφάλεια». Για να δούμε όμως τι έγινε:

//Τετάρτη 8 Σεπτέμβρη, πρυτανεία ΑΠΘ //
Την ώρα που πραγματοποιείται Σύγκλητος για το ζήτημα των διαγραφών, οι φοιτητικοί σύλλογοι με απόφασή τους επιχειρούν να παρέμβουν στη σύγκλητο και να θέσουν το ζήτημα αυτό, αλλά και ευρύτερα άλλα ζητήματα υπό τη σκοπιά της πληττόμενης νεολαίας. Ο νέος πρύτανης Μήτκας απαντά με κλείσιμο της Συγκλήτου πίσω από τις σιδεριές και καλεί τους σεκιουριτάδες να αναλάβουν ρόλο «μπράβου», πετώντας τους φοιτητές εκτός της αίθουσας. Τελικά, οι φοιτητικοί σύλλογοι κατέβαλλαν την πρυτανεία, ενεργοποιώντας άμεσα τον μπαμπούλα της εισαγγελικής έρευνας, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα, καθώς κράτησαν δυναμικά την κατάληψη και απέτρεψαν το πρωί της Παρασκευής την είσοδο των δυνάμεων των ΜΑΤ στο κτίριο της πρυτανείας.

//Δευτέρα 13 Οκτώβρη, πρυτανεία ΕΚΠΑ //
Ο πρύτανης του ΕΚΠΑ Φορτσάκης, δεν μπορούμε να πούμε μας είχε προετοιμάσει από το καλοκαίρι για το τι ρόλο θέλει να διαδραματίσει στο χώρο της παιδεία όταν μιλώντας στα ΜΜΕ υπερασπιζόταν με σθένος την ανάγκη να διαγραφούν φοιτητές, να μπουν σεκιούριτι στις σχολές, να ενταθεί η δράση των επιχειρήσεων στα ιδρύματα και να σταματήσει το φοιτητικό κίνημα να «παρενοχλεί». Έτσι, τα λόγια του έγιναν πράξη όταν τη Δευτέρα 13 Οκτώβρη, διέταξε το λοκ- αουτ της Πρυτανείας μπροστά σε κινητοποίηση των φοιτητικών συλλόγων. Οι φοιτητικοί σύλλογοι βρήκαν μπροστά τους διμοιρίες ΜΑΤ που είχαν πάρει εντολή να μην επιτρέψουν στους φοιτητές να φτάσουν στα Προπύλαια! Ο λόγος ήταν η απειλή κατάληψης και πρόκληση ζημιών. Συνέχεια στο έργο δόθηκε την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου όταν νέα κινητοποίηση φοιτητικών συλλόγων στην πρυτανεία δέχθηκε επίθεση των ΜΑΤ με κλομπ και δακρυγόνα.

Είναι, όμως, μόνο αυτά;
Προφανώς και όχι, την αποθρασυμένη πρυτανική αρχή ακολουθεί η αποθρασυμένη προεδρική αρχή των τμημάτων και η καθηγητική αυθαιρεσία. Στάσεις όπως αυτή του προέδρου της αρχιτεκτονικής του Π.Θ. ο οποίος απαγορεύει τη συνάθροιση φοιτητών του τμήματός μας και άλλων τμημάτων στο κυλικείο της σχολής, μειώνοντας τα τραπεζάκια, δίνει εντολή σε σεκιουριτάδες « να αδειάζουν» τη σχολή από αφίσες και εν τέλει θέλει να κάνει τη σχολή νεκροταφείο, να μη βρισκόμαστε στους διαδρόμους με τους συναδέλφους μας, να προχωράμε όλοι ήσυχοι με σκυμμένο το κεφάλι, κυνηγώντας υποταγμένοι τα ECTS μας, που θα καθορίζουν πλέον την εξέλιξή μας, δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά και δεν είναι μακριά από όσα επιβάλλει η κυβερνητική πολιτική. Στάσεις όπως αυτή καθηγητών στους μηχανολόγους του Π.Θ. οι οποίοι κατά κόρον διαχωρίζουν τους φοιτητές με βάση τη συνδικαλιστική τους δράση (έχουν φτάσει σε σημείο να επιβάλλουν διαφορετικά θέματα εξέτασης σε όσους συμμετέχουν σε καταλήψεις!!) δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά!! Στάσεις όπως αυτή καθηγητή της Φιλοσοφικής Αθηνών που χαστούκισε φοιτήτρια, μέλος του φοιτητικού συλλόγου επειδή υπερασπιζόταν την κατάληψη που είχε αποφασιστεί από τη Γενική Συνέλευση, δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά!!

Και εμείς τι κάνουμε;
Όλα αυτά δεν πρέπει να μας φιμώνουν και να μας καταστέλλουν, αλλά το αντίθετο. Απέναντι στο δόγμα της μηδενικής ανοχής που προτάσσει η κυβέρνηση και των μαύρων ζωνών που ορίζει εμείς πρέπει να απαντάμε κάθε φορά, πιο μαζικά κάθε φορά πιο συντονισμένα. Πρέπει να παλέψουμε ενάντια σε οτιδήποτε, από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο, μετατρέπει τις σχολές σε επιχειρήσεις και να προβούμε άμεσα σε μαζικές διαδικασίες από τη βάση μας και σε πολιτικό νεολαιίστικο κίνημα που θα ανατρέψει αυτά τα νομοσχέδια, τα σχέδιά τους και την κυβέρνηση και συνολικά την πολιτική του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Με τα μάτια στραμμένα στην κοινωνία το φοιτητικό κίνημα έχει χρέος του να συνευρεθεί με τους απολυμένους διοικητικούς, τους απολυμένους δασκάλους, τους εξεγερμένους μαθητές που φτάνουν ως τα κάγκελα του υπουργείου παιδείας και διαμαρτύρονται για το νέο σχολείου που τους ετοίμασαν, τις απολυμένες καθαρίστριες και κάθε πληττόμενο κομμάτι της κοινωνίας με στόχο να δώσει μια δυναμική απάντηση απέναντι στον κανιβαλισμό που επιβάλλει το κεφάλαιο, απέναντι σε όλους αυτούς που θέλουν να ζήσουμε σαν δούλοι.

Στους καιρούς της εξαθλίωσης, η αξιοπρέπεια χτίζεται στους δρόμους του αγώνα.

ΕΑΑΚ ΒΟΛΟΥ



Καταγγελία της camera obscura | EAAK στον πρόεδρο της σχολής
October 14, 2014, 5:32 pm
Filed under: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ, ΑΦΙΣΕΣ, ΚΕΙΜΕΝΑ

Η καθηγητική αυθαιρεσία στη σχολή μας έχει ξεπεράσει πλέον τα όριά της. Ο νέος πρόεδρος της σχολής, Σπύρος Παπαδόπουλος, συμπαθής σε όλους μας για το χιούμορ του και την «cool» συμπεριφορά του, έχει ξεφύγει τελείως…

Αποφάσισε κατ’αρχάς να γεμίσει τη σχολή με ανακοινώσεις που λένε «απαγορεύονται τα σκυλιά και τα ποδήλατα στο χώρο της σχολής για λόγους υγιεινής». Αν ο Σπύρος Παπαδόπουλος θέλει καλές συνθήκες υγιεινής στο κτήριο, να αποφασίσει να πληρώσει με τη χρηματοδότηση του πανεπιστημίου τις καθαρίστριες, που αυτή τη στιγμή είναι σε απεργία, και όχι να δίνει χρήματα στους υπόλοιπους καθηγητές για να υλοποιήσουν τα project τους και να αυτοπροβληθούν εκμεταλλευόμενοι το πανεπιστήμιό μας.

Στην παρέμβασή μας στη ΓΣΤ ο πρόεδρος δήλωσε ότι το πανεπιστήμιο έχει ανάγκη να προβληθεί παγκοσμίως και αυτό θα γίνει μέσω σάιτ που ο κάθε καθηγητής θα ανεβάζει την προσωπική του δουλειά έτσι ώστε να δείξουμε το κύρος μας. Πρότεινε επίσης αυτό το σάιτ να διαχειρίζεται από φοιτητές οι οποίοι ούτε καν θα πληρώνονται. Το γεγονός ότι το μισό διοικητικό προσωπικό έχει απολυθεί από τη σχολή μας και πλέον ζει με συνθήκες φτώχιας, το γεγονός ότι το πρόγραμμα σπουδών έχει κατακρεουργηθεί, το γεγονός ότι εμείς πληρώνουμε τα μαλλιά της κεφαλής μας για να συνεχίσουμε να βρισκόμαστε σ’αυτό το πράγμα που ονομάζεται «δημόσιο ελληνικό πανεπιστήμιο» θεωρεί ότι δεν είναι τίποτα μπροστά στην καριέρα και ανέλιξη των καθηγητών μας. Αυτό δεν είναι άλλο από την εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου που επικαιροποιείται με το νομοσχέδιο που κατεβάζει ο Λοβέρδος για την εκπαιδευτική διαδικασία. Ενώ μέχρι τώρα το κράτος έδινε μισθό στους καθηγητές, τώρα πλέον κόβονται και τους μισθούς αναλαμβάνουν επιχειρήσεις. Ο καθηγητής πλέον προσαρμόζει το περιεχόμενο του μαθήματός του στην τάδε επιχείρηση και η επιχείρηση στη συνέχεια τον πληρώνει. Όλη αυτή η διαδικασία καταλήγει στη λειτουργία του πανεπιστημίου με ιδιωτικο-οικονομικά κριτήρια και οι φοιτητές μετατρέπονται σε τζάμπα εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα.

Προφανώς αρνήθηκε να ακούσει την παρέμβαση τη δική μας αλλά και άλλων φοιτητών του φοιτητικού συλλόγου και δήλωσε ότι δε θα κάνει καμία ενέργεια για να αποτρέψει τις διαγραφές των φοιτητών. Από αυτή τη στιγμή ο Σπύρος Παπαδόπουλος, και όποιος καθηγητής συναινεί σε αυτή του την απόφαση, τίθεται απέναντί μας και δηλώνουμε ότι εμείς θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια σε κάθε αντιλαϊκό μέτρο εξαθλίωσης των σπουδών μας και της ζωής μας και ενάντια σε οποιονδήποτε εκφραστή αυτής της πολιτικής μέσα στη σχολή μας.

Αποκορύφωμα της δράσης του είναι το γεγονός ότι έστειλε σημείωμα ΣΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ security στη Θεσσαλονίκη για να επιβάλλει η ίδια η εταιρεία στους σεκιουριτάδες της σχολής κάθε Σαββατοκύριακο να ξεκολλάνε όλες τις αφίσες και οτιδήποτε είναι κολλημένο στους τοίχους της σχολής. Παρεμβαίνει πλέον ο ίδιος μέσα από μια ιδιωτική εταιρεία αστυνόμευσης μέσα στη σχολή και ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΕΙ την ελεύθερη δράση του συλλόγου.

Είναι τόσο υποκριτές που ενώ στα μαθήματα μας λένε για «οικειοποίηση του χώρου» και «εικαστικές παρεμβάσεις», στην πραγματικότητα φτιάχνει μία άλλη καθημερινότητα στη σχολή αστυνομεύοντας τη δράση του κάθε φοιτητή.

Απαγορεύει τη συνάθροιση φοιτητών του τμήματός μας και άλλων τμημάτων στο κυλικείο της σχολής μας, μειώνοντας τα τραπεζάκια. Θέλει να κάνει τη σχολή νεκροταφείο, να μη βρισκόμαστε στους διαδρόμους με τους συναδέλφους μας, να προχωράμε όλοι ήσυχοι με σκυμμένο το κεφάλι, κυνηγώντας υποταγμένοι τα ECTS μας, που θα καθορίζουν πλέον την εξέλιξή μας.

Το περιστατικό αυτό δεν είναι μεμονωμένο. Σε παράσταση διαμαρτυρίας φοιτητικών συλλόγων της Θεσσαλονίκης, μεταξύ των οποίων και της αρχιτεκτονικής, στην πρυτανεία, ο πρύτανης κάλεσε τα ΜΑΤ και κατέστειλε τη δράση των φοιτητών. Αντίστοιχα και στο ΕΚΠΑ σχεδιάζονται από τις πρυτανικές αρχές να παρεμβαίνουν εταιρείες security για να μη γίνονται συνελεύσεις στις σχολές.

ΕΜΕΙΣ ΣΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΟΧΙ

Πρέπει να παλέψουμε ενάντια σε οτιδήποτε, από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο, μετατρέπει τη σχολή σε επιχείρηση και να προβούμε άμεσα σε διαδικασία καταλήψεων και σε πολιτικό νεολαιίστικο κίνημα που θα ανατρέψει αυτά τα νομοσχέδια, τα σχέδιά τους και την κυβέρνηση και συνολικά την πολιτική του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ.

παπ2



Τσακίζουμε το φασισμό και το σύστημα που τον θρέφει!
September 22, 2014, 3:03 pm
Filed under: ΚΕΙΜΕΝΑ

Ένας χρόνος πέρασε από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής και μετά  από  το  διάστημα  αυτό,  σε  πολλές  πόλεις  στην  Ελλάδα  και  στη  Γαλλία  ένας  αντιφασιστικός Σεπτέμβρης οργανώνεται με συλλαλητήρια, συναυλίες και εκδηλώσεις επιδιώκοντας να τσακίσει αυτή τη ναζιστική συμμορία.

Είναι πρόκληση το ότι η κυβέρνηση τους κάνει πλάτες μετά από τόσες δολοφονίες μεταναστών και μη, ενώ την ίδια ώρα μετράει τα κουκιά των βουλευτών της για την εκλογή του προέδρου της Βουλής.  Η απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στη ΧΑ στην ομιλία του Σαμαρά στη ΔΕΘ απλά επιβεβαιώνει το σενάριο ανοιχτής συνεργασίας μαζί τους.

Οι πολιτικές στήριξης από την πλευρά της κυβέρνησης ενισχύονται με τα ακροδεξιά ανοίγματα σε θέσεις υπουργών όπως αυτές του Άδωνη και του Βορίδη στο Υπουργείο Υγείας.  Ένα από τα δυνατά χαρτιά σε αυτήν την προσπάθεια είναι αυτό του ρατσισμού και του εθνικισμού. Το χρησιμοποιούν για να διασπάσουν τον κόσμο που παλεύει βάσει φυλετικών και εθνικών κριτηρίων. Αν πριν από 20 χρόνια το χαρτί αυτό στρεφόταν ενάντια στους Αλβανούς, αυτήν την περίοδο στρέφεται ενάντια στους  μουσουλμάνους.  Και  αυτό  γίνεται  ώστε  να  μπορέσουν  να  δικαιολογήσουν  τις  ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στο Ιράκ σε συνεργασία με ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ. Παράλληλα αξιοποιείται η ανιστόριτη λογική των άκρων όπου ταυτίζεται ο κομμουνισμός και η αντισυστημική πάλη με το φασισμό  με  στόχο  να  χτυπηθούν  όλα  τα  αντιιμπεριαλιστικά  και  απελευθερωτικά κινήματα και ιδέες. Έτσι προσπαθούν να ξαναγράψουν την ιστορία του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος και εξαπολύουν επίθεση στις ιδέες που νίκησαν το φασισμό στον 20ό αιώνα βγάζοντας στην παρανομία κομμουνιστικά κόμματα (πχ Ουκρανία).

Αυτές οι κυβερνητικές επιλογές καλλιεργούν το έδαφος πάνω στο οποίο πατάει η Χρυσή Αυγή, πάντα όμως στο πλαίσιο της διεθνούς κρίσης και της όξυνσης των αντιθέσεων στην κοινωνία. Όμως πέρα από την κάλυψη που δέχονται, οι νεοναζί θέλουν να κερδίσουν ένα αυτοτελές ρεύμα που θα συγκροτείται με τα γνωστά πλέον τάγματα εφόδου. Αυτός είναι ο στρατηγικός στόχος της Χρυσής Αυγής, γιατί τη στιγμή που η γραφειοκρατία στα συνδικάτα,  οι  επιστρατεύσεις  και  η  καταστολή δεν  μπορούν να βάλουν φρένο στις απεργίες και στην οργή του κόσμου, τα τάγματα εφόδου επιδιώκουν να το καταφέρουν. Δηλαδή: όπου δεν φτάνει το χέρι του νόμου, φτάνει το μαχαίρι του φασίστα. Αυτό φαίνεται όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά πανευρωπαϊκά. Η ακροδεξιά και ο φασισμός αποτελεί εναλλακτική λύση για τις άρχουσες τάξεις σε όλη την Ευρώπη,  που  κάτω  από την κρίση  και  την  αδυναμία  εύρεσης  λύσεων  δεν  διστάζουν  να  τους χρησιμοποιήσουν. Στη Γαλλία και στην Αγγλία, το Εθνικό Μέτωπο της Μαρί Λεπέν και το Ukip αντίστοιχα κέρδισαν στις τελευταίες εκλογές την πρώτη θέση.

Η ΧΑ είναι το αντίπαλο οργανωμένο σε τάγματα εφόδου δέος στον κόσμο που παλεύει για να ρίξει την κυβέρνηση, να σταματήσει τα μνημόνια και να ανοίξει το δρόμο για περαιτέρω κοινωνικές διαδικασίες.Είναι απέναντι στον κόσμο της εργασίας.  Γι  αυτό στηρίζουν τα μνημόνια, τις τράπεζες ενώ το παίζουν δήθεν αντισυστημικοί. Οι ανοιχτές συνεργασίες τους με τους εφοπλιστές, την ΕΛ.ΑΣ. και τους Μπαλτάκους τις γνωρίζουμε.

Ο  μόνος  που  μπορεί  να  βάλει  τέλος  στη  νεοναζιστική  αυτή  συμμορία  είναι  το  οργανωμένο αντιφασιστικό-αντιρατσιστικό  κίνημα.  Τα  βήματα  του  το  τελευταίο  διάστημα  είναι  τεράστια  έχοντας καταφέρει να βάλει στελέχη της ΧΑ στη φυλακή, μειώνοντας ταυτόχρονα την επιρροή της στο δρόμο. Τα αντανακλαστικά  του  κόσμου  δεν  αφήνουν  καμία  πρόκληση  των  νεοναζί αναπάντητη.  Οποιαδήποτε ομοφοβική  και  ρατσιστική  επίθεση  βρίσκει  απέναντι  της  άμεση  την  απάντηση  από  τη  πλευρά  του κινήματος.  Το  γεγονός  αυτό  δεν  πρέπει  να  καταλήγει  στο  εφησυχασμό  αλλά  στο  ξεδίπλωμα  της αντιφασιστικής οργής ακόμα παραπέρα για να χώσουμε στην φυλακή ολόκληρη τη φασιστική συμμορία και  για  να  βάλουμε  τέλος  στην  αυταρχική  πολιτική  της  κυβέρνησης  με  τις επιστρατεύσεις,  την  απαγόρευση  των  πορειών,  τη  στοχοποίηση  ανθρώπων  και οργανώσεων του κινήματος και τα κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα. Για να γίνει αυτό, το αντιφασιστικό κίνημα πρέπει να συγκρούεται με την κυβέρνηση ξεκαθαρίζοντας ταυτόχρονα οποιαδήποτε αυταπάτη  ότι  η  πάλη θα κριθεί στα πλαίσια της Βουλής,  των αντιρατσιστικών  νομοσχεδίων και των συνταγματικών τόξων.

Η πάλη ενάντια στο φασισμό είναι κομμάτι ενός μετώπου παιδείας-εργασίας-δημοκρατικών  δικαιωμάτων  που παλεύει  για  τα  δικαιώματα  και  τις ελευθερίες  του  ενάντια  στην  κυβέρνηση  με  προοπτική  την  ανατροπή  του καπιταλιστικού συστήματος.

camera obscura | EAAK