αντιστρέφοντας την εικόνα της πραγματικότητας

Πάνω από 120 χρόνια έχουν περάσει από την ημέρα του εργατικού ξεσηκωμού στο Σικάγο και το νόημά της όχι μόνο δεν έχει σβήσει, αλλά παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ. Τότε, στο φόντο των άθλιων συνθηκών εργασίας όπου τα αφεντικά εκμεταλλεύονταν ανενόχλητα τους εργαζόμενους έτσι ώστε να αυξάνεται η παραγωγή και να πλουτίζουν συνεχώς, 80.000 εργαζόμενοι βγήκαν στους δρόμους για να αγωνιστούν και να διεκδικήσουν «8 ώρες δουλειά – 8 ώρες ανάπαυση – 8 ώρες ελεύθερο χρόνο».
Η φετινή πρωτομαγιά έρχεται στη συγκυρία μιας πρωτόγνωρης για τον 21ο αιώνα επίθεσης στα λαϊκά στρώματα. Η κυβέρνηση εφαρμόζει κατά γράμμα τις επιταγές της ΕΕ και του κεφαλαίου προφανώς σε βάρος της εργατικής τάξης και της νεολαίας που μπαίνουν όλο και περισσότερο στο στόχαστρο. Εργαζόμενοι, φοιτητές, μαθητές, άνεργοι, συνταξιούχοι οδηγούνται στην εξαθλίωση.
Η σημερινή πραγματικότητα είναι η ανεργία και η φτωχοποίηση των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων. Οι εργαζόμενοι -όσοι είναι ακόμα εργαζόμενοι- δουλεύουν μέσα σε άθλιες συνθήκες εργασίας, με μισθούς πείνας, με απλήρωτες υπερωρίες, με εκμετάλλευση και φυσικά με το φόβο ότι αν υπάρξει αντίδραση θα απολυθούν. Η σημερινή πραγματικότητα είναι η ιδιωτικοποίηση των δημόσιων αγαθών. Παιδεία, υγεία, ρεύμα, νερό έχουν περάσει στα χέρια του κεφαλαίου. Αν δεν έχεις χρήματα δεν μπορείς να σπουδάσεις. Αν δεν πληρώσεις 25 ευρώ θα πεθάνεις έξω απ’το νοσοκομείο. Αν δεν πληρώσεις τα χαράτσια και τους φόρους δε θα μπορείς να ζήσεις στο σπίτι σου, δε θα μπορείς καν να έχεις σπίτι. Παράλληλα, προσπαθούν να παραπλανήσουν το λαό λέγοντας για πρωτογενές πλεόνασμα, έξοδο στις αγορές και ανάπτυξη της οικονομίας.
Στο χώρο της παιδείας, η κυβέρνηση εφαρμόζει επίσης τη μνημονιακή πολιτική και τη συνθήκη της Μπολόνια, καθώς τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζουμε όλες τις εκφάνσεις των νόμων Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου και του σχεδίου Αθηνά. Τα συμβούλια ιδρύματος, η αξιολόγηση, οι περικοπές του εκπαιδευτικού και διοικητικού προσωπικού είναι μόνο μερικά δείγματα της επιχειρηματικοποίησης του πανεπιστημίου. Αποκορύφωμα της τακτικής αυτής είναι οι διαγραφές φοιτητών που αποφασίστηκαν πρίν από μερικές εβδομάδες, γεγονός που μέσα στην εντατικοποίηση των προγραμμάτων σπουδών ενισχύει την παραγωγή φθηνών και υποταγμένων εργαζομένων και την υπονόμευση του φοιτητικού συνδικαλισμού. Ενισχύονται έτσι οι ταξικοί φραγμοί στην εκπαίδευση.
Ο αγωνιζόμενος λαός από την άλλη πλευρά δείχνει ότι δεν έχει ηττηθεί αλλά αντιδρά στα μέτρα της λιτότητας και της ανεργίας. Ήρθε λοιπόν η στιγμή το αντικαπιταλιστικό-εργατικό και φοιτητικό κίνημα να επιβάλλει τις διεκδικήσεις του. Να αποφασίσει συλλογικά, με γενικές συνελεύσεις και διαδικασίες από τα κάτω τους αγώνες που θα δώσει κάνοντας πέρα τις ξεπουλημένες ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Να απαιτήσει τη διαγραφή του χρέους και την εθνικοποίηση των τραπεζών και να γίνουν δαπάνες για δημόσια και δωρεάν παιδεία και υγεία. Να απαιτήσει την άμεση έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ έτσι ώστε να έχουμε δημόσια αγαθά και φιλολαϊκή πολιτική χωρίς τη δέσμευση της τρόικας και των ΕΣΠΑ. Να αντιδράσει στη διάλυση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας.

Καλούμε τους φοιτητές και τους εργαζομένους να συμμετέχουν στην πορεία την Πρωτομαγιά στις 10:00 στην Πλατεία Ελευθερίας.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ

camera obscura | EAAK