αντιστρέφοντας την εικόνα της πραγματικότητας

Η πλειοψηφία των φοιτητών δυσκολεύεται, έως αδυνατεί να ανταπεξέλθει οικονομικά σε ανάγκες σίτισης. Η Χούτος Α.Ε. δεν έχει παρά δύο επιλογές. Πρώτον, να αυξήσει τον αριθμό των φοιτητών που θα σιτίζονται, το οποίο θα επιφέρει αύξηση του αντίτιμου που απαιτείται ή να υπάρξει πτώση της ποιότητας του φαγητού. Και οι δύο περιπτώσεις είναι καταδικαστέες και αποτελούν συνέπεια της ανάθεσης της λέσχης σε επιχείρηση, όπου η τελευταία διαχειρίζεται τη λέσχη με μοναδικό άξονα το κέρδος. Πολλές είναι άλλωστε και οι περιπτώσεις δηλητηριάσεων στη συγκεκριμένη λέσχη.

Χαρακτηριστικό γεγονός αποτελεί η δηλητηρίαση 13 φοιτητών στις 7 Μαΐου του 2012 οι οποίοι γευμάτισαν στην λέσχη του Π.Θ. και οδηγήθηκαν στο Νοσοκομείο Βόλου, εκ των οποίων τρεις πέρασαν την πόρτα των επειγόντων. Τέτοια γεγονότα είναι συνηθισμένα, έχουν επαναληφθεί πολλές φορές στο παρελθόν και μάλιστα σε πανελλαδικό επίπεδο.

Η εταιρεία Χούτος Α.Ε. έχει αναλάβει τη διαχείριση της φοιτητικής λέσχης Βόλου και άλλων πόλεων. Η ανάθεση στη συγκεκριμένη εταιρία προέκυψε έπειτα από μειοδοτικό διαγωνισμό που διεξήχθη από την πρυτανεία. Έτσι ο έλεγχος της ποιότητας του φαγητού, η απασχόληση των εργαζομένων και η μισθοδοσία τους καθορίζονται από τον εργολάβο-Χούτο, χωρίς να υπάρχει κανένας έλεγχος από τη πλευρά των εργαζομένων του πανεπιστημίου και των φοιτητών του. Έχουν υπάρξει πολλές περιπτώσεις απόλυσης εργαζομένων, καθυστέρησης και μείωσης πληρωμών. Το εργολαβικό αυτό καθεστώς έχει ως αποτέλεσμα τις εκπτώσεις στη ποιότητα και τη ποσότητα του φαγητού εκβιάζοντας με το χειρότερο τρόπο όχι μόνο τη Πρυτανεία και το Π.Θ. αλλά στη πραγματικότητα τους ίδιους τους φοιτητές στέλνοντας τους στα επείγοντα.

Η δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση και οι φοιτητικές παροχές αποτελούν κατάκτηση του φοιτητικού κινήματος και τώρα, στην περίοδο της κρίσης και της σάρωσης των κεκτημένων νεολαίας και εργαζομένων, στοχοποιούνται. Το αίτημα για δημόσια δωρεάν παιδεία είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Η ίδια πραγματικότητα συναντάται και έξω από τα πανεπιστήμια, σε μια κοινωνία  ισοπεδωμένων κοινωνικών παροχών. Τα σκληρά μετρά και οι όροι λιτότητας που επιβάλει η βάρβαρη πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, της Ε.Ε. και του μνημονίου περιλαμβάνουν την αναγκαστική προτεραιότητα πληρωμής στους δανειστές.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχοντας φέρει το πιο βάρβαρο μνημόνιο, ασκεί την πολιτική της φτώχειας, της λιτότητας και της εξαθλίωσης. Ο ίδιος ο Τσίπρας δήλωσε ότι θα πληρώσει 13 δις χρέος στην ΕΕ. Χρήματα που θα έπρεπε να δίνονται στην υγεία, την παιδεία, τη σίτιση, τις μεταφορές κτλ. Ο πλούτος που παράγεται χρησιμοποιείται για να πληρωθεί ένα χιλιοπληρωμένο από το λαό χρέος. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και το κεφάλαιο με μια τέτοια στρατηγικού χαρακτήρα επίθεση επιδιώκει να ξεπεράσει την κρίση της και να επιβάλλει σε εργαζόμενους και νεολαία μια βάρβαρη πραγματικότητα.

Σκληρή όμως θα πρέπει να είναι και η στάση μας απέναντι σε αυτή τη πραγματικότητα. Δε μπορούμε να περιμένουμε από καμία σύγκλητο και κανένα πρύτανη να λύσει το γόρδιο δεσμό που σφίγγει το δημόσιο πανεπιστήμιο. Η μόνη λύση είναι ανυποχώρητος συλλογικός αγώνας. Η επανενεργοποίηση των Φοιτητικών Συλλόγων, η διεξαγωγή Γενικών Συνελεύσεων, ειδικά μετά το μαχητικό κίνημα του περσινού Σεπτέμβρη των 250 καταλήψεων και οι μαζικές κινητοποιήσεις είναι τα όπλα μας σε αυτή τη μάχη. Στη μάχη για τα δικαιώματα της νεολαίας και των εργαζομένων. Για το δικαίωμα στη δημόσια και δωρεάν παιδεία, το δικαίωμα σε μία μόνιμη και σταθερή δουλειά. Το φοιτητικό κίνημα μόνο μπορεί να δώσει τη λύση στα προβλήματα που μας χτυπούν τη πόρτα. Να κάνουμε αγώνα ενάντια στην κυβέρνηση, την ΕΕ και την πολιτική του κεφαλαίου γενικότερα και να απαιτήσουμε παιδεία, εργασία και ελευθερίες για όλο το λαό.

Ζητάμε το αυτονόητο:

-Δωρεάν σίτιση για όλους τους φοιτητές. Κατάργηση του ορίου εισοδήματος. Η περιουσία του πανεπιστημίου δεν είναι για ξεπούλημα σε ιδιώτες, είναι δημόσια περιουσία.

– Να φύγει ο Χούτος από τη λέσχη και να καταργηθεί η ληστρική σύμβαση που έχει υπογραφεί και λυμαίνεται το πανεπιστήμιο.

– Όλοι οι εργαζόμενοι σε κουζίνα, καθαριότητα, συντήρηση που δουλεύουν στη λέσχη να προσληφθούν ως δημόσιοι υπάλληλοι, με όλα τα δικαιώματα κατοχυρωμένα και με αξιοπρεπή μισθό. Να φύγουν οι εργολάβοι από το πανεπιστήμιο.

– Όλα αυτά θα τα διαχειρίζεται ένας Ενιαίος Δημόσιος Φορέας για την φοιτητική μέριμνα όπου το λόγο θα τον έχουν οι εργαζόμενοι στο πανεπιστήμιο και οι φοιτητές μέσα από τα όργανά τους.

ΕΑΑΚ ΒΟΛΟΥ

Με την έναρξη της νέας χρονιάς, έχοντας περάσει ένα καλοκαίρι με νέο μνημόνιο, νέα μέτρα νέα φορολογία κτλ, επιστρέψαμε στη σχολή και ήρθαμε αντιμέτωποι με μεγάλες αλλαγές. Μεγάλα έργα στη σχολή μας. Αναφερόμαστε στην κατάργηση του κυλικείου και του μόνου κενού χώρου στη σχολή και την ίδρυση νέας «αίθουσας».  Κατ’ αρχάς η νέα αίθουσα αποφασίστηκε να χτιστεί μέσα στο καλοκαίρι όταν οι φοιτητές απουσίαζαν και η σχολή ήταν κλειστή. Το κυλικείο της αρχιτεκτονικής είναι (ήταν) ο μόνος χώρος τον οποίο έχουν στη διάθεσή τους οι φοιτητές ώστε να ξεκουραστούν στο διάλειμμά τους, να μιλήσουν, να γελάσουν, να κάνουν φασαρία και εν τέλει να κοινωνικοποιηθούν, να πολιτικοποιηθούν, να πραγματοποιήσουν πάρτι και εκδηλώσεις.

Εδώ και αρκετούς μήνες ο πρόεδρος της σχολής μας Σπύρος Παπαδόπουλος, έχει σκαρφιστεί χιλιάδες τρόπους έτσι ώστε να μη μαζεύονται οι φοιτητές στο κυλικείο. Από πλαστές εκθέσεις και πανέλα μέχρι γιγάντιες ξύλινες εγκαταστάσεις. Είναι εμφανές ότι και αυτός και το υπόλοιπο καθηγητικό κατεστημένο που συναίνεσε σε αυτές τις αποφάσεις έχουν βάλει στόχο την εξαφάνιση των πολιτικών συλλογικοτήτων από τη σχολή και την μετατροπή της σε έναν αποστειρωμένο χώρο που θυμίζει νεκροταφείο. Προσπαθούν να μετατρέψουν τη σχολή μας σε ευρωπαϊκό κολέγιο και να περάσουν την ιδεολογία ότι  «ο φοιτητής είναι μόνο φοιτητής» και δεν έχει δικαίωμα για ελεύθερο χρόνο.

Είναι επίσης προφανές ότι η αίθουσα αυτή δε χτίστηκε για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των φοιτητών. Είναι γεγονός ότι οι φοιτητές της σχολής είναι πολλοί, και το κτίριο δεν μπορεί να εξυπηρετήσει όλες τους τις ανάγκες. Παρόλα αυτά μία επιπλέον αίθουσα δε λύνει το πρόβλημα λόγω του ότι το τμήμα μας χαρακτηρίζεται από υποστελέχωση, δηλαδή οι καθηγητές που υπάρχουν δεν αρκούν για όλα τα μαθήματα. Η αίθουσα αυτή επομένως εξυπηρετεί ξεκάθαρα την άποψη του προέδρου και της ΓΣΤ γενικά ότι στη σχολή δεν πρέπει να υπάρχει κοινωνική δράση των φοιτητών. Είναι μια αντίληψη που προωθεί το κατεστημένο και οι νέοι νόμοι που αφορούν την εκπαίδευση. Νόμοι που προωθούν την εντατικοποίηση των σπουδών μας, την ανταγωνιστικότητα μεταξύ των φοιτητών και τον αφανισμό της συλλογικής τους δράσης.

Πέρα από αυτό, επισκεφτήκαμε και το χώρο του συλλόγου των φοιτητών ο οποίος χρησιμοποιείται για τις ανάγκες των φοιτητών, αλλά και των πολιτικών συλλογικοτήτων που παρεμβαίνουν και δραστηριοποιούνται μέσα σε αυτόν. Διαπιστώσαμε πως έχουν πεταχτεί τα πανό και οι αφίσες της ΕΑΑΚ, όλα τα αντικείμενα που είχαν αποθηκεύσει οι φοιτητές και το μόνο που έμεινε είναι κάτι διαλυμένες καρέκλες και….ένα σομπρέρο! Ο χώρος του φοιτητικού συλλόγου ήταν και θα παραμείνει ανέγγιχτος από το χέρι των συμφερόντων και των σχεδίων των καθηγητών. Απαιτούμε να μας δωθούν εξηγήσεις για τα χαμένα αντικείμενα και να μην ξανααπλώσει κανείς τα χέρια του στο χώρο του συλλόγου.

Εμείς σαν camera obscura ΕΑΑΚ και σαν ΕΑΑΚ γενικότερα παρεμβαίνουμε στη ΓΣΤ και γενικά σ’ αυτά τα όργανα σαν μέλη του μαχόμενου και ανατρεπτικού φοιτητικού κινήματος για να συμβάλλουμε στην επιβολή των αποφάσεων των Γενικών Συνελεύσεων του συλλόγου μας. Για την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής στην εκπαίδευση και το μπλοκάρισμα στην πράξη της μεταρρύθμισης στην σχολή μας και γενικά ενάντια σε κάθε εκφραστή της. Σε καμιά περίπτωση δεν αναγνωρίζουμε ούτε νομιμοποιούμε τους πλαστούς συσχετισμούς των αυταρχικών αυτών οργάνων του επιχειρηματικού πανεπιστημίου ούτε θα μπούμε ποτέ σε παζάρεμα των αιτημάτων μας.

Αποφασιστικό ρόλο για το πανεπιστήμιο που έχουμε ανάγκη έχουν οι συλλογικές διαδικασίες του κινήματος των φοιτητών και εργαζόμενων του πανεπιστημίου.  Ο φοιτητικός σύλλογος Αρχιτεκτονικής πρέπει να συμβάλει στην αναγκαία αντεπίθεσή μας για να ματαιώσουμε τα σχέδια της ΓΣΤ αλλά και να βγούμε επιθετικά και απειλητικά και να απαιτήσουμε εδώ και τώρα να γκρεμιστεί ο τοίχος που χτίστηκε χωρίς τη συγκατάθεσή μας. Αν δεν αφαιρεθεί η εγκατάσταση, θα τη γκρεμίσουμε εμείς. Δε ζητάμε πολλά, τα θέλουμε όλα! Μόνο με αυτό τον τρόπο μπορούμε να πετύχουμε και την παραμικρή κατάκτηση, με μαζική σύγκρουση και αποφασιστικό αγώνα για το πανεπιστήμιο, την καθημερινότητα που έχουμε ανάγκη. Να παραιτηθεί τώρα ο Σπύρος Παπαδόπουλος και να βάλει τα σχέδιά του πίσω στο ντουλάπι!

Δε μας αρκεί να πηγαίνει στη ΓΣΤ ένας εκπρόσωπος του φοιτητικού συλλόγου. Θεωρούμε ότι είναι υπόθεση όλων των φοιτητών που σπουδάζουν, δρουν και εν τέλει ζουν στην αρχιτεκτονική να μπορούν να παρεμβαίνουν ισότιμα σε αυτά τα όργανα. Στις αυθαιρεσίες και τις αυταρχικές ενέργειες της ΓΣΤ να απαντήσουμε με τις συλλογικές μας ενέργειες και τις γενικές μας συνελεύσεις.

Καλούμε το φοιτητικό σύλλογο σε παρέμβαση στη ΓΣΤ των καθηγητών την Τετάρτη 7/10 στις 13:00 για τις αλλαγές που γίνονται στη σχολή.

Καλούμε σε συνέλευση του φοιτητικού συλλόγου την Πέμπτη 6/10 στις 13:00.

Camera obscura EAAK