αντιστρέφοντας την εικόνα της πραγματικότητας

Η συγκυρία στην οποία βρισκόμαστε είναι πολύ κρίσιμη και χαρακτηρίζεται από την κλιμάκωση της επίθεσης σε όλα τα μέτωπα, σε κάθε εργατικό και νεολαιίστικο δικαίωμα. Με νέα βάρβαρα μέτρα, η κυβέρνηση με την τρόικα στοχεύουν να εξοντώσουν την κοινωνική πλειοψηφία, να κατεδαφίσουν κάθε κοινωνικό δικαίωμα, να ξεπουλήσουν το δημόσιο πλούτο, να υποτάξουν τη λαϊκή οργή και το κίνημα για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες του κεφαλαίου.

Το μεσοπρόθεσμο σύμφωνο σταθερότητας που ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση τις προηγούμενες μέρες είναι ένα πρόγραμμα λιτότητας και ιδιωτικοποιήσεων. Περιλαμβάνει νέες μειώσεις μισθών στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, χιλιάδες απολύσεις, μαζικό ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας και κατάργηση κοινωνικών παροχών. Αυτό το αντεργατικό πρόγραμμα φιλοδοξεί να αποκτήσει χαρακτηριστικά μόνιμης «οικονομικής χούντας», δεσμεύοντας την οικονομική και κοινωνική πολιτική για αρκετά χρόνια. Ακόμη, συγχωνεύσεις δημοσίων σχολείων και νοσοκομείων υποδηλώνουν το κλείσιμο πολλών από αυτά, γεγονός που υποβαθμίζει το βιοτικό και μορφωτικό επίπεδο του λαού. Η κυβέρνηση σε σύμπνοια με την πολιτική της ΕΕ και του ΔΝΤ είναι να συνθλίψει τους εργαζόμενους και τα σύμμαχα εκμεταλλευόμενα στρώματα της κοινωνίας. Η ενδεχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους θα αποτελέσει μία ακόμα βιαιότερη αντιδραστική τομή που θα κλιμακώσει την πολιτική του μνημονίου που δεν θα επηρεάσει ιδιαίτερα το κεφάλαιο ενώ αντίθετα θα συντρίψει την εργατική τάξη και την κοινωνική πλειοψηφία. Η πολιτική αυτή ενισχύεται και από το δίλλημα τρομοκρατίας που τίθεται από κυβερνητικά στελέχη για το αν θα παραμείνει η Ελλάδα στο ευρώ, απειλώντας πως σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ θα ακολουθήσει αδιέξοδο και καταστροφή. Η καθεστωτική αριστερά δείχνει να συναινεί σε αυτό. Πλέον φαίνεται ξεκάθαρα ο αντεργατικός ρόλος της ΕΕ, γεγονός που κάνει αναγκαίο το αίτημα για αποδέσμευση και ρήξη με την ΕΕ, το ευρώ και την ΟΝΕ.

Την ίδια στιγμή βλέπουμε την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να επιτίθεται βάναυσα σε απεργούς διαδηλωτές. Γνωστό παράδειγμα η δολοφονική επίθεση των ΜΑΤ στον 31χρονο διαδηλωτή που μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο σε επιθανάτια κατάσταση. Η σύγχρονη χούντα της κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ προσπαθεί με κάθε τρόπο να τρομοκρατήσει και να υποτάξει τον αγωνιζόμενο λαό που απεργεί και διαδηλώνει ενάντια σε αυτή τη βάρβαρη πολιτική.

Μέσα στο επόμενο διάστημα πρόκειται να κατατεθεί το νέο νομοσχέδιο-καταδίκη για τη δημόσια εκπαίδευση της Διαμαντοπούλου, το οποίο θα ψηφιστεί το καλοκαίρι. Έτσι από το Σεπτέμβρη θα έρθουμε αντιμέτωποι με ένα νέο πανεπιστήμιο, το πανεπιστήμιο του μνημονίου, πλήρως εναρμονισμένο με τις ανάγκες της αγοράς. Ουσιαστικά, μιλάμε όχι απλά για  ένα ακόμα πακέτο αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων στο πανεπιστήμιο. Είναι εκείνο το νομικό πλαίσιο το οποίο μετατρέπει τη γνώση, από δικαίωμα της νεολαίας σε παρεχόμενη υπηρεσία και τους φοιτητές από ακαδημαϊκούς πολίτες σε εντατικοποιημένους “πελάτες” πακέτων γνώσεων. Η παραγωγή κέρδους από το πανεπιστήμιο και η πλήρης υπαγωγή του στις ανάγκες των επιχειρήσεων, μέχρι και το σημείο να ορίζουν εκείνες το πρόγραμμα σπουδών σε πολλές σχολές, έρχεται να αποτελέσει το μοναδικό πλέον παράγοντα για την επιβίωση ενός ιδρύματος, από τη στιγμή που αποκόπτεται σχεδόν πλήρως από τη δημόσια χρηματοδότηση και έλεγχο. Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που έρχεται, κάνει παλαιότερες (98,06-07) να φαίνονται “παιδική χαρά” μπροστά της. Εν μέσω περιόδου κρίσης και ΔΝΤ, η κυβέρνηση κάνει μια κεντρική επιλογή να λήξει μια και καλή το θέμα της Παιδείας στη χώρα μας, και σε αυτή τη «μάχη» συσπειρώνει όλους της τους συμμάχους.

Απέναντι στα παραπάνω έρχεται η οργή και η αγανάκτηση του λαού. Κόσμος βγαίνει στις πλατείες και εκφράζει μαζικά μία πρωτόλεια αντιμνημονιακή και αντικυβερνητική στάση. Μέσα στους εργαζόμενους, στη νεολαία, σε ευρύτερα λαϊκά στρώματα, η απόρριψη της κυβερνητικής πολιτικής, του μνημονίου, η αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος εντείνεται. Στόχος είναι η αγανάκτηση να αποκτήσει πολιτικά χαρακτηριστικά, να αποκτήσει αγωνιστικά αιτήματα, να γίνει κίνημα ανατροπής. Να οδηγήσει το λαό στην πάλη για διαγραφή του χρέους και έξοδο από ευρώ και ΕΕ. Να μεταφερθεί σε χώρους εργασίας, σε σωματεία και φοιτητικούς συλλόγους ώστε να δώσει κίνητρο για συμμετοχή σε απεργίες, σε καταλήψεις και διαδηλώσεις.

ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΒΟΛΟΥ

ΑΠΟΦΑΣΗ Φ.Σ. ΑΡΧ/ΚΗΣ ΒΟΛΟΥ 1/6/2011