Μετά από το αναβάπτισμα όλων των λέξεων, στις 5 Ιουλίου το λαϊκό ΟΧΙ αποκοιμήθηκε στην μνημονιακή αγκαλιά του ΝΑΙ, φέρνοντας η κυβέρνηση από τα «αριστερά» ένα επιπλέον 3ο μνημόνιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια πολύ κρίσιμη φάση των διαπραγματεύσεων με τους «εταίρους» του, κάλεσε τον κόσμο , που τόσο καιρό τον είχε οδηγήσει σε μια λογική της ανάθεσης, να πάρει μέρος απαντώντας σε ένα επίπλαστο ερώτημα. Ξέροντας πολύ καλά ο λαός τι θα έφερνε ένα ακόμα ΝΑΙ την επόμενη ημέρα, αψήφησε την αστική-μιντιακή τρομοκρατία αντιτάσσοντας ένα ηχηρό ΟΧΙ παρά τις απειλές είτε από τους εργοδότες που απειλούσαν τους εργαζόμενους με απολύσεις (βλ. Μπόμπολα και όχι μόνο) είτε από τις τράπεζες (βλ.capital control)κοκ. Έτσι φάνηκε ότι αυτό το τρανταχτό ΟΧΙ στην λιτότητα αποτέλεσε ένα λαϊκό ξέσπασμα με έντονο το ταξικό στοιχείο. Παρόλα αυτά ο προεκλογικά αντιμνημονιακός λόγος του ΣΥΡΙΖΑ μεταλλάχθηκε σε λόγο-εγγύηση της μνημονιακής πραγματικότητας συνεχίζοντας να μη συγκρούεται με τα συμφέροντα του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου.
Το χρονικό διάστημα μετά το δημοψήφισμα, είδαμε τη συμφωνία της κυβέρνησης με τους δανειστές, που ψηφίστηκε στη Βουλή από σύσσωμο το μνημονιακό μπλοκ. (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Ποτάμι και το μεγαλύτερο κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ)
Ο ΣΥΡΙΖΑ προκηρύσσει εκλογές για να πάρει εκ νέου λαϊκή εντολή και νομιμοποίηση της εφαρμογής των μνημονίων, κάτι που ήταν ήδη βέβαια προδιαγεγραμμένο για οποιαδήποτε κυβέρνηση επιχειρούσε να διαχειριστεί την κρίση και τα μνημόνια εγκλωβισμένη στο κοινοβουλευτικό αδιέδοξο. Ο σύριζα προσπαθεί μ αυτόν τον τρόπο να θέσει τον λαό ως συνένοχο στην εφαρμογή των μνημονίων και της λιτότητας ως μονόδρομο
Οι μνημονιακές πολιτικές δυνάμεις (ΣΥΡΙΖΑ,ΝΔ,ΠΑΣΟΚ,ΠΟΤΑΜΙ,ΑΝΕΛ) συνεχίζουν και σε αυτή την προεκλογική περίοδο την ρητορία του ευρωμονόδρομου, την συνεχιση των πολιτικών που εντάσσονται στην ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ και την μόνη λύση για αποφυγή της «καταστροφής», την εφαρμογή του μνημονίου, την συνέχιση της λιτότητας, προασπίζοντας τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, των τραπεζών και γενικότερα του κεφαλαίου. Στην πραγματικότητα, η ανεργία όλο και αυξάνεται, η κοινωνική ασφάλιση και τα εργασιακά δικαιώματα εκμηδενίζονται, λαΪκές και εργατικές κατακτήσεις αιώνων καταργούνται, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα καταπατούνται στο όνομα του αναπτυξιακού προγράμματος που προτάσσει αυτή η πολιτική.
Το ΚΚΕ που ακόμα και στο δημοψήφισμα καλούσε το λαό στην αποχή, αρνούμενο να βγει από τα στενά κομματικά όρια του συνεχίζει να μεταθέτει κάθε αγώνα στο απροσδιόριστο μέλλον της «λαϊκής εξουσίας» μένοντας μακριά από ένα μαχητικό-ανατρεπτικό σχέδιο στο σήμερα.
Η ΛΑΕ επιδιώκει να εγκολπώσει το κομμάτι του λαού που στήριξε τις προγραμματικές διακηρύξεις του ΣΥΡΙΖΑ, προτάσσοντας αντιμνημονιακό χαρακτήρα. Ωστόσο, ούτε τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες του ΣΥΡΙΖΑ έχει αποβάλει, ούτε ξεφεύγει από το στείρο δίλημμα μνημόνιο-αντιμνημόνιο. Καθόλου τυχαίο δεν είναι η χρονική στιγμή που οι βουλευτές της Αριστερής Πλατφόρμας επέλεξαν να αποχωρίσουν από το ΣΥΡΙΖΑ. Όταν η συστημική ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να μην προχωρήσει σε ψήφο εμπιστοσύνης και συνέδριο αλλά να προκηρύξει εκλογές τότε μόνον το Αριστερό Ρεύμα αποφάσισε να αποχωρήσει. Το πρόγραμμα που βάζει η ΛΑΕ δεν έχει εμποτιστεί από την εμπειρία του προηγούμενου διαστήματος, παραμένοντας πίσω από τη συγκυρία και τα επίδικα που μπαίνουν και από τον ίδιο το λαό.
Η Χ.Α όντας μακρύ χέρι του συστήματος, απαντά κάθε φορά στις ανάγκες του αστικού μπλοκ αλλάζοντας προσωπεία. Έπαιζε το ρόλο του αντισυστημικού-αντιμνημονιακού κόμματος προ δημοψηφίσματος, ενώ τώρα τροποποιεί τη στάση της θέλοντας να υπερασπιστεί ότι ο μόνος δρόμος που μπορεί να ακολουθήσει η χώρα είναι της λιτότητας εντός ΕΕ. Δύο χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσα, οι χρυσαυγίτες κυκλοφορούν ελεύθεροι, κάνουν προεκλογικές συγκεντρώσεις και διαδίδουν το ρατσισμό και το φασισμό. Είναι χρέος του λαού πέρα από τους αγώνες τους στο δρόμο με τη συμμετοχή στα αντιφασιστικά κινήματα, να τους μαυρίσει και στις εκλογές.
Η συνεχή απογοήτευση της κοινωνίας αντικατοπτρίζεται στις εκλογές με την άνοδο του ποσοστού της αποχής και την αποστασιοποίηση από τα κοινά. Η εκλογική αποτύπωση αυτού του φαινομένου οδηγεί σε ενίσχυση του αστικού μπλοκ εξουσίας.
Για μας η απάντηση που πρέπει να δώσει η νεολαία μέσα από αυτές τις εκλογές πρέπει να έχει κατεύθυνση ΕΝΑΝΤΙΑ στον κοινοβουλευτικό μονόδρομο, Τώρα περισσότερο από ποτέ ο καθένας μας και ειδικότερα η νεολαία πρέπει να πάρει ξεκάθαρη θέση για αυτά που της εφαρμόζονται από τα πάνω χωρίς αυτήν για αυτήν, πρέπει να έχει ορίζοντα αντι-ιμπεριαλιστικό, αντιφασιστικό, αντιμνημονιακό στηρίζοντας την αντικαπιταλιστική και ριζοσπαστική αριστερά. Δεν πρέπει να μείνει όμως εκεί, ο αγώνας για το αύριο και τις διεκδικήσεις δίνεται καθημερινά μέσα στους κοινωνικούς μας χώρους με διαδικασίες από τα κάτω, και όχι μόνο από μια εκλογική διαδικασία.
ΕΑΑΚ Βόλου
Filed under: Uncategorized
Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ
| κάλεσμα σε πορεία: 2 χρόνια από τη δολοφονία του Π. Φύσσα|
Ας μάθουμε να ζούμε μ’ αυτούς που μας λείπουν, επειδή αποτελούν κομμάτι μας, επειδή ξέρουμε γιατί μας λείπουν, κι επειδή την απουσία τους την αναπληρώνουμε με καμάρι». [Λουίς Σεπουλβέδα]
Ξημερώνει 18 Σεπτέμβρη και ήδη έχουν περάσει δύο χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τη φασιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής, ενός μουσικού με ενεργή συμμετοχή στο αντιφασιστικό κίνημα. Μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια βιώσαμε πολλά, που κορυφώνονται τον τελευταίο καιρό: φτώχεια, ανεργία, καταπάτηση ελευθεριών και δικαιωμάτων, εργοδοτική και μιντιακή τρομοκρατία, πνιγμούς εκατοντάδων ανθρώπων, μικρών και μεγάλων, νάρκες και φράκτες που σκοτώνουν αθώες ζωές στα σύνορα, νέο 3ο μνημόνιο… Όλα αυτά σοκάρουν, λησμονιούνται, αλλά αποτελούν τη σύγχρονη πραγματικότητα που βιώνουμε. Μια πραγματικότητα που δεν είναι καθόλου τυχαία, αλλά αποτελεί το πρόσωπο του σύγχρονου καπιταλισμού. Ένα πρόσωπο που φανερώνεται μέσα από συγκεκριμένες πολιτικές πρακτικές που ακολουθούν οι βασικοί εκφραστές του: οι εγχώριες και ξένες κυβερνήσεις, η Ε.Ε., το ΝΑΤΟ. Όλοι αυτοί στο βωμό της κερδοφορίας του κεφαλαίου δεν διστάζουν να προχωρήσουν σε πολέμους, να καταδικάσουν ολόκληρους λαούς σε ξεριζωμό, να δολοφονούν όποιον στέκεται εμπόδιο στα σχέδιά τους, να εξαθλιώνουν με κάθε μέσο και την ίδια στιγμή να καθιστούν τον ίδιο το λαό αποδιοπομπαίο τράγο για τα προβλήματα που δημιουργεί η κρίση του δικού τους συστήματος. Αυτού του συστήματος που προκειμένου να επιβιώνει και να ριζώνει τρέφει το τέρας του φασισμού.
Τέκνο του φασισμού και όσων το(ν) θρέφουν, όπως ο καπιταλισμός, αποτελεί η Χρυσή Αυγή, οι δολοφόνοι του Παύλου, του Σαχζάτ και τόσων άλλων. Παρά τον αντισυστημικό χαρακτήρα που προβάλουν, είναι αυτή που όχι απλά δεν αντιτίθεται, αλλά υπερασπίζεται τα συμφέροντα του κεφαλαίου και των εκπροσώπων του. Πρόκειται για αναπόσπαστο κομμάτι αυτού του σάπιου πολιτικού κατεστημένου που όσο και αν το καταγγέλλει, εξαρτάται από αυτό. Η Χ.Α. εκμεταλλεύεται την όξυνση της κρίσης και τη φτώχεια του λαού για να αποπροσανατολίσει την οργή των εργαζομένων και των νεολαίων από την δύστυχία τους. Δεν είναι, άλλωστε τυχαίο, που υπερασπίζονται τα συμφέροντα των μεγαλοεφοπλιστών, των τραπεζιτών, υποστηρίζουν την Ε.Ε. και συμμορφώνονται πλήρως με τις πολιτικές των μνημονικών κυβερνήσεων και των εργοδοτών, με αδιαπραγμάτευτη την παραμονή της χώρας στο ευρώ.
Αν θέλουμε, όμως, να πολεμήσουμε τη Χ.Α. και το φασισμό θα πρέπει να μετατρέψουμε την οργή και την αγανάκτηση σε ταξική αλληλεγγύη. Για να ξεριζώσουμε το φασισμό, πρέπει να προκρίνουμε και την πάλη απέναντι στον καπιταλισμό. Την πάλη από το πιο μικρό ως το πιο μεγάλο. Με ενεργή αντιφασιστική και αντικαπιταλιστική πάλη από το δρόμο, έως τις σχολές, τις γειτονιές και κάθε εργασιακό χώρο, με κινητοποιήσεις, δράσεις και συνελεύσεις. Να γίνουμε η άμμος στα γρανάζια τους συνδέοντας τη μάχη αυτή με το συνολικότερο αγώνα ενάντια σε Ε.Ε-Δ.Ν.Τ-Κεφάλαιο και όσες κυβερνήσεις επιλέγουν να προωθούν τα συμφέροντα τους, ενάντια σε αυτά του πληττόμενου λαού. Με τον ίδιο τρόπο και για τους ίδιους λόγους πρέπει να μαυριστούν στις εκλογές της Κυριακής αυτοί που εκπροσωπούν ή συνηγορούν με τις επιλογές τους στην επικράτηση του φασισμού. Χωρίς αυταπάτες πιστεύουμε ότι ο φασισμός δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με κοινοβουλευτικές μεταρρυθμίσεις, πρέπει να τσακιστεί με ταξικούς αγώνες. Η απάντηση για μια ακόμη φορά θα δοθεί στο δρόμο και στους αγώνες. Μέχρι την τελική νίκη! Για μία κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο! Μιας και ο Μιχαλολιάκος ανέλαβε σήμερα την πολιτική ευθύνη της δολοφονίας Φύσσα. Ε τότε και εμείς ας αναλάβουμε την πολιτική ευθύνη ότι θα τους τσακίσουμε!
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΛ. ΕΛΕΥΘΕΡΊΑΣ ΣΤΙΣ 7.00, Παρασκευή 18/9 να τσακίσουμε το φασισμό
ΕΑΑΚ ΒΟΛΟΥ
αντιστρέφοντας την εικόνα της πραγματικότητας 