Filed under: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ
Σήμερα 30-11 στις 4 τα ξημερώματα αστυνομικές δυνάμεις εισέβαλαν στο χώρο της κατειλημμένης από απεργούς εργολαβικούς υπαλλήλους πρυτανείας και συνέλαβαν 11 εργαζόμενους(10 υπαλλήλους της τεχνικής υπηρεσίας και 1 της καθαριότητας). Η κίνηση αυτή έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά πρωτοφανών κατασταλτικών χτυπημάτων των εργατικών και νεολαιίστικων αγώνων. Μια μέρα μετά την αθώωση των τριών εργαζόμενων αγωνιστών και ενώ εκκρεμεί για τις 19 Δεκέμβρη η δίκη των 16 μελών των φοιτητικών συλλόγων(10 μέλη των ΕΑΑΚ και 6 ακόμα συναγωνιστές) που συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια της δολοφονικής επίθεσης των ΜΑΤ στο ΑΠΘ την ημέρα της 17 Νοέμβρη , η «σιδερένια φτέρνα του κράτους » ξαναχτυπά.
Η εισβολή των ΜΑΤ για δεύτερη φορά σε ένα μήνα μέσα στο χώρο του ασύλου, ήρθε μετά από επιστολή των πρυτανικών αρχών στον εισαγγελέα, ο οποίος με τη σειρά του διέταξε την επέμβαση για την λήξη της απεργίας και τη σύλληψη των καταληψιών. Η απεργία 70 ημερών, με την οποία οι εργαζόμενοι δε ζητάνε τίποτα παραπάνω από το αυτονόητο, την καταβολή των δεδουλευμένων τους (είναι μήνες απλήρωτοι), μόνιμη και σταθερή δουλειά με αξιοπρέπεια και να σταματήσουν να δουλεύουν υπό το καθεστώς της εργολαβίας. Αντ’ αυτού οι πρυτανικές αρχές ,προλαβαίνοντας ακόμα και τα συμβούλια ιδρύματος ,σπεύδουν να υλοποιήσουν τη μνημονιακή πολιτική ζητώντας από τους εργαζόμενους να δουλεύουν με 460 ευρώ. Η απόφαση για συνέχιση της απεργίας μάλιστα ανανεώθηκε μετά από πολύ μαζική συνέλευση του σωματείου που πραγματοποιήθηκε στις 28-11 παρά την τρομοκρατία της απειλής επέμβασης της αστυνομίας η οποία και πραγματοποιήθηκε τελικά.
Η επιστολή στο εισαγγελέα από τις πρυτανικές αρχές και τους κοσμήτορες σχολών δείχνει τον προδοτικό τους ρόλο στον αγώνα για τη προάσπιση του δημόσιου πανεπιστήμιου, καθώς για ακόμα μια φορά δίνουν τα διαπιστευτήρια τους στην κυβέρνηση ότι μπορούν να εγγυηθούν την υλοποίηση της αντιδραστικής πολιτικής στα πανεπιστήμια μέσω της κατασυκοφάντησης και διάλυσης του αγώνα των εργολαβικών.
Ως ΕΑΑΚ βρεθήκαμε από την πρώτη στιγμή αλληλέγγυοι στον αγώνα των 650 εργολαβικών υπαλλήλων και συμπορευτήκαμε μαζί τους. Ο αγώνας τους πρέπει να δικαιωθεί. Καταγγέλλουμε την κυβέρνηση που-στο όνομα του χρέους και σε αγαστή συνεργασία με την ΕΕ και το ΔΝΤ- προκειμένου να διασφαλίσει την υλοποίηση της πολιτικής κοινωνικής καταστροφής και διάσωσης του κεφαλαίου δε διστάζει να καταστέλλει κάθε αγώνα που ξεπηδά. Η όξυνση της κρατικής καταστολής αποδεικνύει το φόβο της απέναντι στη δυναμική των λαϊκών κινητοποιήσεων.
Καταγγέλλουμε απερίφραστα τον Πρύτανη του ΑΠΘ για την κατασυκοφάντηση του αγώνα των εργολαβικών υπάλληλων και την επιλογή του να προβεί σε κάλεσμα για εισαγγελική παρέμβαση, αλλά και τη διπρόσωπη στάση του καθώς σήμερα τολμά να εμφανίζεται και να ζητά την απελευθέρωση των ανθρώπων που ο ίδιος διέταξε να συλλάβουν. Την ίδια μέρα που με δική του πρωτοβουλία διοργανώθηκε η φιέστα-απεργοσπασία καθαρισμού του ΑΠΘ, με τη συνδρομή των ΜΜΕ και της εργολαβικής εταιρίας που μίσθωσε παράνομα άλλο συνεργείο καθαρισμού. Είναι ο πρώτος πρύτανης στην μεταπολιτευτική ιστορία του τόπου που ξεκάθαρα παίρνει την πολιτική επιλογή να παίξει το ρόλο των συμβουλίων ιδρύματος, διαλύοντας το δημόσιο δωρεάν πανεπιστήμιο και τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις που ξεσπούν μέσα σε αυτό, ζητώντας την αρωγή του εισαγγελέα και της αστυνομίας ώστε να καταστείλει μια απεργία βάζοντας τα ΜΑΤ μέσα στο άσυλο. Μια απεργία μάλιστα που ούτε καν νομότυπα έχει κηρυχτεί παράνομη, το αντίθετο μάλιστα υπάρχει δικαστική απόφαση που κρίνει απόλυτα νόμιμη την απεργία και απορρίπτει τα ασφαλιστικά μέτρα που κατέθεσε εναντίον των απεργών η «Οικολογική Α.Ε.»(η εργολαβική εταιρία) . Ο Πρύτανης Μυλόπουλος, το πρυτανικό συμβούλιο αλλά και οι κοσμήτορες και πρόεδροι σχολών που συνυπέγραψαν την επιστολή, είναι persona non grata για το φοιτητικό κίνημα, να παραιτηθούν τώρα! Είναι συνυπεύθυνοι για το απεργοσπαστικό πραξικόπημα που πραγματοποιήθηκε. Το φοιτητικό κίνημα βρίσκεται απέναντι σε όποιο όργανο υλοποιεί την κυβερνητική πολιτική είτε είναι οι πρυτάνεις σήμερα είτε είναι τα πλήρως απονομιμοποιημένα συμβούλια ιδρύματος των οποίων τη λειτουργία το φοιτητικό κίνημα θα μπλοκάρει με κάθε τρόπο. Το φοιτητικό κίνημα μέσα από τις γενικές συνελεύσεις τους και οι εργαζόμενοι σε αυτό είναι οι μόνοι που πρέπει να έχουν λόγο για το πανεπιστήμιο.
Το άσυλο αποτελεί λαϊκό κεκτημένο που κερδήθηκε με αγώνες , δεν καταργείται από νόμους, είναι χώρος που ανήκει σε όλο τον αγωνιζόμενο λαό, η αξία χρήσης του νοηματοδοτείται μέσα από τους αγώνες εργαζομένων και νεολαίας. Ως φοιτητικό κίνημα και μέσα από τους φοιτητικούς μας συλλόγους θα είμαστε εκεί κάθε στιγμή να υπερασπιστούμε τους δίκαιους αγώνες του λαού και της νεολαίας αλλά και το ίδιο το άσυλο σε οποιαδήποτε προσπάθεια άρσης του από την Κυβέρνηση και τις Πρυτανικές Αρχές. Δηλώνουμε ξεκάθαρα στην κυβέρνηση που διαλύει κάθε λαϊκή κατάκτηση ότι είμαστε στο πλευρό των εργολαβικών υπαλλήλων του ΑΠΘ και θα μας βρουν απέναντι τους σε κάθε προσπάθεια καταστολής του αγώνα του εργαζόμενου λαού.
_ Απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση όλων των συλληφθέντων με απόσυρση των κατηγοριών που τους βαραίνουν
_Καλούμε τους φοιτητικούς συλλόγους να συνεδριάσουν άμεσα ώστε μέσα από τις γενικές τους συνελεύσεις να δώσουν άμεση απάντηση αγώνα.
_ Καλούμε όλα τα σωματεία εργαζομένων και το ΕΚΘ να κηρύξουν πανθεσσαλονίκεια απεργία , στα πλαίσια της στήριξης του αγώνα των εργολαβικών υπαλλήλων, αλλά και απέναντι συνολικά στην αντιλαϊκή πολιτική. Ο αγώνας τους είναι υπόθεση όλου του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος της πόλης.
ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑ ΜΑΖΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
ΕΑΑΚ Θεσσαλονίκης
Filed under: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ
Συναγωνιστές,
Φέρνω νέα μέσα από τα στρατόπεδα, όπου εγώ και άλλοι αγωνιστές μπαίνουμε από τη Δευτέρα, προσπαθώντας να τους δώσουμε κάτι παραπάνω από τη θύελλα των κοινωνικών αγώνων που δώσαμε όλοι μαζί, και κυρίως η αντικαπιταλιστική αριστερά και η ανυπόταχτη κοινωνική πλειοψηφία, μέσα κι έξω από αυτά τα αμφιθέατρα, τα τελευταία 4 χρόνια. Φέρνω τα νέα…
Μας λένε πως η μόνη υπόσχεση των καραβανάδων και των επιτελών τους είναι ότι θα υπηρετήσουμε μια θητεία, ως άμισθοι δούλοι, για να «προσφέρουμε στην πατρίδα» κι ύστερα θα επιστρέψουμε ως τέτοιοι δούλοι «εκπαιδευμένοι», για μια ζωή, σε μια κοινωνία κατεστραμμένη. Γιατί η «διάσωση της χώρας», των τραπεζών δηλαδή και των επιχειρηματικών κερδών των ελλήνων και ευρωπαίων εταίρων, που θα υποθηκεύσει με δάνεια από την ΕΕ και το ΔΝΤ την υπόλοιπη ζωή μας, συνοδεύεται από μέτρα κανιβαλισμού, τεράστιες περικοπές, ατελείωτους φόρους. Εκεί, που σχεδιάζουν για δυο και περισσότερες γενιές τη δουλειά του σκλάβου, την υποταγή του φοβισμένου, τη βία του «κρατικού λειτουργού» και το σιχαμένο μίσος του ακροδεξιού και του λακέ.
Μας λένε, οι σύντροφοί μας, τι σημαίνει κρίση μέσα κι έξω από το συρματόπλεγμα των μονάδων. Μαζί με τον καταιγισμό των μέτρων και των αναλύσεων των τηλεοπτικών «αναλυτών» και των υποτακτικών τους, κρίση σημαίνει να βλέπεις την κοινωνία να κυκλώνεται μαζί από τη φτώχεια και την αστυνομία. Κρίση σημαίνει να σε τραμπουκίζει ο αμόρφωτος καραβανάς, την ώρα που υμνεί τις κοινωνικές καταστροφές που προκάλεσαν οι «μεγάλες ιδέες» τους και οι πόλεμοι, στους οποίους έστειλαν χιλιάδες πριν από σένα να σκοτωθούν για τα συμφέροντα της EXXON, της BP και εκατοντάδων επιχειρήσεων κι εμπόρων όπλων, των Μποδοσάκηδων, των Μυτηλιναίων, των Βγαινόπουλων, των επιχειρηματιών, των εργολάβων και των εφοπλιστών κάθε εποχής. Κρίση σημαίνει να σου στερούν το νερό, το σαπούνι και το φαγητό, την ώρα που πρέπει να δώσεις μάχη τόσο για αυτά όσο και ενάντια στο κάθε κατακάθι που ετοιμάζεται να σε διατάξει με κυβερνητικές εντολές, του κάθε Δένδια και Παναγιωτόπουλου, να βγεις με το όπλο στους δρόμους για να καταστείλεις πορείες, κινήματα, αγωνιστές και εξεγέρσεις.
Μας λένε πως αυτός ο στρατός έχει απαιτήσεις από εμάς. Μας θέλει ρουφιάνους, χωρίς μνήμη από συλλογικούς αγώνες. Μας θέλει υπάκουους σε διαταγές, αγγαρείες και καψόνια, να σκεφτόμαστε την πάρτη μας, να κλείνουμε τα μάτια σε ατυχήματα-αυτοκτονίες. Θέλει να βάζουμε βύσμα, να υποχρεωνόμαστε και να υποτασσόμαστε.
Μας υποχρεώνουν να υπηρετήσουμε μια 9μηνη θητεία και μπορεί στη διάρκειά της να μας διατάξουν να στρέψουμε το όπλο κατά του αδελφού και φίλου μας, σε Επιχειρήσεις Καταστολής Πλήθους. Φαντάροι ήταν αυτοί της 71ης Αερομεταφερόμενης Ταξιαρχίας, οι στρατονόμοι και οι ειδικές δυνάμεις που διατάχθηκαν να χτυπήσουν διαδηλωτές, αν χρειαζόταν, την 28η Οκτώβρη στη Θεσσαλονίκη και τώρα στο κέντρο της Αθήνας!
Αυτός ο στρατός συμμετέχει σε ΝΑΤΟ και Ευρωστρατό, ως δύναμη κατοχής και πολέμου σε πολλές χώρες, με κόστος εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο.
Προσπαθούν να μας υποχρεώσουν να υπηρετήσουμε στην Κύπρο, τίποτα άλλο παρά ένας ξένος στρατός κατοχής σε μια ξένη χώρα, με διαρκή συναγερμό και το δάχτυλο στη σκανδάλη.
Μας πουλάνε τη σαπουνόπερα των ελληνοτουρκικών (πότε φίλοι, πότε εχθροί με λαούς που τραβούν τα ίδια και χειρότερα με εμάς – με άγρια καταστολή και εξαθλίωση, με εργατικά ατυχήματα στα ιδιωτικοποιημένα ναυπηγεία και τις βιομηχανίες, με μισθούς πείνας νομοθετημένους όπως κι εδώ) για να είμαστε υπάκουα θύματα.
Έτσι κλείνουν δουλειές εφοπλιστές, βιομήχανοι κι εργολάβοι. Οι βάρβαρες κυβερνήσεις σε Κύπρο-Ελλάδα-Ισραήλ-Τουρκία στήνουν σκηνικά πολέμου για να μοιραστούν με τους εργοδότες τους τα κέρδη, τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο. Ζητούν «εθνική ενότητα», όπου στα κέρδη των αφεντικών μας θα ήμαστε αναλώσιμοι, και στα κανόνια τους τζάμπα κρέας.
Η διαπλοκή ανάμεσα στα κόμματα εξουσίας και τους επιχειρηματίες, με μίζες και συμφωνίες ξεπουλήματος των πάντων, ζητά να θυσιαστούμε για τα συμφέροντά τους, που τα ΜΜΕ και οι Ναζί Χρυσαυγίτες ονομάζουν «εθνικά συμφέροντα»!
ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜΑΡ-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ είναι ΕΧΘΡΟΙ του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας! Μέσα στα στρατόπεδα, τα τσιράκια τους, με «τα προβλεπόμενα» και την αθλιότητα του «εθνικού» τσαμπουκά, προσπαθούν να μας υποτάξουν στα μέτρα, στο γκλομπ του μπάτσου, στην ενέδρα του θρασύδειλου φασίστα, στο απεριόριστο δικαίωμα του «μαγαζάτορα» και του «διευθυντή» πάνω στη ζωή και την επιβίωσή μας, στη «δημοκρατία» του στρατού και του κράτους του χωροφύλακα της χούντας και του εμφυλίου.
Οι Χρυσαυγίτες προβάλλουν τζάμπα τηλεοπτική «εθνική» μαγκιά, δολοφονώντας μετανάστες. Αλλά στηρίζουν το αφορολόγητο των εφοπλιστών, ψηφίζουν το ξεπούλημα της ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ στο Σάλλα, χαρίζουν τα χρέη στους Μαρινάκηδες και τους Αλαφούζους. Σκοτώνουν τους διπλανούς μας ξένους και συναδέλφους, που απολύονται και δέρνονται στα βενζινάδικα και στις Μανωλάδες, στις βιομηχανίες και στα κάτεργα των εμπορικών κέντρων για να «δημιουργήσουν θέσεις εργασίας για έλληνες», όπου θα πληρωνόμαστε με τα φραγκοδίφραγκα που περισσεύουν από τα «μικροέξοδα» των εργοδοτών. Φτιάχνουν φασιστικές πολιτοφυλακές, με μπράβους, πρώην ακροδεξιούς ειδικο-δυναμίτες και απολυμένους ΕΠΟΠ, για να εξασφαλίσουν στα αφεντικά ότι κανένας δε θα τους αμφισβητεί. Πάντα δίπλα σε ΜΑΤ και ασφαλίτες ενάντια στους αγωνιστές. Θέλουν ΝΑΤΟ, ευρωστρατό κι εξοπλισμούς δισεκατομμυρίων, αλλά όχι τους πρόσφυγες που δημιουργούν οι επεμβάσεις τους. Θέλουν αύξηση της θητείας στους 18 μήνες. Θέλουν μια κοινωνία σκοταδισμού, με τον στρατονόμο και τον στρατοδίκη, τον συνταγματάρχη και τον εργολάβο, και τους υπόλοιπους εθνικούς σκλάβους και φαντάρους με βήμα χήνας.
ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΜΕΝΟ. Η ΘΕΣΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΑΥΤΟ.
Κι ο μισθός του φαντάρου μένει 8,63 όταν στην κοινωνία τον πάνε στα 390. Αυτό θα πει ισότητα! Το κόστος της θητείας είναι δυσβάσταχτο. Τα μνημόνια είναι εδώ και είναι τα ίδια με αυτά που βιώνει ο εργαζόμενος λαός. Κόβουν από τη συντήρηση, τη θέρμανση, τα εισιτήρια, το φαγητό, την περίθαλψη. Κόβουν μισθούς κι επιδόματα από τα στελέχη. Κι εμείς χτίζουμε, βάφουμε, καθαρίζουμε, είμαστε υπηρέτες, οδηγοί, μάγειρες, τεχνίτες, γραφιάδες. Και συνεχίζουμε να πληρώνουμε! Κάνουμε «μάγκες» τους διοικητές, που στον ιδρώτα μας χτίζουν την καριέρα τους. ΩΣ ΕΔΩ!
Πρώτα μας βάζουν να καλύπτουμε, ως δωρεάν εργατικό δυναμικό, θέσεις εργασίας πυροσβεστών, εργατών, σεκιουριτάδων! Μετά, να αλληλοσκοτωθούμε με τους δικούς μας ανθρώπους.
Στα δόγματα ασφάλειας όλα τα βαφτίζουν «εθνική απειλή». Εσωτερικός κι εξωτερικός εχθρός σχεδόν δεν ξεχωρίζουν πια. Στρατός κι Αστυνομία μοιάζουν διαρκώς περισσότερο.
Η ίδια εξαθλίωση που επιβάλλουν στην κοινωνία είναι αυτή που επιβάλλουν και μέσα στα στρατόπεδα. Γι’ αυτό και οι ανάγκες μας, τα συμφέροντά μας, το μυαλό μας, οι καρδιές μας και η δράση μας είναι από αυτή τη μεριά της όχθης! Νιώθουμε, και είμαστε, ένα από τα πιο σκληρά εκμεταλλευόμενα και χτυπημένα κομμάτια της τάξης μας.
Δεν πρόκειται, απέναντι σε αυτό την ιερά συμμαχία, να κάτσουμε ήσυχοι όπως η αριστερά του καναπέ, του κοινοβουλευτισμού και της «ευθύνης», απέναντι στη συντήρηση αυτού του σάπιου κόσμου.
Το γνωρίζουμε πως δεν πρόκειται να μας αφήσουν οι καραβανάδες και οι πολιτικές τους ηγεσίες, και δεν έχουμε καμία όρεξη με αυτά που γίνονται γύρω μας, να έχουμε μια ήσυχη θητεία που θα περάσει σε 9 μήνες.
Γι’ αυτούς είναι η ανάγκη τους να ανταποκριθούν στον πόλεμο που έχουν κηρύξει στο προλεταριάτο. Για εμάς είναι η ανάγκη να μη συμβιβαστούμε με την άθλια καθημερινότητα (που μας λένε πως «δεν αλλάζει»). Το ξέρουμε πως το «κάτσε φρόνιμα, άστο να περάσει», πάντα χειροτέρευε τα πράγματα! Ξέρουμε, όμως, ακόμα περισσότερο πως δεν είμαστε αδύναμοι μπροστά στις εντολές τους.
Προσπάθησαν να μας τις επιβάλλουν το Δεκέμβρη του 2008 και απέτυχαν. Προσπάθησαν να μας τις επιβάλλουν για να γίνουμε απεργοσπάστες στην απεργία των ΟΤΑ τις μεγάλες μέρες του Οκτωβρίου του 2011 και απέτυχαν. Προσπάθησαν να μας κάνουν να συζητήσουμε το ενδεχόμενο να κατέβουμε στο δρόμο στη μεγαλειώδη 12η Φλεβάρη και απέτυχαν.
Το αν μας βάλουν να συμμετέχουμε σε ασκήσεις Καταστολής Πλήθους, να κυνηγάμε μετανάστες στο Τείχος στον Έβρο ή να γίνουμε απεργοσπαστικός μηχανισμός, θα κριθεί στην πάλη μέσα και έξω από τα στρατόπεδα.
Και το υποσχόμαστε, για μια ακόμη φορά, σε εσάς -τους συντρόφους που μαζί δίνουμε τους αγώνες όπου κι αν είμαστε / μέσα ή έξω από τα στρατόπεδα: Όσες φορές και να προσπαθήσουν θα συναντήσουν τοίχους, μια μικρή εξέγερση σε κάθε στρατόπεδο, μια μεγάλη εξέγερση σε όλη την κοινωνία!
Σε πείσμα όσων κηρύσσουν τη ματαιότητα της δράσης μας, τα στρατόπεδα δεν είναι πια η έδρα τους. Κάθε μέρα αναπτύσσουμε νικηφόρα αγωνιστική δράση. Διεκδικούμε τον Ελεύθερο Συνδικαλισμό των Φαντάρων.
ΔΕΝ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ – ΑΥΤΟΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ!
Ο ΦΑΝΤΑΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕ ΣΤΟΛΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
Δε γινόμαστε Δόκιμοι και Στρατονόμοι, δε δίνουμε υπηρεσίες σε ΝΑΤΟ, ΕΕ, Ισραηλινό Στρατό. Δε γινόμαστε Μισθοφόροι στο στρατό και την ΕΛ.ΑΣ. Κάθε αυθαιρεσία θα εκτίθεται. Σε κάθε τους επιλογή θα βρίσκουν απάντηση. Κλονίζουμε την παντοδυναμία του αξιωματικού. Οι καριερίστες αξιωματικοί τρέχουν να απολογηθούν. Το ΓΕΣ προσπαθεί να συμμαζέψει ότι μπορεί, δικαιώνοντας τα αιτήματα των φαντάρων. Κάθε μέρα καταγράφουμε νίκες και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, ακόμα περισσότερο, μέχρι να συναντηθούμε με το μεγαλειώδες ποτάμι της εργατικής και κοινωνικής αντεπίθεσης, που θα πάρει πίσω ΟΛΗ τη ζωή του.
ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕ ΕΜΠΡΑΚΤΑ ΤΟΝ ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ,
ΤΗΝ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
Σύντροφοι, στο στρατό, λένε, έχουν απαιτήσεις από εμάς.
Μας θέλουν υποταγμένους για 9 μήνες αλλά και για μια ζωή.
Εμείς θα υπακούσουμε σε μία μόνο απαίτηση. Στην απαίτηση του μαθητικού, του φοιτητικού, του εργατικού κινήματος να δώσουμε τη μάχη στα ίσια, ενάντια σε όσους θέλουν να ξεπουλήσουν τη ζωή μας, μέχρι τέλους.
Δεν πειθαρχούμε, δε συμβιβαζόμαστε.
Τασσόμαστε στο πλευρό των συλλογικών αγώνων της νεολαίας και του κόσμου της εργασίας. Ζητάμε τη συμβολή τους, για να κάνουμε νικηφόρο, αντικαπιταλιστικό, επαναστατικό
ΚΙΝΗΜΑ ΜΑΖΙΚΟ ΜΕΣΑ ΚΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ
Filed under: ΚΕΙΜΕΝΑ
Η Παιδεία που θέλουμε [σελ. 1]
Η Παιδεία που θέλουμε [σελ. 2]
Κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει αυτό που συμβαίνει. Σε εμάς, μέσα στη σχολή μας, εκεί έξω, στους γονείς, στους συναδέρφους, στους γύρω μας, σε όλη σχεδόν την κοινωνία. Σε κανέναν δεν αρέσει αυτό το αβέβαιο και δυσάρεστο μέλλον που έφτιαξαν κάποιοι για εμάς. Το ερώτημα είναι τι κάνουμε. Έχουμε απέναντι μας ένα πολύ δυνατό αντίπαλο που όμως μπορούμε να νικήσουμε. Μπορούμε να τον νικήσουμε γιατί πρόκειται για τη δική μας ζωή, για να φτιάξουμε ένα καλύτερο μέλλον μακριά από την άσχημη πραγματικότητα για το οποίο θα αποφασίσουμε εμείς. Μπορούμε αρκεί να διαλέξουμε το δρόμο του αγώνα. Έναn αγώνα που θα είναι διαρκής, δεν θα σταματήσει παρά μόνο μέχρι την τελική νίκη, μέχρι να ανατρέψουμε όλους όσους μας επιτίθενται και να οικοδομήσουμε έναν άλλο κόσμο ξανά από την αρχή. Έναν αγώνα που θα είναι συλλογικός, γιατί ο ατομικός δρόμος που μας υποβάλλουν δεν βγάζει πουθενά. Έναν αγώνα που δεν θα σταματάει όσο και να προσπαθούν να τον καταστείλουν, όσο και να προσπαθούν να σπείρουν ηττοπάθεια και υποταγή. Έναν αγώνα που θα βασίζεται σε μια σειρά από απεργίες, καταλήψεις, πορείες αλλά και άλλα πολλά που είναι μπροστά μας να τα ανακαλύψουμε. Γιατί εμείς είμαστε η γενιά που μπορεί και πρέπει να τους νικήσει. Ή εμείς ή εμείς!
Ας γίνει η αρχή στη συνέλευση της αρχιτεκτονικής στις 12.00 τη Δευτέρα 5/11 στο αμφιθέατρο. Ας είμαστε όλοι εκεί και ας καλέσουμε κάθε συνάδερφο μας να είναι εκεί γιατί τον αφορά. Για να συζητήσουμε και να πάρουμε αποφάσεις για την κατάσταση σήμερα, για τα ζοφερά τους μέτρα, για τα πανεπιστήμια που θέλουν να διαλύσουν και για πολλά άλλα θέματα.
Τα αμφιθέατρα δεν είναι μόνο για να μαθαίνουμε ιστορία αλλά και για να γράφουμε ιστορία!
Filed under: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ
Με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψη του κυρίου Πέτρου Μαρτινίδη, καθηγητή της αρχιτεκτονικής του ΑΠΘ, στη σχολή μας, και αφού ακούσαμε τί είχε να μας πει στη διάλεξη που έγινε την Τρίτη 30/10 στο ΤΑΜ του ΠΘ, προτείνουμε κάποια ενδιαφέροντα κείμενα για ανάγνωση, πληροφόρηση και προβληματισμό.
Όλα πήγαιναν καλά, οι απεργίες και η ΕΑΑΚ μας έφταιξαν.
…και το επίμαχο άρθρο στο οποίο ο Μαρτινίδης “δίνει ρέστα”:
“Συριζαυγίτες”: τραμπούκοι με άλλοθι.
αντιστρέφοντας την εικόνα της πραγματικότητας 