αντιστρέφοντας την εικόνα της πραγματικότητας

«Η «τάξη» σας είναι χτισμένη στην άμμο. Αύριο κιόλας η επανάσταση θα ανυψωθεί με μια βροντή και με σαλπίσματα θα ανακοινώσει  τον τρόμο σας: Ήμουν, Είμαι, Θα είμαι!» Ρόζα Λούξεμπουργκ

Πριν από περίπου 3 μήνες θυμόμαστε τον πλανόδιο μικροπωλητή Μουχαμάντ Μπουαζίζι, απόφοιτο πληροφορικής, απελπισμένο από την ανεργία- που μαστίζει σχεδόν το 30%   στην Τυνησία- ,μετά από την κακομεταχείριση του από την αστυνομία να επιχειρεί να αυτοπυρποληθεί. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε την αφορμή  για έναν ολόκληρο λαό να αντιδράσει και τελικά να εξεγερθεί ενάντια στο απολυταρχικό καθεστώς του επί 23ων  χρόνων πρόεδρο Μπεν Αλί. Το γεγονός αυτό επηρέασε συνολικά τεράστιο κομμάτι της Βορείου Αφρικής και του αραβικού κόσμου με το ντόμινο των εξεγέρσεων να επεκτείνεται σε Αλγερία, Λιβύη, Αίγυπτο, Ιορδανία, Υεμένη, Μπαχρέιν ενώ διαδηλώσεις πραγματοποιούνται και σε Ιράκ, Ιράν, Παλαιστίνη, Μαρόκο. Οι εξεγέρσεις κατάφεραν να εκτοπίσουν, να ανατρέψουν και να εκδιώξουν τις κυβερνήσεις και τους προέδρους τους, όπως στην περίπτωση της Αιγύπτου, της  Τυνησίας και της Αλγερίας αλλά και να δημιουργήσουν σοβαρούς τριγμούς στο υπάρχον καπιταλιστικό σύστημα, στο κεφάλαιο  αλλά και στους εκφραστές του.

Οι εξεγέρσεις όμως δεν έχουν σταματήσει. Στη Λιβύη τις μέρες αυτές διαδραματίζεται τεράστια αιματοχυσία με την επίθεση στο λαό της, τόσο από τον δικτάτορα Καντάφι και το καθεστώς του όσο και από την ΕΕ, τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Το αίτημα να φύγει ο Καντάφι από την εξουσία και να ανατραπεί το καθεστώς εκφράστηκε αρχικά μέσα από μεγάλες διαδηλώσεις ,καταλήψεις κτιρίων, έπειτα διυλιστηρίων και πλέον οι  εξεγερμένοι έχουν  καταλάβει ολόκληρες πόλεις, στρατιωτικές βάσεις και πολεμικό εξοπλισμό. Ο Μουαμάρ Καντάφι είχε εξαγγείλει ρητά πως δεν θα φύγει από την θέση του και ξεκίνησε την ένοπλη καταστολή της εξέγερσης. Εν μέσω αυτού του κατά τα φαινόμενα εμφυλίου πολέμου κρίθηκε αναγκαίο από κυβερνήσεις των ΗΠΑ, Γαλλίας, Αγγλίας, Ισπανίας και φυσικά Ελλάδας να επέμβουν ώστε να σταματήσει αυτή η βάρβαρη αιματοχυσία. Αυτό επιχειρήθηκε να πραγματοποιηθεί στέλνοντας πολεμικά πλοία, μαχητικά αεροπλάνα, αμερικανικά αντιτορπιλικά , υποβρύχια εξοπλισμένα με πυραύλους  και βομβαρδίζοντας ασύστολα όλη τη Λιβύη ανεβάζοντας τον αριθμό των νεκρών στους 8000. Εξ αυτών η Ελλάδα έχει παραχωρήσει τέσσερα βομβαρδιστικά F-16,δυο ελικόπτερα και δυο φρεγάτες ,την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει περικόψει μισθούς, συντάξεις, την χρηματοδότηση σε 44 πανεπιστήμια και 168 νοσοκομεία και ετοιμάζει με την τρόικα νέο πακέτο βάρβαρων μεταρρυθμίσεων για την ”υπέρβαση” της κρίσης. Γιατί όμως αυτή η επέμβαση στη Λιβύη και όχι στην Αίγυπτο, την Τυνησία η πόσο μάλλον στην χρόνια σφαγή εις βάρος του λαού της Παλαιστίνης από το Ισραήλ;

Η Λιβύη είναι ο βασικός προμηθευτής πετρελαίου της ΕΕ. Συγκεκριμένα κατέχει κοιτάσματα πετρελαίου 46 εκατ. Βαρελιών και εξάγει το 85% στις χώρες της ΕΕ. Ευρωπαϊκές εταιρείες είχαν συνάψει συμβάσεις με τη κυβέρνηση Καντάφι που εκμεταλλεύονταν τον ορυκτό πλούτο της Λιβύης. Η Λιβύη αποτελεί μία περιοχή μείζονος γεωστρατηγικής σημασίας Το γεγονός ότι αποσταθεροποιείται η πολιτική κατάσταση στη χώρα θίγει άμεσα τα συμφέροντα του Ευρωπαϊκού κεφαλαίου και αφήνει και ένα πιο ρευστό πεδίο για τον επόμενο διαχειριστή του.

Παράλληλα η ιμπεριαλιστική αυτή επίθεση στη Λιβύη αποτελεί επίδειξη δύναμης εντός των  ανταγωνισμών μέσα στην ΕΕ.Η Γαλλία επιχειρεί να αναδειχθεί ως ο στρατιωτικός ηγέτης της ΕΕ έναντι της Γερμανίας που φαίνεται να ηγείται του οικονομικού τομέα.

Επιπλέον ειδικά εν μέσω κρίσης που το κεφάλαιο δεν μπορεί να επενδύσει κερδοφόρα σε νέους παραγωγικούς τομείς και το εμπόριο πολεμικού εξοπλισμού αποτελεί ένα παραδοσιακό πεδίο κερδοφορίας και καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Τέλος η στρατιωτική επέμβαση των ΝΑΤΟ-ΕΕ-ΗΠΑ στη Λιβύη αποτελεί προειδοποίηση για τη στάση που θα κρατήσουν την επόμενη περίοδο σε άλλες εξεγέρσεις.  Δείχνει στις αστικές τάξεις ότι απέναντι στις κοινωνικές εξεγέρσεις που ξεσπούν μέσα στην κρίση απάντηση πρέπει να είναι η ωμή βία και η καταστολή ακόμα και μέσω του στρατού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα σε αυτό αποτελεί και η επέμβαση αραβικών εμιράτων μαζί με την κυβερνηση στο Μπαχρέιν. Παράλληλα φαίνεται πως η απάντηση σε κάθε λαική εξέγερση ή επανάσταση θα είναι η επιβολή της ειρήνης που αναζητάει το κεφάλαιο έτσι ώστε να προασπιστεί τα συμφέροντά του και τις ιμπεριαλιστικές του επιδιώξεις.

Η ελληνική κυβέρνηση επιλέγει να συμμαχήσει σε αυτό το βάρβαρο σχέδιο. Από τη μία εξαπολύει επίθεση ενάντια στα συμφέροντα εργαζομένων και νεολαίας στην Ελλάδα και τώρα συνεχίζει συμβάλλοντας καθοριστικά στο σχέδιο της αιματοχυσίας σε βάρος του Λιβυκού λαού. Επίσης είναι άξιο προσοχής πως και ο Μουμπάρακ αλλά και ο Μπεν Αλί ήταν στενοί συνεργάτες αλλά και μέλη της σοσιαλιστικής διεθνούς της οποίας ηγείται ο Γ. Παπανδρέου. Η ελληνική κυβέρνηση το τελευταίο διάστημα έχει ως στρατηγική επιλογή τη συμμαχία με τα πιο αντιδραστικά κομμάτια του διεθνούς κεφαλαίου. Αυτό φαίνεται με την συμμαχία που έχει συγκροτήσει με το Ισραήλ.

Η απάντηση ενάντια στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Λιβύη πρέπει να συνδεθεί και να γίνει κομμάτι του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος. Το αντιπολεμικό κίνημα πρέπει να συνδεθεί με το ευρύτερο λαϊκό κίνημα και με τον αγώνα ενάντια στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ την ΕΕ και το ΔΝΤ. Ο κοινός αγώνας και η αλληλεγγύη των εργαζομένων σε ολόκληρο το κόσμο αποτελεί απάντηση στα σχέδια του κεφαλαίου που στην προσπάθεια υπέρβασης της κρίσης του θα επιλέγει όλο και πιο συχνά το δρόμο του πολέμου ως μέσω διεξόδου.

Camera Obscura -EAAK

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο που σφραγίζεται από την όξυνση της αντιπαράθεσης των λαϊκών στρωμάτων και του κεφαλαίου που έχει κηρυχτεί μέσω της αντεργατικής λαίλαπας του μνημονίου και της χούντας κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ και των πολεμικών επεμβάσεων στη Λιβύη. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε αγαστή συνεργασία με την τρόικα υλοποιούν βήμα-βήμα τη μνημονιακή πολιτική σαρώνοντας εργασιακά δικαιώματα δεκαετιών και οδηγώντας τους εργαζόμενους και τη νεολαία στην κοινωνική και εργασιακή εξαθλίωση. Οι μισθοί και οι συντάξεις καταρρακώνονται, τα ποσοστά της ανεργίας και οι απολύσεις αυξάνονται σε δυσθεώρητα επίπεδα, οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας καταργούνται, οι ΔΕΚΟ ιδιωτικοποιούνται, οι σχέσεις ελαστικής και ανασφάλιστης εργασίας γίνονται καθεστώς σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Είναι σαφές ότι στόχος είναι να πληρώσουν τα εργαζόμενα στρώματα τα βάρη της κρίσης του κεφαλαίου μέσα από την επιβολή των ριζικών αναδιαρθρώσεων του μνημονίου. H κυβέρνηση προχωρά σε νέο γύρο μεταρρυθμίσεων  ακόμα πιο βάρβαρων όπως ορίζεται και από τις εξελίξεις της Συνόδου κορυφής της ΕΕ. Τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης Συνόδου θα καλείται να πληρώσει πανάκριβα ο λαός με ένα πολύ χειρότερο, ευρωπαϊκό αυτή τη φορά μνημόνιο διαρκείας, στερώντας όποιο λαϊκό δικαίωμα κατέκτησαν οι αγώνες του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος για δημόσια δωρεάν υγεία, παιδεία, ασφάλιση. Παρ’ όλα αυτά οι αντιστάσεις των πληττόμενων στρωμάτων της κοινωνίας στέλνουν ελπιδοφόρα μηνύματα για τη νικηφόρα έκβαση του λαϊκού κινήματος. Οι μαζικές απεργίες των εργαζομένων όπως στα ΜΜΜ και στην υγεία, οι μεγαλειώδεις απεργιακές κινητοποιήσεις όπως αυτή της 23^ης Φλεβάρη, ο ανυπότακτος αγώνας των κατοίκων της Κερατέας και η ηρωική απεργία πείνας των 300 μεταναστών που πέτυχαν μια πρώτη νίκη, δείχνουν το δρόμο των ανυποχώρητων κινητοποιήσεων, που κόντρα στην υποταγή της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ θα συντρίψει τα βάρβαρα μέτρα τους.

Απ’ το στόχαστρο της επίθεσης δε θα μπορούσε να λείπει η εκπαίδευση. Επιχειρείται μια κομβικής, στρατηγικής σημασίας για το κεφάλαιο, μεταρρύθμιση τόσο στα σχολεία όσο και στα πανεπιστήμια. Ξεκινώντας από την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση η Διαμαντοπούλου κάνει σαφή τα σχέδιά της για τη δημιουργία του νέου σχολείου που διαμορφώνεται με βάση τις ανάγκες της αγοράς. Στα πλαίσια των γενικότερων περικοπών στις κοινωνικές παροχές κλείνουν σχολεία, ετοιμάζουν συγχωνεύσεις στοιβάζοντας τους μαθητές σε πολυπληθή τμήματα των 30 ή και 40 ατόμων με στόχο να φτιάξουν μια φθηνή εκπαίδευση με λιγότερα σχολεία, λιγότερους εκπαιδευτικούς και μικρότερο κόστος, αναγκάζοντας σχολικές μονάδες να αναζητήσουν πόρους από ιδιώτες για να μη μπει λουκέτο(ΣΔΙΤ). Ταυτόχρονα στρατηγικής σημασίας στόχος είναι η διαμόρφωση νέων χαρακτηριστικών για τη νεολαία μέσα από το νέο σχολείο. Οι μαθητές πλέον από το σχολείο, με τα ατομικά προγράμματα σπουδών θα δημιουργούν ένα φάκελο προσόντων που θα πρέπει συνεχώς να τον γεμίζουν με πιστωτικές μονάδες και που θα αποτελεί τη βάση της ατομικής διαπραγμάτευσης τόσο για την πρόσβαση στον επόμενο βαθμό της εκπαίδευσης όσο και με τον αυριανό τους εργοδότη. Παράλληλα το νέο σχολείο γίνεται ένα εξεταστικό κάτεργο, όπου ο ελεύθερος χρόνος μειώνεται δραματικά και η παραπαιδεία γίνεται κανόνας. Το νέο σχολείο του μνημονίου, με την εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών-ανταποδοτικών κριτηρίων και τη σύνδεση του με τις τρέχουσες ανάγκες της αγοράς, δημιουργεί έναν απόφοιτο φθηνό, ευέλικτο και πειθαρχημένο. Το νέο σχολείο είναι ένα σχολείο που κυριαρχούν οι αποσπασματικές δεξιότητες, ο χειρισμός πληροφοριών χωρίς την ανάπτυξη κριτικής σκέψης επί του συνόλου της παραγωγής, το βάθεμα των ταξικών φραγμών. Τέλος, ο κατακερματισμός της μεταλυκειακής εκπαίδευσης σε ΑΕΙ, ΤΕΙ, κολλέγια κλπ, η αλλαγή του συστήματος των πανελληνίων και η διαμόρφωση πολλών ταχυτήτων αποφοίτων και μελλοντικών εργαζομένων είναι εργαλεία στα χέρια των εργοδοτών για την πολυδιάσπαση της νεολαίας.

Την ίδια στιγμή η ριζική αντιδραστική τομή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση έρχεται να πάρει σάρκα και οστά μέσα από το σχέδιο διαβούλευσης της Διαμαντοπούλου. Το φοιτητικό κίνημα με τις κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος κατόρθωσε να παγώσει τα σχέδια της κυβέρνησης για κατάθεση και ψήφιση του νομοσχεδίου μέσα στο Γενάρη. Όμως η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που διακαώς πλέον επιθυμεί η εκπαίδευση να αποτελέσει και αυτή πλέον απαραίτητο όρο στην κατεύθυνση υπέρβασης της κρίσης προς όφελος του κεφαλαίου έχει ξεδιπλώσει το σκηνικό των επερχόμενων εξελίξεων που συμπυκνώνονται στο σχέδιο του υπουργείου για ψήφιση του κειμένου διαβούλευσης το αμέσως επόμενο διάστημα! Πιο συγκεκριμένα τα πτυχία κατακερματίζονται και μετατρέπονται σε απλούς «μαθησιακούς τίτλους», με την αποστοίχιση της συλλογικής κατοχύρωσης των επαγγελματικών δικαιωμάτων από αυτά. Η αντικατάσταση του πτυχίου με τον ατομικό φάκελο δεξιοτήτων και η ατομική επιλογή προγραμμάτων σπουδών, οδηγεί το φοιτητή σε ένα διαρκές κυνήγι πιστωτικών μονάδων και δεξιοτήτων και στην ατομική διαπραγμάτευση των δικαιωμάτων του με τον εργοδότη. Παράλληλα, αυταρχικοποιείται το πλαίσιο λειτουργίας του πανεπιστημίου, μέσα από τη διάλυση των συλλογικών διαδικασιών, την ένταση του ρυθμού σπουδών, τα πειθαρχικά συμβούλια και την κατάργησης του ασύλου. Σε αυτήν την κατεύθυνση, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ βρίσκει συμμάχους της τις καθεστωτικές παρατάξεις. Την ίδια στιγμή εντείνεται η επιχειρηματική-ιδιωτικοοικονομική λειτουργία των ιδρυμάτων, με την εισαγωγή μάνατζερ και εξωπανεπιστημιακών παραγόντων, την περαιτέρω υπαγωγή των προγραμμάτων σπουδών και της έρευνας στις ανάγκες του κεφαλαίου. Στο ίδιο κλίμα ήδη έχει ξεκινήσει μεγάλες περικοπές στη χρηματοδότηση των ιδρυμάτων. Κόβει συγγράμματα, βάζει λουκέτα σε πανεπιστημιακά ιδρύματα(με χαρακτηριστικό το παράδειγμα του ΤΕΙ Πειραιά) πετώντας στο δρόμο καθηγητές και φοιτητές. Στα οράματα της Διαμαντοπούλου το δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο αποτελεί παρελθόν. Ο «εξορθολογισμός» των δαπανών της πανεπιστημιακής λειτουργίας μεταφράζεται σε περικοπές της φοιτητικής μέριμνας, στην επιβολή διδάκτρων και σε πλήγμα στο κεκτημένο της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης ενώ η περιβόητη «κάρτα του φοιτητή» θα εξαρτά τις όποιες φοιτητικές παροχές από την απόδοση του φοιτητή, πριμοδοτώντας το «επιθυμητό μοντέλο φοιτητή» και ταυτόχρονα απαγορεύει στους φοιτητές που αναγκάζονται να δουλεύουν, να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους εντείνοντας τους ταξικούς φραγμούς. Στην εποχή του μνημονίου αυτό είναι το πανεπιστήμιο που θέλουν κυβέρνηση και ΔΝΤ.  Βασικό συστατικό της συνταγής τους για εμάς είναι να γίνουμε το ευέλικτο αναλώσιμο εργατικό δυναμικό των 592 ευρώ, της αιώνιας αβεβαιότητας, των ατομικών συμβάσεων εργασίας ενός μήνα και βέβαια της ανεργίας. Η θέσπιση του συμφώνου πρώτης απασχόλησης καθιερώνει παρατεταμένει μαθητεία και μας καταδικάζει στην ελαστική και ανασφάλιστη εργασία με πενιχρούς μισθούς και χωρίς δικαιώματα απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση με κάθε μέσο χρησιμοποιώντας κυρίως τα συνήθη παπαγαλάκια της, τα ΜΜΕ προσπαθεί να μας πείσει πως εμείς, οι γονείς μας ακόμα και τα παιδιά μας θα πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι, να υπακούσουμε, να μην αντιδράσουμε, να σηκώσουμε στις πλάτες μας τα βάρη της δικιάς τους κρίσης και εν τέλει να πληρώσουμε το δικό τους ληστρικό χρέος. Μάλιστα η ποιοτικά αναβαθμισμένη καταστολή απέναντι στις διαδηλώσεις, η κήρυξη των απεργιών ως παράνομες και καταχρηστικές και οι απεργοσπαστικοί μηχανισμοί υπηρετούν με ευλάβεια το σκοπό τους. Όμως  οι κινητοποιήσεις των εργαζόμενων και της νεολαίας δίνουν το μήνυμα ότι μονόδρομος δεν είναι η αντιλαϊκή πολιτική τους, αλλά η ανατροπή της!

Λογαριάζουν όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Ήρθε η ώρα το μαχητικό κίνημα νεολαίας να βγει μαχητικά στο προσκήνιο για να ανατρέψει την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και να αποτελέσει τον πυροδότη ευρύτερου παλλαϊκού ξεσηκωμού για την ανατροπή συνολικά της αντιλαϊκής πολιτικής. Ήρθε η ώρα το μαχόμενο πανεολαιίστικο κίνημα να συνδεθεί με τους φυσικούς τους συμμάχους, τα αγωνιζόμενα κομμάτια της εργασίας σε ένα πλατύ μέτωπο ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής. Για να παλέψει μαζί με την ανεξάρτητη, ταξική, αμεσοδημοκρατική πρωτοβουλία των πρωτοβάθμιων σωματείων που κόντρα στην προδοτική στάση των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ αφουγκράζεται την αναγκαιότητα για μια άλλη πρόταση ρήξης και ανατροπής στο εργατικό κίνημα. Τώρα που οι εστίες αντίστασης πυκνώνουν αποκαλύπτεται με τον πιο τρανό τρόπο πως η κυβέρνηση δεν είναι άτρωτη.

Το φοιτητικό κίνημα μπορεί και πρέπει να συμβάλλει με την κλιμάκωση της πάλης του και των κινητοποιήσεων στην ενοποίηση των επιμέρους κοινωνικών αγώνων και αντιστάσεων. Μαζί με τους μαθητές και τους αγωνιζόμενους καθηγητές και δασκάλους, κόντρα στην ξεπουλημένη ΠΟΣΔΕΠ, σε ένα πανεκπαιδευτικό μέτωπο για την ανατροπή της αντι-εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης στα πανεπιστήμια. Τη στιγμή που η κυβέρνηση και οι εκπρόσωποί της προχωρούν σε παράλυση των διαδικασιών του φοιτητικού κινήματος εμείς προχωράμε σε γενικές συνελεύσεις. Την επόμενη περίοδο, η οποία είναι περίοδος κλιμάκωσης της πάλης προχωράμε σε Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων που με όρους εργατικής δημοκρατίας και εκπροσώπησης θα βασίζεται στις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων και των Συντονιστικών Επιτροπών Κατάληψης.

Κλιμακώνουμε τον αγώνα μας απέναντι στην επίθεση και βάζουμε στο προσκήνιο τις κοινωνικές ανάγκες. Η επίθεση που δεχόμαστε δεν είναι «αναγκαίο κακό» και μονόδρομος. Είναι συνειδητή προσπάθεια της τρόικας και της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ να καθηλώσουν τα εργασιακά δικαιώματα και για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των τραπεζιτών και του κεφαλαίου. Σε αυτήν την κατεύθυνση εμείς ερχόμαστε σε ρήξη με αυτά τα συμφέροντα και διεκδικούμε μία άλλη κοινωνία παλεύοντας για:­­­­

• Ανατροπή της Κυβέρνησης και του Μνημονίου. Έξοδος από την Ε.Ε. που είναι ενάντια στα συμφέροντα των εργαζομένων και της νεολαίας.
• Να μην περάσει το νομοσχέδιο Διαμαντοπούλου-ταφόπλακα στη δημόσια και δωρεάν παιδεία. Ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο και ελεύθερη πρόσβαση στην Ενιαία δημόσια και δωρεάν πανεπιστημιακή εκπαίδευση με όλα τα εργασιακά και επαγγελματικά διακιώματα στο πτυχίο.
• Ούτε ευρώ για την αποπληρωμή του χρέους. Δεν το αναγνωρίζουμε και ζητάμε παύση πληρωμών και διαγραφή του.
• Καμία περιστολή του ασύλου. Διεύρυνσή του σε σχολεία και εργασιακούς χώρους.
• Απαγόρευση των απολύσεων. Καμία κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων. Αυξήσεις σε μισθούς, λιγότερη δουλειά. Δουλειά για όλους. Κανένας νέος ανασφάλιστος. Ασφάλιση για όλους.
• Καμία ιδιωτικοποίηση των ΔΕΚΟ. Δωρεάν ΥΓΕΙΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ για όλο το λαό. Εθνικοποίηση των τραπεζών και των επιχειρήσεων για τις άμεσες ανάγκες των εργαζομένων και τα­­­­ου λαού με εργατικό έλεγχο. Όχι στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.

Υπό την αναγκαιότητα για μαχητικό κίνημα νεολαίας καλούμε σε αγωνιστικό ξεσηκωμό όλο το χώρο της εκπαίδευσης διαμηνύοντας σε όλους τους τόνους στην κυβέρνηση πως αν τολμήσει να προχωρήσει σε κατάθεση του νομοσχεδίου θα βρει απέναντί της το φοιτητικό κίνημα και όλο το πανεκπαιδευτικό μέτωπο σε θέση μάχης με όλες τις σχολές κατειλημμένες. Φοιτητές και εργαζόμενοι μαζί θα ανατρέψουμε την αντιλαϊκή πολιτική ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ! Με καταλήψεις διαρκείας, με μαχητικές διαδηλώσεις, με συνελεύσεις και το συντονισμό τους, με τις απεργίες των εργαζομένων θα δώσουμε αυτή τη μάχη μέχρι το τέλος! Μπορούμε να νικήσουμε!

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΣΕ ΑΕΙ-ΤΕΙ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΕΝΩΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ

Τη Δευτέρα 28 Μαρτίου συγκαλέστηκε Πρυτανικό συμβούλιο με μοναδικό ζήτημα την άρση του ασύλου στο χώρο της πρυτανείας λόγω της κλοπής αντικειμένων από τον χώρο της πρυτανείας. Με τον νόμο πλαίσιο της Γιαννάκου μπορεί να γίνει άρση ασύλου από το Πρυτανικό Συμβούλιο, και αυτό ακριβώς έγινε. Ο εκπρόσωπος του Συλλόγου Φοιτητών και μέλος της ΠΑΣΠ ψήφισε υπέρ της  άρσης του Ασύλου, χωρίς  καν να ειδοποιήσει το Σύλλογο. Αυτό αποδεικνύει  περίτρανα την πολιτική της κυβερνητικής παράταξης. Ακριβώς τη στιγμή που το Υπουργείο και οι εντολοδόχοι του (βλ. Πρυτανεία Φίλη – Σαριδάκη – Μαρκόπουλου) εντείνουν την προσπάθεια κατάργησης και περιστολής του Ασύλου με οποιαδήποτε πρόφαση, η ΠΑΣΠ επιλέγει να  συνταχθεί συνειδητά και ανοιχτά με τις επιταγές του Υπουργείου και του ΠΑΣΟΚ, όντας το φερέφωνό τους στα Πανεπιστήμια.

Όταν το ζήτημα κουβεντιαζόταν στη Συνέλευση του Ενιαίου Συλλόγου και το σώμα καταδίκαζε την ενέργεια του αρχισυνδικαλιστή της συγκεκριμένης παράταξης, τότε η προκείμενη παράταξη επιλέγει να διαλύσει τη συνέλευση επιτιθέμενη μαζικά προς μέλη της Ενωτικής Πρωτοβουλίας.  Ακριβώς επειδή το υπουργείο θέλει να μην υπάρχουν φωνές αντίδρασης στα Πανεπιστήμια και αποζητά απεγνωσμένα τη διάλυση του φοιτητικού κινήματος, η ΠΑΣΠ έρχεται να επιτελέσει πρωταρχικό ρόλο στην υλοποίηση αυτού του σχεδίου. Πλέον οι μάσκες έπεσαν. Τη στιγμή που το νομοσχέδιο θα επιφέρει μια συνολική αλλαγή στο ρόλο και τον χαρακτήρα της εκπαίδευσης  και θα μεταλλάξει το Ελληνικό Πανεπιστήμιο, οι κυβερνητικές παρατάξεις δεν μπορούν παρά να συνταχθούν στο πλευρό των εντολοδόχων τους.

Ο σχεδιασμός αυτής της προσπάθειας από πλευράς της κυβερνητικής παράταξης αποκαλύπτεται με τη συνολική στάση τους.

Πιο συγκεκριμένα:

Στην προγραμματισμένη συνέλευση του συλλόγου, και ενώ υπήρχε ικανό και συνεχώς αυξανόμενο σώμα για να συνεδριάσει ο σύλλογος, η ΠΑΣΠ δήλωσε ότι θα αποχωρήσει και ότι δεν θα συμμετάσχει στις διαδικασίες του Συλλόγου. Στη συνέχεια, κι εφόσον η συνέλευση διεξαγόταν εντέλει κανονικά, τα μέλη της εισβάλουν στο αμφιθέατρο και προσπαθούν αρχικά με οχλαγωγία να διαλύσουν τη συνέλευση. Αμέσως μετά, αφού πρώτα ανακοίνωσαν ότι συμμετέχουν τελικά στη διαδικασία, όταν η συζήτηση έφτασε στο ζήτημα της άρσης του Ασύλου, δεν επέτρεπε στους ομιλητές να τοποθετηθούν.

Όταν όλο το σώμα καταδίκασε και κατήγγειλε τη στάση τους στο Πρυτανικό, αυτοί επιδόθηκαν σε συνεχείς χλευασμούς και ειρωνίες προς μέλη της Ενωτικής Πρωτοβουλίας και του κινήματος.  Όταν είδαν ότι η λεκτική φίμωση μέσω της οχλαγωγίας δεν περνούσε, τότε τα ηνία στην προσπάθεια της διάλυσης της Συνέλευσης ανέλαβαν οι τραμπούκοι που επιτέθηκαν σωματικά σε όποιον τολμούσε να πεί την αλήθεια. Να απολογηθεί η ΠΑΣΠ σε όλους τους φοιτητές για ποίον λόγο προσπάθησε να διαλύσει και κατόπιν έφυγε απο την Συνέλευση του Συλλόγου…

Όλη αυτή η προπάθεια που καταλήγει στην άσκηση βίας προς μέλη του συλλόγου – συναδέλφους, εντάσσεται στο πανελλαδικό σχέδιο διάλυσης του Φοιτητικού κινήματος που έχει καταστρώσει  το υπουργείο και η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Ακριβώς επειδή το υπουργείο δεν μπορεί να αναμετρηθεί κεντρικά με το Φοιτητικό Κίνημα προσπαθεί με οποιδήποτε μέσο να το καταστείλει και να το διαλύσει.

Το επόμενο διάστημα, ανοίγεται μποστά μας ένας δύσκολο σταυροδρόμι. Από τη μία υπάρχει ο δρόμος της συναίνεσης και της υποταγής στα προστάγματα και τις αλλαγές που φέρνει η κυβέρνηση, η ΕΕ και το ΔΝΤ, ο δρόμος που στηρίζουν οι καθεστωτικές παρατάξεις, ο δρόμος μέσω του οποίου οι φοιτητές θα δίνουν δίδακτρα για να σπουδάσουν, θα έχουν υποχρεωτικές παρακολουθήσεις και καμία μέριμνα από το κράτος. Από την άλλη, υπάρχει ο δρόμος της ανυπακοής απέναντι σε όλα αυτά που ετοιμάζουν. Καλούμε όλους τους φοιτητές να συμμετάσχουν μέσω των Γενικών Συνελεύσεων στην οικοδόμηση ενός φοιτητικού κινήματος πυροδότη ευρύτερων κοινωνικών συγκρούσεων, που θα συνδεθεί κινηματικά με όλα τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας και το εργατικό κίνημα και θα δώσει μια συνολική απάντηση στην κυβέρνηση. Αυτή τη στιγμή η επίθεση έχει επιφέρει ένα βαθύ σκοτάδι στο φοιτητικό κίνημα. Όμως το πιο βαθύ σκοτάδι βρίσκεται λίγο πριν αυγή…