αντιστρέφοντας την εικόνα της πραγματικότητας

Την Τετάρτη 18/9 παρακολουθήσαμε σε μια άτυπη ΓΣΤ της σχολής μας μια συζήτηση για τη διαμόρφωση του νέου προγράμματος σπουδών. Η συζήτηση έγινε πάνω στο πρόγραμμα που είχε αποφασιστεί στην προηγούμενη ΓΣΤ (Ιούλιου) σύμφωνα με το οποίο πραγματοποιούνται οι εξής αλλαγές:

_καταργούνται οι ειδικές συνθέσεις.
_οι Οικοδομικές και οι Πολεοδομίες του προγράμματος από 4 είναι πλέον 2.
_κάθε εξάμηνο έχει πλέον 6 μαθήματα (από 7 που είχε μέχρι τώρα).

Οι αλλαγές αυτές δε γίνονται με κριτήριο τις παιδαγωγικές και γνωσιακές ανάγκες του φοιτητή και τελικά της κοινωνίας, αλλά επιβλήθηκαν από οικονομικά κριτήρια. Τα μαθήματα που καταργούνται δεν είναι σε καμία περίπτωση λιγότερο σημαντικά από τα υπόλοιπα και ίσα ίσα είναι αναγκαία για το ρόλο του αρχιτέκτονα. Επίσης η μείωση των μαθημάτων οδηγεί στην κατανομή των πιστωτικών τους μονάδων στις Αρχιτεκτονικές Συνθέσεις (12 από 8) γεγονός που αυξάνει σημαντικά τις απαιτήσεις των καθηγητών στο συγκεκριμένο μάθημα που αποκτά δυσανάλογη βαρύτητα σε σχέση με τα υπόλοιπα.

Για «εξοικονόμηση» χρόνου και εξόδων, προτάθηκε η αντικατάσταση ορισμένων μαθημάτων επιλογής από εντατικά εργαστήρια (workshops), που θα διαρκούν από 4 ημέρες έως 2 βδομάδες, και δε θα διδάσκονται σε ολόκληρη τη διάρκεια του εξαμήνου. Έτσι, οι φοιτητές θα καλούνται να παράξουν ολοκληρωμένο έργο σε μικρό χρονικό διάστημα και εις βάρος των υπόλοιπων μαθημάτων-μια μικρή εξεταστική στη μέση του εξαμήνου. 

Παρατηρούμε ότι οι από τα πάνω επιβεβλημένες μειώσεις κονδυλίων για την εκπαίδευση οδηγούν στην μείωση του αριθμού καθηγητών στο τμήμα μας. Έτσι αρκετοί καθηγητές επιβαρύνονται με περισσότερα μαθήματα που δεν ήταν υπ΄ ευθύνη τους κάνοντας αμφίβολο το αν θα μπορούν να αποδώσουν σύμφωνα με τις απαιτήσεις των μαθημάτων. Παρόλαυτα, οι καθηγητές φαίνεται να μπαίνουν σε μία διαδικασία διαχείρισης του πανεπιστημίου όπως αυτό διαμορφώνεται από τους αντεκπαιδευτικούς νόμους, χωρίς μάλλον να αντιλαμβάνονται ότι μια τέτοια αντιμετώπιση αποτελεί αποδοχή και τελικά συναίνεση στη διαρκή υποβάθμιση της εκπαίδευσης.

Όλα αυτά δεν αφορούν όμως μόνο την αρχιτεκτονική του Βόλου, ούτε καν ολόκληρο το πανεπιστήμιο και την εκπαίδευση στο σύνολό της. Συνάδουν με μια γενικότερη απαξίωση των δημόσιων αγαθών (πχ υγεία, μεταφορές, ρεύμα, νερό, ασφάλιση κλπ) με απώτερο σκοπό την ιδιωτικοποίησή τους που θα έχει ως αποτέλεσμα την παροχή τους μόνο στους οικονομικά εύρωστους.

Στην διαχείριση της κατάστασης που θεωρούνε κάποιοι ως την μόνη λύση, εμείς απαντάμε πως δεν δεχόμαστε την εξαθλίωση της κοινωνίας και παλεύουμε για τον συντονισμό όλων των πληττόμενων κοινωνικών στρωμάτων, ώστε από κοινού να διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν.

| Συντονιστική Επιτροπή Κατάληψης Αρχιτεκτονικής |

Μία άλλη ακαδημαϊκή χρονιά ξεκινάει, σηματοδοτώντας την ένταση της επίθεσης της αντιλαϊκής πολιτικής του κεφαλαίου και ταυτόχρονα την ελπιδοφόρα απαρχή νέων εργατικών αγώνων. Η κυβέρνηση, πειθήνια στις επιταγές της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, ρίχνει στην εξαθλίωση το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας, μετατρέποντας την καθημερινότητα σε ένα διαρκή αγώνα επιβίωσης. Και ενώ δια στόματος Σαμαρά εξανεμίζονται μηνύματα περί  ανάπτυξης, ο διαρκής χαρακτήρας της μνημονιακής επίθεσης  δείχνει το πιο σκληρά, αυταρχικό του  πρόσωπο (κλείσιμο ΕΡΤ, εισβολή αστυνομικών δυνάμεων σε χώρους ασύλου και σε καταλήψεις), ρίχνει στην ανεργία το 27,4% του εργατικού δυναμικού, θέτει σε διαθεσιμότητα τους δημοσίους υπαλλήλους ( 2.500 εκπαιδευτικοί, 1.700 διοικητικοί υπάλληλοι), βάζει λουκέτο στα εργοστάσια (ΛΑΡΚΟ, ΕΛΒΟ) πετώντας το δυναμικό τους στο έλεος της φτώχειας, ξεπουλάει τις ΔΕΚΟ και οδηγεί τις νέες γενιές στο σκοταδισμό και στην αμάθεια. Ταυτόχρονα σπεύδει να εμπλακεί με το πιο χυδαίο τρόπο στα ιμπεριαλιστικά παιχνίδια των ΗΠΑ, δηλώνοντας εθελοντής στην επιδρομή θανάτου στη Συρία. Η Κυβέρνηση με την ίδια ευκολία που καταστρέφει ανθρώπινες ζωές ρίχνοντάς τες στην φτώχεια, στην ανεργία και στην ανασφάλεια, επιχειρεί με την εμπλοκή της στην ενδεχόμενη επέμβαση στη Συρία να σκοτώσει εν ψυχρό, στο όνομα της εκπλήρωσης των συμφερόντων του κεφαλαίου.

Όλα τα παραπάνω δεν μπορούμε να τα δούμε μεμονωμένα στα πλαίσια της εγχώριας πραγματικότητας αλλά στο πλαίσιο της δομικής κρίσης του καπιταλισμού σε παγκόσμιο επίπεδο και κυρίως στην ευρωζώνη. Είναι οι εκφάνσεις μίας πολιτικής της Ε.Ε και του κεφαλαίου στην  προσπάθεια της να ξεπεράσει την κρίση της.

Σε απάντηση όλων αυτών ξεπηδούν καινούργιες κινηματικές διεργασίες του εργατικού κινήματος, το οποίο διεκδικεί να πάρει πίσω την ζωή που του έκλεψαν. Χαρακτηριστικές είναι οι κινητοποιήσεις των δημοσίων υπαλλήλων (καθηγητών, γιατρών, εργαζομένων στην τοπική αυτοδιοίκηση κτλ.) με απεργίες, πορείες, καταλήψεις δημοσίων χώρων, αλλά και έντονη προσπάθεια συντονισμού μεταξύ τους ώστε να υπάρξει κλιμάκωση του αγώνα. Ο φετινός όμως Σεπτέμβρης έχει παρακαταθήκη αγώνες του πρόσφατου παρελθόντος που ξαναβγαίνουν στο προσκήνιο δυναμικά απαιτώντας την λύτρωση τους. Το πραξικοπηματικό κλείσιμο της ΕΡΤ που «μαύρισε» το καλοκαίρι, έρχεται να δώσει χρώμα στο κίνημα που αναγεννάτε. Ενώ η απόφαση των γενικών συνελεύσεων των καθηγητών για πενθήμερες επαναλαμβανόμενες απεργίες από τις 16 Σεπτεμβρίου και  οι αποφάσεις άλλων κλάδων για σκληρούς απεργιακούς αγώνες δείχνουν ότι η ισοπεδωτική πολίτικη Σαμαρά- Βενιζέλου δεν αποτελεί μονόδρομο στο σήμερα.

Μέσα σ’όλο αυτό το κλίμα αναβρασμού, η κυβέρνηση του φασίστα Σαμαρά με το μακρύ της χέρι, την δήθεν «αντισυστημική» Χρυσή Αυγή  δολοφονεί αγωνιστή και αντιφασίστα, παρουσία των ομάδων ΔΙΑΣ. Το σύστημα πρωωθεί τη νεοναζιστική Χρυσή Αυγή για να τρομοκρατήσει το εργατικό κίνημα. Έτσι επιτίθεται ανοιχτά στα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας, στους μετανάστες, στην αριστερά (χαρακτηριστικό παράδειγμα η επίθεση στους αφισοκολλητές του ΚΚΕ), δε διστάζει να δολοφονήσει αγωνιστές. Δεν πρέπει να αφήσουμε να περάσουν έτσι αυτά τα εγκλήματα ενάντια στο κίνημα και στο λαό, ο αντιφασιστικός αγώνας πρέπει να γίνει μέρος τους φοιτητικού κινήματος, να σπάσουμε την τρομοκρατία και τη χούντα της κυβέρνησης και του κεφαλαίου, να βγούμε όλοι στους δρόμους, να στηρίξουμε τις απεργίες, να αποδείξουμε ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος.

Διάλυση της Εκπάιδευσης

Ο τομέας της εκπαίδευσης, ως κοινωνικός φορέας μετάδοσης γνώσης, διαμόρφωσης συνείδησης αλλά και ταυτόχρονα πεδίο διαμόρφωσης μελλοντικών εργαζομένων ήταν πάντα στο στόχαστρο της επίθεσης. Από το νόμο Αρβανιτόπουλου- Διαμαντοπούλου ως το πολυνομοσχέδιο για το νέο λύκειο, η κυβέρνηση θέτει την βάση για την διαμόρφωση του πιο αντιδραστικού εκπαιδευτικού συστήματος, δημιουργώντας ένα ακόμα πεδίο κερδοφορίας. Η διάλυση του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης, η όλο και μεγαλύτερη εξειδίκευση των γνωστικών αντικείμενων, η κατάργηση σχολών και το κλείσιμο σχολείων δημιουργούν ταξικούς φραγμούς, αποκλείοντας ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας από την εκπαιδευτική διαδικασία, εντείνουν τις ανταγωνιστικές σχέσεις των φοιτητών και των μαθητών ενώ ταυτόχρονα δημιουργούν νέες στρατιές εργαζομένων – δούλων.

Όσων αφορά το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και συγκεκριμένα το τμήμα μας, αντιμετωπίζουμε τρομερά προβλήματα υποχρηματοδότησης και υποστελέχωσης που καθιστούν αδύνατη τη λειτουργία του. Έκπληξη αποτέλεσε το φετινό πρόγραμμα σπουδών που ανακοινώθηκε πριν λίγο στη γ. σ. τ. χωρίς να δίνεται καμία δυνατότητα στους φοιτητές να συμβάλλουν στη διαμόρφωση του, ακολουθώντας μία λογική διαχείρισης, αδιαφορώντας για τις ανάγκες των φοιτητών και για έννοιες όπως η γνώση. Στην καταλυτική κρίση που αντιμετωπίζει η δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, στην ήττα και τη διάλυση που μας προωθούν, απαντάμε με ανατροπή και με συλλογικούς αγώνες και όχι με διαχείριση και υποταγή.

Στο φόντο όλων των παραπάνω έρχεται να προστεθεί η «αξιολόγηση» του προσωπικού των πανεπιστημίων, δηλαδή το ρίξιμο στην ανεργία αυτών που «περισσεύουν». Η αξιολόγηση εφαρμόζεται ως η αιτιολόγηση των 1.700 απολύσεων από τη μεριά της κυβέρνησης. Κάτι τέτοιο προφανώς δεν αποτελεί “ανορθολογισμό” της λειτουργίας των πανεπιστημίων. Σε ένα Πανεπιστήμιο που φυτοζωεί λόγω της υποχρηματοδότησης, οι απολύσεις και η υποβάθμιση των προγραμμάτων σπουδών εκπληρώνουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου και όχι της πανεκπαιδευτικής κοινότητας και του συνόλου της κοινωνίας

Οι απολύσεις θα απαντηθούν με κοινωνικές εκρήξεις

 Σε απάντηση όλων των παραπάνω ο σύλλογος των Διοικητικών Υπαλλήλων, προχωράει με απεργιακές κινητοποιήσεις ενάντια στην κατά μέτωπο επίθεση που δέχεται. Στο πλευρό των Διοικητικών υπαλλήλων τάσσεται και το ΕΚΠΑ με αναστολή της λειτουργίας του μέχρι την Δευτέρα 16.9.

Το φοιτητικό- νεολαιίστικό κίνημα αρνείται να είναι απλός παρατηρητής των παραπάνω διεργασιών. Συμμετέχει ενεργά στον αγώνα των Διοικητικών υπαλλήλων, στηρίζοντας τον σαν ήταν δικός του. Το δίλημμα δεν είναι εξεταστική ή όχι, αλλά ζωή με αξιοπρέπεια ή χωρίς! Ο αγώνας τους πρέπει να στηριχτεί  από το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας, όχι σε ρόλο αλληλέγγυου- αλλά σε ρόλο πάσχοντα και δρώντα.

Όμως για να είναι πραγματικά νικηφόρος ο αγώνας των Διοικητικών Υπαλλήλων πρέπει να συνολικοποιήσει το πολιτικό του περιεχόμενο και να προτάξει με θάρρος την εναντίωση του στην κυρίαρχη πολιτική που επιβάλλει η δικομματική κυβέρνηση ( ΝΔ- ΠΑΣΟΚ) στις επιταγές τις τρόικας. Ταυτόχρονα οφείλει  να ξεφύγει από συντεχνιακές λογικές και να συντονιστεί με τους υπόλοιπους αγώνες, αναγνωρίζοντας πως ο εχθρός είναι κοινός.

Η πραγματική αλλαγή θα έρθει μόνο αν την επιβάλλουμε μέσα από το μαζικό, πολιτικό και οργανωμένο από τη βάση κίνημα. Ένα εργατικό κίνημα που θα βασίζεται σε αμεσοδημοκρατικές δομές, σε συνελεύσεις σωματείων, επιτροπές αγώνα ανέργων και στον οριζόντιο συντονισμό τους, θα δημιουργεί νέα όργανα πάλης, θα εκφράζει όλες τις μορφές εργασίας, θα έχει περιεχόμενο νικηφόρο και ανατρεπτικό. Φυσικά το φοιτητικό και νεολαιίστικο κίνημα πρέπει να είναι παρόν σε αυτές τις μάχες για να διεκδικήσει μαζικά και ανυποχώρητα ένα καλύτερο μέλλον. Χωρίς καμία αυταπάτη για το ξεπουλημένο ρόλο της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, μέσα από τις διαδικασίες της βάσης θα καταφέρουμε να ανατρέψουμε την πολιτική της φτώχειας και της εξαθλίωσης.

Είμαστε με το δρόμο των απεργιών, των καταλήψεων, είμαστε με την προοπτικής μίας άλλης κοινωνίας. Η κάθε επίθεση μας θέλει ενωμένους, μαχητικούς και αποφασισμένους να διεκδικήσουμε το αδύνατο.

 ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

•Ανατροπή του Νόμου 4076 και του συνόλου της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης.

•Κάτω η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, ανατροπή μνημονίου και όλων των αντιλαϊκών μέτρων.

•Απεμπλοκή της χώρας από την επιτήρηση ΕΕ και ΔΝΤ. Έξοδο από ΕΕ, ρήξη με ONE και έξοδο από Ευρώ.

•ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ-ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ-ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ.  Παύση πληρωμών. Διαγραφή του  χρέους.

•Εθνικοποίηση των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, χωρίς αποζημίωση.

•Αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Λεφτά για την παιδεία, την υγεία, την ασφάλιση όχι για τις τράπεζες και τους επιχειρηματίες.

•Απαγόρευση των απολύσεων. Μη εφαρμογή της κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

• Κάτω τα χέρια από τους ελεύθερους κοινωνικούς χώρους
• Κάτω τα χέρια από το άσυλο
• Καμία ανάμειξη στην επέμβαση των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στη Συρία.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ

•Ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση, δημόσια και δωρεάν για όλους. Μία σχολή ανά γνωστικό αντικείμενο. Ένα ενιαίο πτυχίο με όλα τα εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτό. Μοναδική προϋπόθεση για εύρεση δουλειάς!

•Εκπαίδευση κι έρευνα για τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας κι όχι της κερδοφορίας.  Έλεγχος από τις γενικές συνελεύσεις φοιτητών, καθηγητών κι εργαζομένων.

•Μονιμοποίηση όλων των καθηγητών και των εργαζομένων σε καθαριότητα, συντήρηση και φύλαξη στο πανεπιστήμιο.

•Λιγότερη δουλειά- δουλειά για όλους. Κανένας άνεργος. Όχι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας. Πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους.

•Όλη η εξουσία στις γενικές συνελεύσεις.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ

• Περιφρούρηση της απεργίας των εργαζομένων Πέμπτη 19.9 και Παρασκευή 20.9
• Κατάληψη της σχολής την Πέμπτη 19/9
• Παρέμβαση στη συνέλευση της ΕΛΜΕ 19/9 16:30 ΕΚΒ
• Συμμετοχή στην αντιφασιστική πορεία με αφορμή τη δολοφονία του 34χρονου αγωνιστή 18/9 18:00 πλατεία  ελευθερίας
• Συντονιστική επιτροπή που θα υλοποιήσει την απόφαση της συνέλευσης