αντιστρέφοντας την εικόνα της πραγματικότητας

Ο ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ !

Το τρίτο μνημόνιο είναι γεγονός. Με κάθε νέα μέρα που ξημερώνει, η βουλή θεσπίζει και από έναν αντιλαϊκό νόμο. Βιώνουμε μία επίθεση από το μέτωπο κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ στην παιδεία, την εργασία και τα δημοκρατικά μας δικαιώματα. Οι επιπτώσεις του 3^ου και πιο βάρβαρου μνημονίου είναι οι ακόμα χαμηλότεροι μισθοί και συντάξεις. Είναι το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Είναι το γεγονός ότι μπορούν οι τράπεζες να πάρουν τα σπίτια των λαϊκών οικογενειών και να τους πετάξουν στο δρόμο.

Το 3^ο μνημόνιο, έχει επιπτώσεις και στην παιδεία. Τα πανεπιστήμια δεν έχουν κρατική χρηματοδότηση (καθώς πληρώνεται το χρέος, οι πόλεμοι, οι εξοπλισμοί…) με αποτέλεσμα να χρηματοδοτούνται από επιχειρήσεις. Στα μεταπτυχιακά (προσεχώς και στα προπτυχιακά) υπάρχουν δίδακτρα. Η σίτιση και οι στέγαση –βιοτικές μας ανάγκες- δεν είναι δωρεάν. Η παιδεία που θέλει το σύστημα είναι μια παιδεία για λίγους κι εκλεκτούς, που μόνο όσοι έχουν χρήματα μπορούν να την αποκτήσουν. Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που προωθείται από το Υπ. Παιδείας σε ευθυγράμμιση με τις επιταγές της Ε.Ε. τσακίζει κάθε φοιτητικό δικαίωμα που θεωρείτο κεκτημένο, προσπαθώντας να μετατρέψει τα πανεπιστημιακά ιδρύματα σε επιχειρηματικά κέντρα, όπου επιχειρήσεις θα έχουν τη δυνατότητα να ρυθμίζουν σύμφωνα με τις ανάγκες τους το πρόγραμμα σπουδών και την παραγόμενη έρευνα. Με τον τρόπο αυτό, επιδιώκεται από το κεφάλαιο η χρησιμοποίηση τόσο του πανεπιστημιακού εξοπλισμού όσο κυρίως της απλήρωτης – φθηνής εργασίας από φοιτητές – εργαζόμενους σύμφωνα με τις εκάστοτε επιδιώξεις της αγοράς. Για να επιτευχθεί στο σύνολό της το παραπάνω σχέδιο, καθεστωτικές παρατάξεις, πρυτανεία, κυβέρνηση επιθυμούν να μετατρέψουν τις σχολές σε αποστειρωμένους πολιτικά χώρους όπου δε θα χωράνε κινηματικές αντιστάσεις και αγώνες. Εξ’ ου και τα πειθαρχικά μέτρα που προτείνουν οι οργανισμοί του ΟΟΣΑ : καταπάτηση ασύλου, διαγραφές, διώξεις φοιτητών, καθηγητική αυθαιρεσία.

Ενάντια σε όλα αυτά λοιπόν, πρέπει το φοιτητικό κίνημα να βγει μπροστά και σε συντονισμό με τις μαθητικές κινητοποιήσεις και το εργατικό κίνημα, και να παλέψει.

Ξεκινάμε λοιπόν τον αγώνα μας με την πανεργατική απεργία στις 12 Νοέμβρη. Δεν είμαστε μόνο φοιτητές. Είμαστε οι μελλοντικοί εργαζόμενοι, ή οι μελλοντικοί άνεργοι. Με το σύγχρονο επιχειρηματικό πανεπιστήμιο το κεφάλαιο θέλει να διαμορφώσει τους μελλοντικούς εργαζόμενους ώστε να είναι εντατικοποιημένοι, ανταγωνιστικοί και πειθήνιοι. Εμείς όμως θα παλέψουμε από τώρα για το δικαίωμά μας στην εργασία. Δε θέλουμε να δουλεύουμε σε προγράμματα voucher με μισθούς πείνας και το φόβο της απόλυσης. Θέλουμε λιγότερη δουλειά και δουλειά για όλους. Ο αγώνας μας είναι αντικυβερνητικός και είναι και αντιεργοδοτικός. Να καταδικάσουμε λοιπόν τις ξεπουλημένες ηγεσίες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Στην πραγματικότητα καλούν απεργίες-τουφεκιές, ενώ στηρίζουν την κυβέρνηση και την εργοδοσία (χαρακτηριστικά η ΓΣΕΕ είπε «ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα). Θέλουμε να προτάξουμε ένα άλλο εργατικό κίνημα, ανεξάρτητο από την αστική πολιτική, που θα παλέψει για τα συμφέροντα εργαζομένων-νέων-ανέργων. Κλιμακώνουμε τον αγώνα μας με καταλήψεις και κινητοποιήσεις μέχρι τις 17 Νοέμβρη. Είναι πιο επίκαιρος από ποτέ ένας αγώνας για μόρφωση, δουλειά και ελευθερίες, ενάντια σε κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ. Κρατάμε τα συνθήματα του Πολυτεχνείου το ’73 «Έξω οι ΗΠΑ», «Έξω το ΝΑΤΟ» και συνεχίζουμε λέγοντας ΕΞΩ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ, ΚΑΤΩ Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ και ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ. Να ξεσηκωθεί εδώ και τώρα αντιπολεμικός, αντιφασιστικός, αντιιμπεριαλιστικός αγώνας.

Η φοιτητιώσα νεολαία έχει χρέος και δυνατότητα να βγει μαχητικά στο προσκήνιο στο πλευρό κάθε πληττόμενου κομματιού της κοινωνίας, με όπλο την αμεσοδημοκρατική δομή της Γενικής Συνέλευσης. Η Γενική Συνέλευση αποτελεί το μόνο όργανο του φοιτητικού συλλόγου το οποίο λειτουργεί ως κύτταρο συλλογικής παραγωγής πολιτικής και λήψεως αποφάσεων. Η Γενική Συνέλευση αποτελεί πάγιο επιταχυντή των κινηματικών διεργασιών και η απόφασή της αποκρυσταλλώνει το κλίμα και τις συζητήσεις εντός του πανεπιστημίου. Σήμερα, είναι πιο αναγκαίο από ποτέ η νεολαία να δώσει το αγωνιστικό της παρόν ενάντια σε όλους αυτούς που υποβαθμίζουν τη ζωή της και την οδηγούν στην εξαθλίωση. Μόνο με ενεργούς μαχητικούς φοιτητικούς συλλόγους που θα συνεδριάζουν μέσω των Γενικών τους Συνελεύσεων, οι οποίες θα αποτελούν όργανα λαϊκής πολιτικής και επιβολής των αναγκών μας, και που θα συντονίζονται τόσο με τους υπόλοιπους φοιτητικούς συλλόγους, όσο και με τους εργαζομένους, είναι δυνατή η ανατροπή της αντιλαϊκής επίθεσης στο πανεπιστήμιο, στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές.

Οι αγώνες, λοιπόν, της φοιτητιώσας νεολαίας για να μπορέσουν να κλιμακωθούν και να πετύχουν πραγματικές νίκες στο σήμερα, χρειάζεται να συνδεθούν με τους αγώνες των υπόλοιπων πληττόμενων κομματιών της κοινωνίας και να έρθουν σε άμεση σύγκρουση με την Ε.Ε. και την κυβέρνηση που εφαρμόζουν εις βάρος μας τις κυρίαρχες πολιτικές τους. Για να μην εφαρμοστεί το 3ο μνημόνιο σε κανένα κοινωνικό χώρο και να μην υλοποιηθεί καμία πτυχή του, είναι αναγκαίο να δημιουργήσουμε ένα παλλαϊκό ποτάμι, το οποίο μέσα από τους κοινωνικούς αγώνες και με βραχίονα το εργατικό και φοιτητικό κίνημα θα δημιουργήσει πανκοινωνική εξέγερση που θα ανατρέψει κυβέρνηση­ΕΕ­ΔΝΤ και την πολιτική τους. Να παλέψει για τη διαγραφή του χρέους και να διεκδικήσει λεφτά για την παιδεία και την υγεία. Να παλέψει για πλήρη δικαιώματα για όλους, καθώς και για καθολική κοινωνική ασφάλιση. Να παλέψει για άμεση έξοδο της χώρας από Ε.Ε. και ΝΑΤΟ, την παράλυση των μηχανισμών επιβολής ασφάλειας του κράτους και το τσάκισμα των μηχανισμών καταστολής, το άνοιγμα των συνόρων και την ελεύθερη διακίνηση των μεταναστών­προσφύγων. Να παλέψει για ανατροπή κάθε πτυχής της αστικής εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και της επιχειρηματικής ανασυγκρότησης της εκπαίδευσης και ολόκληρης της κοινωνίας, για να έχουμε ένα πραγματικά δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο, που θα καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες του λαού και δε θα παράγει γνώση και ερευνά για τα κέρδη τους.

Για κάθε απελπισμένο νεολαίο για κάθε σκληρά εκμεταλλευόμενο εργαζόμενο, για κάθε άνεργο η ελπίδα βρίσκεται στο αγώνα. Από την μάχη για δημοκρατία των φοιτητών ενάντια στη χούντα, ύστερα στους μεγαλειώδεις αγώνες των εργαζόμενων για δικαιώματα, μέχρι και τους αγώνες των φοιτητών από τις καταλήψεις του Μάη­Ιούνη, και την εξέγερση του Δεκέμβρη ως τις μεγαλειώδεις απεργίες του 2012. Και σήμερα στις εξεγέρσεις των αφροαμερικανών στο Φέργκιουσον ενάντια στη κρατική καταστολή, από την οργισμένη νεολαία στη Παλαιστίνη, τους εξεγερμένους φοιτητές της Χιλής που θέλουν δωρεάν παιδεία, μέχρι τις εξεγερμένες γειτονίες της Τουρκιάς και τους μαχητές του Κομπανί.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Φ.Σ. ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ
ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 10/11 ΣΤΙΣ 14:00 ΣΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΚΗ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 12/11
ΣΤΙΣ 10:00 ΣΤΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ

Camera obscura EAAK