αντιστρέφοντας την εικόνα της πραγματικότητας

Την Τετάρτη 12 Μαρτίου στη γενική συνέλευση του τμήματός μας όπως ήταν αναμενόμενο συζητήθηκε το θέμα που απασχολεί πολύ έντονα την πανεπιστημιακή κοινότητα τις τελευταίες μέρες, αυτό της διαγραφής των ΄΄αιώνιων φοιτητών΄΄. Προς μεγάλη έκπληξη όσων φοιτητών βρίσκονταν στην αίθουσα το θέμα ήταν τελευταίο στην ατζέντα της ημερήσιας διάταξης γεγονός που εξαρχής σημαίνει την βιαστική και πρόχειρη συζήτηση. Και πραγματικά έτσι έγινε. Ο πρόεδρος του τμήματος αναφέρθηκε στο συγκεκριμένο θέμα λέγοντας πως η διαγραφή των φοιτητών είναι άδικη, καθώς το μέτρο ψηφίστηκε μετά την εισαγωγή αυτών στο πανεπιστήμιο! και για το λόγο αυτό ζήτησε την εξέταση των συγκεκριμένων φοιτητών με ευνοϊκότερους όρους ώστε να μην τους πιάσει η εφαρμογή του μέτρου της διαγραφής.

Από τη μεριά μας θεωρούμε ότι η λύση που προτάθηκε δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση ικανοποιητική απάντηση για τους φοιτητές που πετιούνται έξω από την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Σε καμία περίπτωση δεν μας ικανοποιεί καθώς οι επόμενες γενιές φοιτητών θα έρθουν αντιμέτωποι με την εφαρμογή του ν+2 δηλαδή 7 χρόνια για τη σχολή μας τη στιγμή που ο μέσος όρος αποφοίτησης στη σχολή μας είναι 7,5 έτη! Η κοροϊδία καταντάει προκλητική! Οι καθηγητές του τμήματος αντιμετωπίζουν το ζήτημα με διαχειριστική λογική που σημαίνει ουσιαστικά την αποδοχή του μέτρου και την συγκατάθεση στην εφαρμογή του, την συνέχιση της εφαρμογής του μνημονίου σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Ξεχνούν τον ρόλο τους ως παιδαγωγοί και το ρόλο του πανεπιστημίου ως ένας πυλώνας της κοινωνίας που διαμορφώνει συνειδήσεις, πρέπει να αναπτύσσει την κριτική ικανότητα των φοιτητών και να παράγει εργαζόμενους που θα παλεύουν ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία υπερασπιζόμενοι τα εργασιακά τους δικαιώματα. Αντίθετα δείχνουν τον δρόμο της υποταγής και της ενσωμάτωσης. Στην ίδια κατεύθυνση είχαν κινηθεί και στις αρχές του ακαδημαϊκού έτους αλλάζοντας το πρόγραμμα σπουδών, με βάση τα νέα οικονομικά δεδομένα που προέκυψαν από την υποχρηματοδότηση του Π.Θ., και όταν οι διοικητικοί υπάλληλοι έκαναν απεργία για πάνω από έξι βδομάδες.

Απαιτήσαμε να πάρουν ξεκάθαρη θέση κατά του μέτρου συγκεκριμένα αλλά και των νόμων που διαλύουν σταδιακά το δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης και με βάση μια τέτοια απόφαση να αρνηθούνε την διαγραφή οποιουδήποτε φοιτητή και με βάση αυτή την απόφαση να τοποθετηθούν στα ανώτερα συνδικαλιστικά τους όργανα, να προχωρήσουν σε κινητοποιήσεις το επόμενο διάστημα και να επιδιώξουν το συντονισμό τους με όλα τα αγωνιζόμενα κομμάτια του πανεπιστημίου. Η άρνησή τους αποδεικνύει για μια ακόμα φορά ότι δυστυχώς σε αυτόν τον πόλεμο δεν είναι στο ίδιο στρατόπεδο με τους φοιτητές, ότι δεν έχουν κοινά συμφέροντα με εμάς. Η ουδέτερη πολιτική στάση που έχουν κρατήσει τους καθιστά συνένοχους για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το πανεπιστήμιο.

Ο σύλλογός μας οφείλει να υπερασπιστεί τους φοιτητές που πετιούνται από το πανεπιστήμιο αλλά και να παλέψει συνολικότερα για την κατάργηση του νόμου Διαμαντοπούλου, να παλέψει για ένα πανεπιστήμιο πραγματικά δημόσιο και δωρεάν, με φοιτητικό και εργατικό έλεγχο, που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι τις ανάγκες των αγορών. Για μια απελευθερωτική παιδεία και τελικά για μια άλλη κοινωνία!

camera obscura | EAAK

Το τελευταίο διάστημα κυκλοφορούν στον τύπο και στο διαδίκτυο δημοσιεύματα που αφορούν τις διαγραφές φοιτητών. Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση -με τις εντολές τις ΕΕ και τις κατευθύνσεις του ΟΟΣΑ- πρόκειται να προχωρήσει στη διαγραφή 180.000 φοιτητών αυτόν τον Ιούνιο οι οποίοι είχαν εισαχθεί σε ΑΕΙ πριν το 2006, οι λεγόμενοι «αιώνιοι φοιτητές». Η κυβέρνηση μιλάει για «ξεκαθάρισμα» στα ιδρύματα ενώ ο Αρβανιτόπουλος αναφέρει πως «δεν μπορεί να συντηρείται μια κατάσταση, φοιτητές που συμπληρώνουν 10 έτη σπουδών να παραμένουν στα πανεπιστήμια».

Θέλει απλώς η κυβέρνηση να βάλει “σε τάξη” το πανεπιστήμιο ή μήπως ξεκινάει η εφαρμογή του νόμου-πλαισίου της Διαμαντοπούλου? Ένας νόμος που στόχο έχει τη διάλυση του δημόσιου πανεπιστημίου, την προσαρμογή του στις ανάγκες των επιχειρήσεων και τη δημιουργία πειθαρχημένων και υποταγμένων εργαζομένων.

Εδώ και δύο χρόνια αντιμετωπίζουμε τις εκφάνσεις αυτού του νόμου μαζί με το σχέδιο Αθηνά οι οποίοι επεκτείνουν τις βασικότερες πτυχές των διακηρύξεων της Μπολόνια και της ΕΕ για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Η εφαρμογή των συμβουλίων διοίκησης με την οποία πραγματοποιείται ξεκάθαρα η είσοδος των επιχειρήσεων στη διοίκηση των ιδρυμάτων έχει ως αποτέλεσμα να αποφασίζουν για το πανεπιστήμιο μάνατζερ και στελέχη εταιριών προσαρμόζοντας τη λειτουργία του στην επιχειρηματική λογική.

Η αξιολόγηση επίσης, είναι χαρακτηριστικό του αντιλαϊκού χαρακτήρα, που έχει εξ ορισμού κάθε αξιολογητική διαδικασία από τους κυβερνώντες, καθώς γίνεται με άξονα τις ανάγκες της αγοράς. Ως αποτέλεσμα έχει σχολές και ιδρύματα που “παράγουν” ανταποδοτική έρευνα, προγράμματα δια βίου μάθησης και δεν έχουν αρκετά έξοδα (αξιοπρεπείς μισθούς, φοιτητική μέριμνα κλπ) να αξιολογούνται θετικά . Αντίθετα όσα δεν πληρούν αυτά τα κριτήρια οδηγούνται είται σε κλείσιμο είτε σε συμμόρφωση. Σε μια τέτοια αξιολογική κλίμακα οι “ανάξιοι” θα πετιούνται στο δρόμο με πρώτους τους εργαζομένους των πανεπιστημίων και τους φοιτητές.

Συμπερασματικά, οι ταξικοί φραγμοί στην ανώτατη εκπαίδευση εντείνονται, μέρος των φοιτητών αποκλείονται από το δικαίωμα στην εκπαίδευση και υποσκάπτεται το εργασιακό μέλλον. Λόγω της κρίσης και των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι λαϊκές οικογένειες, υπάρχει μια τεράστια μερίδα φοιτητών οι οποίοι εργάζονται για να καταφέρουν να ζήσουν, φοιτητές που δεν έχουν καν τη δυνατότητα να ζούνε στην πόλη σπουδών τους ακόμα και φοιτητές που αναγκάζονται να διακόψουν τις σπουδές τους και να επιστρέψουν στην πόλη τους.

Από την άλλη το πρόγραμμα σπουδών εντατικοποιείται πλήρως με αποτέλεσμα οι παραπάνω κατηγορίες φοιτητών να μην μπορούν να ανταποκριθούν. Βέβαια, για τους εργαζόμενους φοιτητές έχουν προβλέψει να ρίξουν στάχτη στα μάτια με το πρόγραμμα μερικής φοίτησης που αφορά τους φοιτητές που δουλεύουν 20 ώρες την εβδομάδα τουλάχιστον. Ποιός φοιτητής όμως δουλεύει με τέτοιο ωράριο και ποιός φοιτητής είναι ασφαλισμένος ώστε να μπορεί να δηλώσει κάτι τέτοιο μέσα στις εργασιακές συνθήκες μεσαίωνα που επικρατούν? Σύμφωνα με το σχέδιο του ΟΟΣΑ επίσης, οι φοιτητές οι οποίοι πρόκειται να διαγραφούν έχουν την επιλογή να εξαγοράσουν τη φοίτησή τους πληρώνοντας δίδακτρα!

Στο μοντέλο αυτού του πανεπιστημίου που προωθεί η κυβέρνηση δε χωράνε οι ανάγκες της νέας γενιάς για μόρφωση, εργασία και δημοκρατικά δικαιώματα.
Με τις διαγραφές των φοιτητών έχουν ως στόχο να χτυπηθεί το φοιτητικό κίνημα και να βάλουν τέλος στο φοιτητικό συνδικαλισμό.

Δεν πρέπει να επιτρέψουμε κανένας συνάδελφός μας να πέσει στα χέρια της τρόικα και της κυβέρνησης και να προχωρήσουμε άμεσα σε κινητοποιήσεις για τη ματαίωση των σχεδίων τους.

Παλεύουμε για την κατάργηση κάθε ταξικού και εξεταστικού φραγμού.

Παλεύουμε ενάντια σε κάθε περιορισμό τύπου ν+2, αλυσίδες, κύκλους μαθημάτων κλπ.

Παλεύουμε μαζί με κάθε αγωνιζόμενο κομμάτι στην εκπαίδευση για τη συγκρότηση ενός μετώπου παιδείας-εργασίας-δημοκρατικών δικαιωμάτων με στόχο την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Παλεύουμε για μια απελευθερωτική παιδεία και για το πανεπιστήμιο των αναγκών μας.

Camera Obscura | EAAK