Κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει αυτό που συμβαίνει. Σε εμάς, μέσα στη σχολή μας, εκεί έξω, στους γονείς, στους συναδέρφους, στους γύρω μας, σε όλη σχεδόν την κοινωνία. Σε κανέναν δεν αρέσει αυτό το αβέβαιο και δυσάρεστο μέλλον που έφτιαξαν κάποιοι για εμάς. Το ερώτημα είναι τι κάνουμε. Έχουμε απέναντι μας ένα πολύ δυνατό αντίπαλο που όμως μπορούμε να νικήσουμε. Μπορούμε να τον νικήσουμε γιατί πρόκειται για τη δική μας ζωή, για να φτιάξουμε ένα καλύτερο μέλλον μακριά από την άσχημη πραγματικότητα για το οποίο θα αποφασίσουμε εμείς. Μπορούμε αρκεί να διαλέξουμε το δρόμο του αγώνα. Έναn αγώνα που θα είναι διαρκής, δεν θα σταματήσει παρά μόνο μέχρι την τελική νίκη, μέχρι να ανατρέψουμε όλους όσους μας επιτίθενται και να οικοδομήσουμε έναν άλλο κόσμο ξανά από την αρχή. Έναν αγώνα που θα είναι συλλογικός, γιατί ο ατομικός δρόμος που μας υποβάλλουν δεν βγάζει πουθενά. Έναν αγώνα που δεν θα σταματάει όσο και να προσπαθούν να τον καταστείλουν, όσο και να προσπαθούν να σπείρουν ηττοπάθεια και υποταγή. Έναν αγώνα που θα βασίζεται σε μια σειρά από απεργίες, καταλήψεις, πορείες αλλά και άλλα πολλά που είναι μπροστά μας να τα ανακαλύψουμε. Γιατί εμείς είμαστε η γενιά που μπορεί και πρέπει να τους νικήσει. Ή εμείς ή εμείς!
Ας γίνει η αρχή στη συνέλευση της αρχιτεκτονικής στις 12.00 τη Δευτέρα 5/11 στο αμφιθέατρο. Ας είμαστε όλοι εκεί και ας καλέσουμε κάθε συνάδερφο μας να είναι εκεί γιατί τον αφορά. Για να συζητήσουμε και να πάρουμε αποφάσεις για την κατάσταση σήμερα, για τα ζοφερά τους μέτρα, για τα πανεπιστήμια που θέλουν να διαλύσουν και για πολλά άλλα θέματα.
Τα αμφιθέατρα δεν είναι μόνο για να μαθαίνουμε ιστορία αλλά και για να γράφουμε ιστορία!











